کلام

از محمدجعفر شریعتمدار استرآبادی بن سیف‌الدین (1198-1263ق/1784-1847م)، در اصول دین با دیدی شیعی: توحید، عدل، نبوت، امامت و معاد.

از ناشناسی که در پایانۀ نسخه از وی به «المحقق الشیخ المهاجر» یاد شده است.

متن از ابوالمفاخر رازی، شمس‌الدین محمد از سدۀ 5-6ق، که با خاقانی (د 502ق) مکاتبه داشته است.

از حاج محمد بن حاج محمدكریم خان كرمانی (1263-1324ق/1847-1906م).

ناشناخته. در آن آمده: كه «نظر علی» نامی در گوشۀ ناكامی و زاویۀ گمنامی خواهد نشست...

از محمد بن ملامحمد کوانه دوّلی (سرآغاز)، از مردم کرد عراق عرب، که نویسندۀ نسخه و شاگرد او، یعنی عبدالرحیم، در شهر خانقین می‌زیسته و در 1307ق برای استادش (نگارندۀ متن) درازای زندگی خواسته است (پایانه).

از علم‌الهدی، صفی‌الدین ابوتراب مرتضی بن داعی بن قاسم حسینی رازی، از سدۀ ششم ق، و گفته شده از جمال‌الدین ابوعبدالله محمد بن حسن (حسین) رازی، نگارندۀ «نزهةالکرام و بستان العوام» (نسخه‌ها، 2/852) است، که خود در آن از این نگاشتۀ خویش نام برده است، و نیز به خواجه نصیرالدین طوسی و ابوالفتوح رازی نیز نسبت داده شده که درست نیست.

از ناشناس. عقاید است با دید شیعی، 40 «باب» است دربارۀ آخرت.

از عبدالرسول بن کمال‌الدین حلی، که در 15 ع 2/1380ق به نگارش آن پرداخته است. عقاید است با دیدی شیعی.

از رفیع‌الدین محمد بن حیدر حسینی طباطبایی نایینی، رفیعا (د 1082ق، بآنچنانکه بر سنگ خاکجایش نوشته).

از عمر بن حسین آمدی، روزگارش بدست نیامد،