کلام

از شیخ عبدالقادر بن محمدسعیدتختی سنندجی بغدادی (1211-1304ق/1796-1887م)، که رساله‌های چندی از وی در کتابخانه نگاهداری می‌شود (نک‍ : حدوث العالم).

از عبدالحکیم بن شمس‌الدین سیالکوتی پنجابی (د 1067ق/ 1657م). حاشیه‌ای است بر «حاشیة شرح العقاید النسفیة» احمد
بن موسی معروف به خیالی (د 862ق/1458م). و «شرح العقاید النسفیة» از تفتازانی (نک‍ : هف‍‌ ) می‌باشد. ناگفته نماند که خیالی حاشیه‌ای بر «شرح العقاید العضدیه» کار میرسید شریف نیز دارد. نسخۀ در دست حاشیۀ سیالکوتی است بر شرح عقاید نسفی کار تفتازانی.

از ناشناس. آغاز نسخه، آنجا که می‌توانست نام نگارنده را دربرداشته باشد افتاده است. گزارش منظومه‌ای است، در تتبع «غرر الفرائد» ملاهادی سبزواری (د 1290ق) منظومه‌ای فلسفی ـ کلامی.

از حاج محمدكریم‌خان بن ابراهیم قاجار كرمانی (1225- 1288ق/1810-1871م). در پاسخ حاج محمدصادق كرمانی، كه در اصفهان می‌زیسته است. در پاسخ چند پرسش او

از محمدجعفر شریعتمدار استرآبادی بن سیف‌الدین (1198-1263ق/1784-1847م)، در اصول دین با دیدی شیعی: توحید، عدل، نبوت، امامت و معاد.

از حاج محمدخان بن حاج محمد کریم خان کرمانی (1263-1324ق/1847-1906م).

از یدالله نظرپاک کجوری، استاد دانشگاه تهران. دربارۀ امتناع صدور کثیر از واحد، به عربی آمیخته به سروده‌های فارسی، بخشبندی نشده. گویا در 1314خ به انجام رسانده است، و از هموست در این فهرست: «التمهید لاثبات التوحید».

از همان حاج محمد کریم خان (نك‍ : بالا)، در پاسخ همان حاج محمدصادق پیشگفته. پرسشی است در چهار بخش، (در مجموع، بخشی از 11 پرسشی است كه در «فهرست مشایخ»، 470 نشان داده شده است.

از عبدالرسول بن کمال‌الدین حلی، که در 15 ع 2/1380ق به نگارش آن پرداخته است. عقاید است با دیدی شیعی.

از ناشناس. در نسخه‌های خطی آن همراه با متن «دادستان دینی» منوچهر (هف‍‌ ) است، و بر حسب سنت، این کتاب را «روایت» به گونۀ مفرد نامیده‌اند ]تفضلی[.

از ناشناسی که بایستی از گروه شیخیان باشد. با دیباچه‌ای که در آن آمده: کتابی یافتم. آغاز افتاده، بی‌نام و بی‌نام نگارنده، و من آن را بدینگونه درآوردم.