کلام

موضوع بندی

جستجوی الفبایی

توحید؛ توحید مفضل

از ابوعبدالله مفضل بن عمر جعفی کوفی (83-148ق). در توحید. املای حضرت صادق(ع) است، که در 7 «مجلس»، پیرامون آفریده‌ها و آفریننده و اسرار آفرینش فرموده‌اند.

التسلسل؛ رسالة فی...

از شیخ عبدالقادر بن محمدسعید تختی سنندجی بغدادی (1211-1304ق/1796-1887م)، كه رساله‌های چندی از وی در این كتابخانه نگاهداری می‌شود (نك‍ : حدوث العالم). گفتاری ست كوتاه و بخشبندی نشده.

نام نگارنده در دیباچه و پایان نیامده است. بر فراز نسخه آمده است: (هذه الرسالة فی القواعد الكلامیة تسمی «التحفة» للمحقق رح)، و در دیباچه آمده است: (انی مهدت الیك فی هذه «التحفة» اصولاً هی خلاصة علم الكلام...) در پایان، تاریخ نگارش نیمۀ شعبان 949ق آمده است.

تجریدالكلام فی تحریر عقائد الاسلام

از خواجه نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد (597-672ق/ 1201-1273م). در كلام شیعی، در 6 «مقصد» و «فصل»هایی، به نام «تحریر العقاید» نگاشته و به «تجرید الكلام...» شهرت یافته است. دربرگیرندۀ پایه‌های اندیشۀ شیعی، و كتاب درسی سده‌ها، با «شرح»ها و «حاشیه»های بسیار.

تبصرةالعوام فی معرفة مقالات‌الانام

از علم‌الهدی، صفی‌الدین ابوتراب مرتضی بن داعی بن قاسم حسینی رازی، از سدۀ ششم ق، و گفته شده از جمال‌الدین ابوعبدالله محمد بن حسن (حسین) رازی، نگارندۀ «نزهةالکرام و بستان العوام» (نسخه‌ها، 2/852) است...

التبصرة؛ ارجوزة فی امور الآخرة

از جلال‌الدین عبدالرحمان سیوطی (د 911ق/1505م).

البراهین القطعیة فی رد اشدّ النواصب الشیخیة

از علی بن ابوالحسن حسینی، تبریزی مسكن و خسروشاهی مولد. نام او در دیباچه و نام كتاب تنها بر فراز نسخه آمده است...

البدور السافرة فی احوال الآخره

از جلال‌الدین عبدالرحمان سیوطی (849-911ق). در دیباچه می‌گوید: این برآوردن وعده‌ای است كه در خطبۀ كتاب «البرزخ» داده بودم، كه كتابی دربارۀ آخرت و رستاخیز بنگارم.

بدء الامالی؛ قصیدة الامالی

از سراج‌الدین علی بن عثمان اوشی فراغانی (د 575ق/79-1180م). قصیده‌ای است در 66 بیت، در كلام و عقاید، از توحید، پیامبری، خلفا، رستاخیز، كه در 569ق به انجام رسیده است...

الباب الحادی عشر

از علامۀ حلّی، جمال‌الدین حسن بن یوسف (648-726ق/ 1250-1326م). وی نخست «مصباح المتهجد» شیخ طوسی (د 460ق) را در ده باب، كوتاه كرده است، سپس یك «باب» در مسایل اصول دین و مذهب شیعی بر آن افزوده است، كه به نام «الباب الحادی عشر» شهرت یافته است.