اخبار

یکی از تمثیل‌های مورد علاقۀ لئو اشتراوس، مقایسۀ «حی‌بن‌یقظان» اثر ابن‌طفیل با «رابینسون کروزوئه» اثر دانیل دفو است. اشتراوس در قالب این تمثیل، دو جهان‌بینی قرون‌وسطا و مدرن را با یکدیگر مقایسه می‌کند. به‌زعم اشتراوس لایت موتیف[۱] هر دو اثر پیش‌گفته، چگونگی مواجهۀ فرد تک‌افتاده با جهان، بدون همیاری جامعه و تمدن و با اتکای صرف به نیروی انسانی است.

در این نوشته، نخست به خاستگاه و سرشت‌های بنیادی دانشگاه خواهم پرداخت و سپس رویکرد سیاست‌گذاران و خواست‌ آنها از دانشگاه را بررسی خواهم کرد و به مفهوم پاسخ‌گوبودن دانشگاه می‌پردازم. در بخش پایانی، نقش دانشگاه در جامعه و چگونگی دستیابی به آن از راه آموزش و پژوهش دانشگاهی را بررسی خواهم کرد.

مولانا در مقاله دوم فيه ما فيه آورده است: «آدمي اسطرلابِ حق است؛ اما منجمي بايد كه اسطرلاب را بداند. تره‌فروش يا بقال اگرچه اسطرلاب دارد اما از آن چه فايده گيرد و به آن اسطرلاب چه داند احوال فلك را و دوران او را و برج‌ها را و تاثيرات آن را و انقلاب را الي غير ذلك؟ پس اسطرلاب در حق منجم سودمند است كه من عرف نفسه فقد عرف ربه.

استاد اسفندیار احمدیه، نقاش روایات مذهبی، ماجراهای حماسی، كار و معیشت مردمان كوی و برزن، ابعاد متعددی از نگاه به جهان را از خود به یادگار گذاشته است. ازجمله، به مناظر طبیعی متعدد از چشم‌اندازهای اطراف تهران و سایر نقاط ایران پرداخته است؛ مناظری گاه واقع نمایانه و اغلب خیالی.

ایلیا ابوماضی شاعر معاصر لبنانی مهاجر به آمریکا، یکی از شعرای عرب است که بسیار تلاش کرده است تا قصیده‌های خود را به شیوه افکار خیامی نزدیک سازد. ابوماضی در ترازوی منتقدان، به شاعر متفائل (خوشبین) مشهور است.

تاریخ فرهنگ و تمدن ایران به گونه‌ای است که میراث غنی‌ از این فرهنگ و زبان نه تنها در ایران امروز بلکه در پهنه وسیعی از آسیا و بخش‌هایی از آفریقا به جای مانده است. این میراث از چند جهت برای فهم منطق مواجهه ایران با فرهنگ جهانی در شرایط امروزی بسیار مهم و کلیدی است.

واقعیت این است که امروزه «زنان» بدل به مسأله شده‌اند. به‌ لحاظ فلسفی «مسأله» زمانی به‌وجود می‌آید که امری بدیهی، بداهت خود را از دست بدهد و به پرسش گذاشته شود.

ایران و مردم آن در طول تاریخ بارها طعم خشکسالی‌ها و قحطی‌هایی را که در پی آن گرسنگی، شیوع بیماری‌های فراگیر و مرگ و میر داشته است چشیده‌ و با آن دست و پنجه نرم کرده‌اند. عوامل طبیعی از جمله اقلیم ویژه ایران، کمبود منابع آب و بارندگی، همچنین خشکسالی‌های متناوب در داخل فلات ایران از جمله دلایل بروز قحطی‌های بزرگ در ایران محسوب می‌شوند.

بخشی مهم از جریان علم‌اندوزی و دانش‌گستری در تاریخ دیرینه ایران تا روزگار کنونی، به کارهای واقفان و کنشگران حوزه اقدامات عام‌المنفعه بستگی داشته است. تاریخ، روزگاری را به یادمان می‌آورد که مدرسه‌های نظامیه، برآمده از اندیشه بزرگ خواجه نظام‌الملک توسی، در سراسر پهنه جغرافیایی دودمان سلجوقی با بهره‌گیری از موقوفات گوناگون، علوم زمانه را رواج می‌دادند و دانشجویانی بسیار می‌پروراندند. باز در دوره‌های دیگر از این‌گونه کوشش‌های علمی برآمده از آیین وقف، سراغ داریم.

آفت بزرگ دام چگونه روستاییان و کشاورزان ایران را در سال‌هاي نخستينِ پس از جنگ یکم جهاني زمین‌گیر کرد