به موازات رویارویی سیاسی دنیای شرق و غرب در چند سده اخیر، مواجهه فرهنگی و اندیشهگی آن نیز نمود یافت و در این میان، شارحان فلسفه و حکمت صدرایی در صدد پاسخ به مسائلی برآمدند که فلسفههای جدید غربی مطرح کرده بودند. به هر حال این مواجهه سبب بالندگی و تکامل فلسفه صدرایی شد و برخی از این جزیان جدید با عنوان نوصدرایی یاد کردند. برخی آقاعلی حکیم را آغازگر مکتب نوصدرایی میدانند و معتقدند او اولین کسی است که در اندیشه خود فلسفه صدرایی را با فلسفه غرب درگیر کرده و کوشیده است تا به پرسشهای فلسفههای معاصر پاسخ دهد
چهره ماندگار فلسفه گفت: یکی از مسائلی که همواره مرا آزار میداده و میدهد، این است که ۸۰ درصد از دانشجویانی که فلسفه را انتخاب میکردند، از همان آغاز تصورشان این بود که از بد حادثه به این رشته آمدهاند.
آذرتاشآذرنوش ازجمله استادان زبان و ادبیات قدیم عرب است که به ادبیاتکلاسیک فارسی هم پرداخته و در آثارش به تعامل و ارتباط ادبیات عرب با ادبیات فارسی توجه داشته است. این وجه از کار او بهخصوص در برخی از آثار او مثل «راههای نفوذ فارسی در فرهنگ و زبان عرب جاهلی»، «چالش میان عربی و فارسی» و «تاریخ ترجمه از عربی به فارسی» نمایان است. اما به جز این، ترجمه آثار برجستهای مثل «مقدمه الشعر و الشعرای ابن قتیبه» و «موسیقی الکبیر» فارابی هم از جمله کارهای ترجمهای آذرنوش است.
نوه امام خمینی(س) تأکید کرد: حاکمان باید طوری رفتار کنند که ظلم نکنند و مردم نیز عادت نکنند ظلم را بپذیرند. به گزارش جماران، حجتالاسلاموالمسلمین سیدعلی خمینی در دیدار با کوفی عنان دبیرکل سابق سازمان ملل متحد و هیأت همراه وی که در قالب «هیأت متنفذین» به ایران آمده اند، گفت: تمام سیاستهای نظام جمهوری اسلامی ایران بر پایه اندیشه امام خمینی (س) استوار است و اگر بخواهیم تمام اندیشه اجتماعی ایشان را بیان کنیم، در یک جمله خلاصه میشود که کوشش کنیم در روابط اجتماعی و بینالمللی ظلم نکنیم و ظلم را نپذیریم.
سپاه پروژههای ملیاش را به بخشهای خصوصی واگذار میکند. حجتالاسلام علی سعیدی، نماینده ولیفقیه در سپاه گفته: «سپاه در نظر دارد همانگونه که تاکنون پروژههای خود را محدود کرده است، این کار را ادامه دهد و پروژههای ملیاش را به بخشهای خصوصی که ظرفیت ورود به این پروژهها را دارند واگذار کند.»به گزارش «ایسنا» سعیدی این موضوع را در نشست خبری که صبح روز گذشته به مناسبت سیوپنجمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی برگزار شد، عنوان کرده است
ادي و افسردگي، راحتي خيال و اضطراب، انقلابي بودن و محافظهكاري، سازنده بودن و مخرب بودن، جواني و پيري، جهان سومي بودن و جهان اولي بودن، اهل جهان سنتي بودن و اهل جهان مدرن بودن و... همه دوگانگيهايي هستند كه بيش از اينكه نشان از وضعيتهاي اجتماعي داشته باشند ابزار مفهومي هستند براي شناخت. اين دوگانگيها براي تمييز دادن جوامع و گروههاي اجتماعي و فرهنگها و افراد از يكديگر وضع شدهاند تا اينكه واقعا نشان از امري عيني و در جريان باشند. واقعيت كه اينگونه نيست.
پيش از هر چيز فكر ميكنم خيلي خوب است كه بعد از سالها سخناني ميشنويم كه از آنها بوي فرهنگ به مشام ميرسد. حرفهايي در باره هنر و احترام به هنرمند، صرفنظر از ارزشي و غيرارزشي بودنش. هرچند هنرمند قرار نيست دقيقا همانچيزي را به مخاطب بدهد، كه جامعه انتظار آن را دارد، چرا كه برخي از سريالهاي بيمايه تلويزيوني و رمانهاي بازاري و آثار ديگري از اين دست هميشه چنين نقشي را بر عهده داشتهاند.
محسن آزموده: ريشه تضادها و تناقضهايي كه در رفتار فردي و جمعي مردم جوامعي چون ايران ميبينيم در كجاست؟ آيا چنان كه بسياري معتقدند اين ناهمگونيها بر آمده از تقابل رويكردها و جهانبينيهايي است كه به طور كلي سنت و مدرنيته خوانده ميشود؟ اگر چنين است، چرا مردمان سرزمينهاي آسياي دور در قياس با انسانهاي خاورميانه نشين كمتر با محصولات جهان مدرن دچار چالش ميشوند؟ آيا مساله را بايد با اهميت ژئوپولتيك منطقه حل كرد؟ اين پرسشها را با دو تن از پژوهشگران علوم اجتماعي در ميان گذاشتيم؛ سيد فريد العطاس و سيد جواد ميري. اهل تحقيق ايراني پروفسور سيد فريد العطاس عضو گروه جامعهشناسي دانشگاه ملي سنگاپور و عضو كميته اجرايي انجمن بينالمللي جامعهشناسي را به خوبي ميشناسند
ابوالفضل جلال: سياستگذاري فرهنگي مقولهيي است كه امروزه بسياري از نهادها و سازمانهاي دولتي و غيردولتي با آن درگيرند، در عين حال، قلمرو سياست فرهنگي يعني همان عرصه توليد، توزيع، مصرف و بازنمايي نمادها كه به خودي خود از عمدهترين مسائل و چالشهاي زندگي اجتماعي است
مشاركت در انتخابات 84 اشتباه كرد رفع حصر با جنجال ممكن نميشود / كار روحاني دشوار تر از كار خاتمي است ساسان آقايي: در ميان همه عكسهايي كه آنجا به چشم ميخورد، دو قاب عكس كه دو نخستوزير ايران در دو دوره مختلف را كنار هم نشانده، نخستين چيزي است كه در دفتر كار پر از كتاب مهندس نظرم را جلب ميكند. فاصله ميان عكسها، بيشتر از 50 سال است اما سرنوشت مشابه آدمهاي آن، انگار آيينهيي است در برابر تاريخ. اينجا هستم تا در همين باره با مردي گفتوگو كنم كه سالها در پستهاي مديريتي شاخص كشور قرار داشته و اكنون كنار گذاشته شده اما به نظر نميرسد كه «محسن صفاييفراهاني» گلايهيي از اين روزهايش داشته باشد.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید