اخبار و گزارش

کتاب نفیس برگردان نسخه کهن«امالی شیخ صدوق»، به خط علامه فقیه، محدث، شاعر، نحوی لغوی شیخ ابوالحسن علی بن محمد بن علی بن سکون حلّی در مورخ 563ق. از سوی انتشارات سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران منتشر شد.

ذبیح بهروز در ستاره‌شناسی و گاه‌شماری در ایران باستان مطالعات گسترده‌ای کرد و نظرهای علمی جدیدی مطرح کرد. تقویم نوروزی شهریاری، فرهنگ کوچک تازی به فارسی و تقویم و تاریخ در ایران از تالیفات پژوهشی وی است.

حسن باقری، مدیر کل توسعه خدمات دیجیتال سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران با ارسال یادداشتی، به نقش تاثیرگذار کتابخانه‌ها در انتقال منابع و دسترسی مخاطبان به اطلاعات و اقدامات سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران در شرایط کرونا پرداخت.

یک اسطوره‌شناس با بیان این که حذف عناصر آیینی، فرهنگ را به مخاطره می‌اندازد و نباید اندیشه روزمره با آیین‌ها در هم آمیخته و رشته‌های کهن آیین با دغدغه امروز گسسته شود، گفت: صورت سیاه حاجی فیروز با توجه به داده‌های تاریخی هیچ ربطی با برده‌داری نداشته است.

ابوالقاسم اسماعیل‌پور، اسطوره شناس معتقد است: آیین فیروزی، رسمی باستانی و کهن است که عمر آن به هزاره‌‎های پیش می‌رسد و در ادامه جشن مهرگان، شب یلدا و جشن سده، برای پاسداشت خورشید برگزار می‌شود و سیاهی آن نیز به ظلمت زمستانی اشاره دارد.

دوشمارۀ 87-86 فصلنامۀ «گزارش میراث» به عنوان نشریۀ تخصصی حوزۀ نقد و تصحیح متون، نسخه‌شناسی و ایران‌شناسی، از سوی مؤسسۀ پژوهشی میراث مکتوب منتشر شد.

نخستین تک نگاری گسترده دربارۀ منظومه عاشقانۀ «ویس و رامین» اثر فخرالدین اسعد گرگانی (سده پنجم ق.) به قلم دکتر ناهید نوروزی به زبان ایتالیایی در مجموعۀ مطالعات و متون قرون وسطایی «شوالیۀ شیر» منتشر شد. عنوان این کتاب «سرآغاز منظومه عاشقانه فارسی از ویس و رامین گرگانی تا چرخه‌ی تریستان» است که به محوری بودن اثر گرگانی و تأثیر مهم آن بر دیگر مثنو‌ های عاشقانه فارسی اشاره دارد و نیز نزدیکی های قابل توجه ساختاری و موضوعی بین «ویس و رامین» و رمان قرون وسطایی «تریستان و ایزوت» را نشان می‌دهد.

تمبرهای نوروزی از مجموعه نفایس غیر کتابی و برگرفته از مرقعات متعلق به گنجینه سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران رونمایی شد.

گورگن ملیکیان، ایرانشناس و استاد دانشگاه یروان، ضمن برشمردن کاربردهای دیوانی و ادبی زبان فارسی در کشورهای منطقه، تاکید کرد این زبان بخشی از هویت ایرانی است و نقشی پیونددهنده و فراقومی دارد.

پژوهشگران در همایش ایران و نظامی گنجوی با تاکید بر ارزش و اهمیت شعر و اندیشه این شاعر پارسی گوی، نظامی گنجوی را میراث همه بشریت دانستند.