کلام

از علم‌الهدی، صفی‌الدین ابوتراب مرتضی بن داعی بن قاسم حسینی رازی، از سدۀ ششم ق، و گفته شده از جمال‌الدین ابوعبدالله محمد بن حسن (حسین) رازی، نگارندۀ «نزهةالکرام و بستان العوام» (نسخه‌ها، 2/852) است، که خود در آن از این نگاشتۀ خویش نام برده است، و نیز به خواجه نصیرالدین طوسی و ابوالفتوح رازی نیز نسبت داده شده که درست نیست.

از عبدالعزیز ]دیباچه[ که شاه عبدالعزیز (د 1239ق/1824م) نیست.

از ناشناسی که بایستی از گروه شیخیان باشد. با دیباچه‌ای که در آن آمده: کتابی یافتم. آغاز افتاده، بی‌نام و بی‌نام نگارنده، و من آن را بدینگونه درآوردم.

از ملاعلی قاری هروی، نورالدین علی بن سلطان محمد حنفی (د 1014ق).

از حاج محمدكریم خان بن ابراهیم قاجار كرمانی (1225- 1288ق/1810-1871م). در دیباچه می‌گوید: آقامحمدعلی تاجر رشتی، سه مسأله را پرسیده است، كه من بدانها پاسخ می‌دهم.

از محمد بن محمدنصیر گیلانی، به نام محمدشاه قاجار (1250-1264ق).

از علم‌الهدی، صفی‌الدین ابوتراب مرتضی بن داعی بن قاسم حسینی رازی، از سدۀ ششم ق، و گفته شده از جمال‌الدین ابوعبدالله محمد بن حسن (حسین) رازی، نگارندۀ «نزهةالکرام و بستان العوام» (نسخه‌ها، 2/852) است...

از حسین بن مسعود بن محمد بغوی خراسانی (436-510ق/ 1044-1117م).

نوشته شده به خط پهلوی

از ناشناس. عقاید اهل سنت و جماعت است، به نثر آمیخته به نظم، سروده‌ها نیز به كردی است، بخشبندی نشده، با سربندهای درخور.

از محمدعلی بن حاج‌بابا سمنانی، از نیمۀ سدۀ 13ق. دو نسخه از این کتاب به نام حاج میرزا آقاسی، که سالهای (1251-1264ق) صدر اعظم محمدشاه قاجار بوده است، دیده شده است و نسخۀ در دست به نام نواب اشرف بهمن میرزا می‌باشد.