اخبار

علی‌اکبر سعیدی سیرجانی، ادیب، پژوهشگر و نویسنده ایرانی در تاریخ بیست آذرماه سال ۱۳۱۰ در سیرجان متولد شد. در سال ۱۳۳۰ برای تحصیل در رشته فلسفه به دانشگاه تهران رفت و همزمان با پایان یافتن تحصیلش پدر خود را از دست داد. بعد از چند سال تدریس در مناطق سیرجان و بم به تهران رفت و نخستین همکاری‌های خود را با دکتر معین برای لغت‌نامه دهخدا آغاز کرد. وی از سال ۴۴ تا ۵۷ با بنیاد فرهنگ ایران همکاری داشت. وی با ارائه مقالات فرهنگی در مجلاتی چون نگین و بامشاد به نقد وضعیت موجود می‌پرداخت. مجموعه مقالات او در کتاب‌هایی با عناوین شیخ صنعان، در آستین مرقع و ای کوتاه‌آستینان به چاپ رسید.

استاد را عصر چهارشنبه داغ خردادی در منزلش که خود اثری هنری است دیدار کردم. مثل همیشه در کارگاه معروفش سخت مشغول آفرینش‌های تازه هنری بود. همه این سال‌ها تنها به دو دلیل دست از کار کشیده و به گفت‌وگوی بلند راضی شده است؛ یکی معرفی کتاب‌ها و تحقیقات تازه‌اش و دیگری نمایشگاه‌هایی که شاگردانش برگزار می‌کنند. بهانه این مصاحبه البته دلیل دومی است.

منطقه خراسان، رجب‌علی لباف خانیکی در چهارمین نشست علمی پژوهشی اداره کل میراث فرهنگی خراسان رضوی که به مناسبت هفته صنایع دستی در خانه ملک برگزار شد، اظهار کرد: اولین مبانی هویت‌بخش بشر، صنایع دستی بوده و به همین دلیل می‌توان گفت که صنایع دستی عمری به سابقه فرهنگ بشری دارد.

معاون عمرانی استاندار گیلان گفت: ماسوله ثبت جهانی می‌شود. حجت‌ شعبان‌پور با بیان این‌كه ماسوله جزو میراث قابل توجه این استان است، افزود: شهریور امسال بحث ثبت جهانی شهرك تاریخی ماسوله، كه بسیار با اهمیت است، مطرح خواهد شد.

محمدرضا درویشی كه طی چند سال اخیر، فعالیت‌های زیادی را برای معرفی و بازسازی آثار عبدالقادر مراغی انجام داد، در نهایت موفق شد عنوان عبدالقادر مراغی را در سازمان جهانی یونسكو به نام ایران به ثبت برساند و این سازمان نیز سال‌های 2014 و 2015 را به عنوان سال عبدالقادر مراغی نامگذاری كرد. عبدالقادر مراغی از سرشناس‌ترین موسیقیدانان ایران در نیمه دوم قرن هشتم و اوایل قرن نهم هجری بود كه پس از فارابی آخرین موسیقیدان بزرگ و وارث موسیقی كلاسیك ایران به شمار می‌رفت.

اشاره: ماه خرداد پر است از خاطرات تلخ و شیرینی كه برخی از آنها در تاریخ ایران و انقلاب بسیار تأثیرگذار و ماندگار بوده‌اند. افزون بر اینها، برخی حوادث جانبی نیز در این ماه روی داده‌اند كه از جهات دیگری حائز اهمیت است. از آن جمله مناظره‌ای است كه میان شهید مظلوم آیت‌الله بهشتی و تنی چند از نمایندگان احزاب چپ‌گرا درباره حکومت، قانون، آزادی و آینده ایران مطرح شد. متن حاضر چکیده یکی از این مناظره‌هاست که با موضوع «آزادی، هرج و مرج و زورمداری» در خرداد‌‌ سال1360 از تلویزیون پخش شد و آنچه در پی می‌آید، بخشی از گفتار اندیشمندی است كه كمتر از یك ماه بعد، به دیدار دوست شتافت. متن كاملتر این مناظره را می‌توان در پایگاه اینترنتی «تاریخ ایرانی» خواند.

كاوش‌های باستان‌شناسان خارجی در دهلران روشنگر آن است كه انسان 8000 سال پیش از میلاد در این منطقه از دو گونه نبات یعنی گندم و جو و دو گونه جاندار یعنی بز و میش استفاده می‌كرده و علاوه بر آن بین سال‌های 5500 تا 7500 پیش از میلاد در این منطقه به اهلی كردن گاو و كشت دانه‌های گیاهان تازه‌ای مانند عدس، ماش و كتان می‌پرداخته است.

محمد حسین دانایی خواهرزاده مرحوم جلال آل احمد، دیروز در جمع خبرنگاران به ارائه توضیحاتی درباره سرنوشت دست نوشته‌های چاپ نشده جلال آل احمد پرداخت كه به تازگی در منزل آن مرحوم پیدا شده است.

خشكسالی در گوشه و كنار سرزمین ایران ریشه دوانده، قحطی آب‌های رو زمینی، مردم را به سوی استفاده از آب‌های زیرزمینی كشانده كه مایحتاج زندگی‌شان را كفاف نمی‌دهد. كشاورزی دیگر در این كشور رنگ و بوی دیگری گرفته، در چهارگوشه كشور، نگاه‌ها به سمت تغییر شیوه كشاورزی رفته و دیگر نمی‌توان به راحتی محصولاتی را كاشت كه نیاز به آب فراوان دارند اما كسی گمان نمی‌كرد خشكسالی را بتوان به فرونشست زمین آن هم در سرزمین نه چندان پرآب فارس، ربط داد. زمین خشك شده و آب‌ها به قعر چاه‌ها رفته‌اند، مردم از همان چند قطره آب نمی‌توانند بگذرند، آنقدر آب‌های زیرزمینی مصرف شده كه زمین در نزدیكی نقش رستم و تخت‌جمشید، دو بنای چند هزار ساله ایرانی، نشست كرده است.

نویسندگان و محققان ایرانی در خصوص آثار و اندیشه‌ها و نگاه دکتر محمد علی اسلامی ندوشن به تاریخ ایران، ادبیات فارسی و فرهنگ ایرانی، مقالات متعددی به رشته تحریر درآورده‌اند. علت هم واضح است؛ زیرا وی از زمانی که قلم به دست گرفته، عمدتاً فرهنگ و ایران را محور مباحث خود قرار داده است. بدین جهت، جز در چند مقاله، کسانی که به سراغ نقد یا بررسی آثارش رفته‌اند، طبیعتاَ بر این دو مؤلفه مهم در آثارش تأکید کرده‌اند. دکتر اسلامی ندوشن در سال 2009 که به کانادا آمد و جلساتی با دانشجویان داشت، تأکید ‌کرد که در آثارش به فرهنگ و ایران بیشتر از سایر موضوعات توجه داشته است.