نسخه های خطی و عکسی

متن از ابوالمفاخر رازی، شمس‌الدین محمد از سدۀ 5-6ق، که با خاقانی (د 502ق) مکاتبه داشته است.

-

از «شیخ المشایخ قطب العلماء سعدالحق و الملة والدین». به آنچنانکه بر فراز نسخه آمده و در پایان آمده است: «کتبه
محمد بن الحموی فی جواب سؤال و استدعاء داعی» پس بایستی از شیخ سعدالدین حموی، ابوالسعادات محمد بن مؤید حموی (586-650ق/1190-1252م) باشد. گفتاری است عرفانی کوتاه، دربارۀ نفس، بخشبندی نشده.

-

-

از ناشناس. بر فراز نسخۀ در دست آمده: «هذا کتاب یوسفی» که بایستی منظورش یوسفی هروی (د 950ق) باشد (نک‍ : پس از این) در آغازش آمده که «کسری» را رنجی روی نمود، حکیمی حاذق «سادق» نام این پندها را به او داده است.

از یوسفی هروی (د 950ق/4-1543م).

-

از رشیدای زرگر، به آنچنانکه بر فراز نسخه آمده است. وی همان رشیدی تبریزی‌تبار است که در عباس‌آباد اصفهان می‌زیسته و به «عباسی» نیز خوانده شده است.

از میرسیدشریف گرگانی، علی بن محمد (740-816ق/1339-1412م). گفتاری است کوتاه، بخشبندی نشده، در معنی حرف کنار اسم و فعل در جمله، به روش فلسفی.

ترجمه‌ای است با افزودگیهایی از روضة الشهداء حسین کاشفی از محمد فرزند سلیمان بغدادی، سرایندۀ متخلص به فضولی.