اخبار

مراسم پاسداشت مقام علمی و فرهنگی دکتر محمدعلی اسلامی‌ندوشن ساعت١٧ روز ٣١ اردیبهشت در خانه هنرمندان با سخنرانی مصطفی ملکیان و فریدون مجلسی برگزار می شود. برنامه‌ریزی برای این مراسم از چهارماه قبل آغاز شد

متن پیش رو یادداشتی است از حجت الاسلام رسول جعفریان که در پایگاه دبیرخانه دین پژوهان کشور منتشر شده است. مرز دقیق میان آنچه علم و دین است، باید روشن شود، امری که کمک بسیار زیادی به فهم معرفت دینی و علمی به ما خواهد کرد. مقصودم از علم، علم تجربی با نگرش پوزیتیویستی نیست، هرچند در باره آن هم نمی خواهم قضاوت صریحی بکنم. حقیقت، نگاه فلسفی به پوزیتیویسم، جدای از چیزی است که ما از علوم تجربی به عنوان یک علم می شناسیم و کسانی البته به عمد اینها را مخلوط می کنند تا به تصور خود به نفع سنت، علوم جدید را کنار بزنند.

در کشوری زندگی می‌کنیم که دارای فرهنگی غنی و پربار است، کشوری که بزرگ‌ترین عالمان و برجسته‌ترین هنرمندان و سخنوران را به حوزه ادب و فرهنگ و پهنه معارف بشری عرضه داشته است؛ مردان نام‌آوری که از محکم‌ترین پایه‌های بنای معرفت بشری به‌شمار می‌آیند و عظیم‌ترین بخش این فرهنگ در همه ابعاد گسترده خود از فلسفه و کلام و نجوم گرفته تا شعر و نقاشی و معماری و خط و تذهیب از نام آنان اعتبار می‌گیرد؛ اندیشمندان و هنرمندانی که اسلاف‌شان در سده‌های پیش از اسلام نیز آثار چشم‌نواز و تأمل برانگیزی از خود به یادگار گذاشته‌اند که در مجموع عنوان میراث فرهنگی کشور به خود گرفته است.

آیین نکوداشت میرجلال‌الدین کزازی چهره ماندگار ادب فارسی با عنوان افسون آفرین افسانه‌ها، به پاس چهار دهه فعالیت ادبی وی در فرهنگسرای ارسباران برگزار می‌شود. این برنامه به پاس چهار دهه فعالیت ادبی استاد میرجلال‌الدین کزازی چهره ماندگارادب فارسی، مدرس، مترجم، نویسنده و پژوهشگر نامدار ایرانی با حضور چهره‌های برجسته فرهنگی، هنری و علمی کشور فردا سه‌شنبه 29 اردیبهشت ساعت 17 در فرهنگسرای ارسباران برگزار می‌شود.

در آیین نکوداشت حکیم سخن ابوالقاسم فردوسی که با تجلیل از مرشدان، نقالان و شاهنامه‌خوانان استان مرکزی همراه بود، از شاهنامه به عنوان گنجینه هویت ملی و فرهنگی ایران یاد و گفته شد شاهنامه می‌تواند منبع خودشناسی ایرانی باشد.

مقام‌معظم‌رهبری چندی پیش دستور داده‌اند که همه کودکان افغانستانی، چه آنها که دارای شرایط قانونی حضور در ایران هستند و چه آنها که مدارک قانونی حضور در ایران را ندارند، باید در مدارس دولتی ثبت‌نام شوند. این یک تصمیم بزرگ و تاریخی است. سرانجام موعد رسانه‌ای‌شدن یکی از مهم‌ترین تصمیمات عالی نظام جمهوری اسلامی در تاریخ سی‌وچندساله حضور مهاجران افغانستانی در ایران فرارسیده است.

اگر خیام و رباعیاتش را همچنان و بعد از گذشت قرن‌ها می‌خوانند، به این سبب است که او بی‌اغراق حجت‌الحق بوده است. اشعار خیام برخلاف تصور برخی، حکایت از ایمان به خدا و الهیات دارد. بهترین مصداق این گفته نیز در رباعی «خورشید کمند صبح بر بام افکند/ کیخسرو روز باده در جام افکند// مى خور که منادى سحرگه خیزان / آوازه اشْرَبوُا در ایام افکند » دیده می‌شود که مصراع آخر آن، آیاتی از قرآن کریم است و همان حرف را می‌زند.

جامعه‌شناسی دین امروزه به یكی از مهم‌ترین شاخه‌های علمی برای شناخت دین در جوامع تبدیل شده كه بدون تردید بدون حضور این حوزه علمی نمی‌توان به نگرش‌ها و بینش‌های دقیق نسبت به جامعه و رفتار افراد در آن پی برد. اگر قرار باشد تعریفی ساده درباره جامعه‌شناسی دین گفت باید اظهار داشت كه «جامعه‌شناسی دین یكی از حوزه‌های جامعه‌شناسی است كه به نقش دین در جامعه می‌پردازد.» اما همه مسائل این حوزه به این سادگی هم نیست. اندیشمندان مختلفی طی د‌هه‌های اخیر به ارایه تعریف و بسترهای علمی این حوزه پرداختند

عبید زاکانی، محمود غزنوی را به تخته مشق تبدیل کرده و همه نفرت و دشمنی ایرانیان نسبت به حکومت جابر بیگانگان را تازیانه‌وار بر سر محمود فرود آورده است (مقدمه اتابکی در زاکانی، ۵۷:۱۳۸۴). اگر فردوسی در قالب حماسه نبرد ایرانیان و تورانیان، به کنایه به سلطه محمود بر ایران اعتراض می‌کند، عبید زاکانی این اعتراض را جامه طنز و هزل پوشانده است:

خاقانی شعر گذشتگان را هم خوانده است و خوب می‌داند که پیش از او رودکی و شهید بلخی و فرخی سیستانی و بسیاری دیگر، در ادب فارسی جلوه‌ای به‌سزا داشته‌اند. در ادب عرب نیز لبید بن ربیعه و بحتری در چنان پایة بلندی بوده‌اند که با کمتر کسی قیاس آنها ممکن بوده است؛ اما خاقانی خود را از همة آنها برتر می‌گوید (قصیدة ۱۱:۲۸ و قصیدة ۱۰۱:۱۲۵ و ۱۰۲). با عنصری بیش از همة شاعران پیشین مقابله دارد و در همین مجموعة قصاید، گاه عنصری راوی شعر او می‌شود (قصیدة ۲۳:۴۵) و گاه خاقانی او را همراه با امیرمعزی و سنائی به آزمایش در برابر قدرت شاعری خود می‌خواند (قصیدة ۱۰۶:۱۱۷) همان سنائی که خاقانی در نوجوانی آرزو داشته است که «بدل» او باشد.