عرفان

فیلتر
از حاجی محمدجعفر مجذوب علیشاه قراگزلو، مشهور به كبودرآهنگی همدانی فرزند صفرخان (د 1239ق).
همان خ 2/230.
از میرزا هاشم رشتی گیلانی، زنده در 1312ق، كه نویسندۀ نسخه در این تاریخ برای او درازای عمر می‌خواهد.
از شیخ محمود شبستری (687-720ق/1288-1320م).
همان خ 1/228 و نیز خ 2/229.
از ناشناس. بخشی از آن است. بخشبندی نشده. عرفان عملی است.
از ناشناس. نثر و نظم عرفانی‌ست در مناظرۀ عقل و عشق. در 2 «باب» و نیز «حکایت» آمیخته با نثر و نظم عرفانی و ادبی و معنوی.
از میرزا هاشم رشتی گیلانی، زنده در 1312ق. كه در ص. ع. و پایانۀ نسخه از وی به زبدۀ فلاسفه، محیی‌الدین ثانی و حكیم متاله یاد شده است.
از شیخ محمود شبستری (د 720ق/1320م). در خاتمۀ آن آمده: از آن گلشن گرفتم شمه‌ای باز/ نهادم نام او را «گلشن راز»... به نام خویش کردم ختم و پایان/ الهی عاقبت «محمود» گردان.
از ناشناسی كه نام خود را در دیباچه نیاورده است و می‌گوید: پیش از این گروهی از دانشمندان الهی به گزارش آن پرداخته‌اند.
از كمال‌الدین عبدالرزاق بن جمال‌الدین كاشانی (د 30 یا 35 یا 736ق)، نیز به ملاعبدالرزاق بن علی لاهیجی (د 1051ق) نسبت داده شده است (ذریعه 13/196). در گزارش همان حدیث.
منسوب به علامۀ حلی، جمال‌الدین حسن بن یوسف (648-726ق).
از جلال‌الدین محمد دوانی (830 - 908ق)، به آنچنانكه در پایانه آمده است. در گزارش همان حدیث است.
از حاج میرزا ابوالحسن بن حاج اسماعیل اصطهباناتی لاری، معروف به محقق (پیرامون 1250- 1338ق).

ورود به سایت

مرا به خاطر بسپار.

کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما

کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:

ثبت نام

عضویت در خبرنامه.

قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید

کد تایید را وارد نمایید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.: