اخبار و گزارش

عطار قصد نداشت تا اسرار طبیعت را کشف کند. از سوی دیگر، در او انگیزه‌ای برای نمایش دانشش وجود نداشته است. تنها زمانی به ابراز دانش خود دست می‌زند که می‌خواهد مبحثی از علم را در قالب یک داستان بیان کند.

مهدی محبتی، ادیب و عطارشناس، با تاکید بر کارآمدی آموزه‌های عرفانی عطار برای انسان معاصر، گفت: گفت‌وگومحوری، روایت‌پردازی و توجه به کرامت انسان، سه رکن اساسی اندیشه عطار است که می‌تواند بسیاری از گره‌های فکری و اجتماعی امروز را بگشاید.

عطار نیشابوری، معمار بزرگ غزل عرفانی و مثنوی‌های روایی، فراتر از یک شاعر، سالکی است که «درد» را درون‌مایه اصلی کمال انسانی می‌داند. ۲۵ فروردین، بهانه‌ای است برای بازخوانی آثار او؛ از موسیقی پرنیانی غزل‌هایش تا ساختارهای پیچیده روایی در منطق‌الطیر و الهی‌نامه. او با نگاهی پارادوکسیکال به مفاهیمی چون ابلیس و توبه، نقشی نو در تاریخ اندیشه و ادبیات ایران رقم زده است.

رئیس بنیاد ایران‌شناسی، در پیامی خطاب به ملت سرافراز ایران، بر استحکام و پایداری تمدن پرافتخار ایران در طول تاریخ تأکید کرد و نوشت: این سرزمین، همواره توانسته است هجمه‌های بیگانگان را در خود هضم کرده و با تکیه بر غنای فرهنگی خویش، مقتدرتر از پیش سر برآورد.

آیت الله دکتر مصطفی محقق داماد رئیس گروه علوم اسلامی فرهنگستان علوم، در بیانیه‌ای نسبت به لزوم محکومیت اقدامات ددمنشانه دشمن آمریکایی- صهیونیستی توسط کنشگران حقوق بشر تاکید کرد.

دبیرکل نهاد کتابخانه‌های عمومی کشور در نامه‌ای به رئیس فدراسیون بین‌المللی انجمن‌ها و مؤسسات کتابداری (IFLA)، با اعلام خبر تخریب کامل دو کتابخانه و آسیب به ۶۲ مرکز دیگر در حملات نظامی، این اقدام را نقض آشکار حقوق بین‌الملل بشردوستانه خواند و خواستار محکومیت صریح و درخواست از جامعه جهانی برای حفاظت از زیرساخت‌های فرهنگی شد.

این اثر که حاصل سال‌ها تحقیق و تدریس نویسندگان در حوزه‌ی فلسفه و عرفان اسلامی است، می‌کوشد تا عرفان را نه به عنوان پدیده‌ای تاریخی و منزوی، بلکه به عنوان سنتی پویا و راهگشا برای چالش‌های فکری و اخلاقی انسان امروز معرفی کند.

چرا یادی از هخامنشیان در آثار تاریخی و روایات ملی بازمانده از دوره‌های قدیم باقی نمانده و دلیل این فراموشی ظاهری چیست؟ از همان آغاز آشنایی مورخان غربی با منابع تاریخ ملی ایران، همواره این پرسش مطرح بود که چرا تاریخ و دودمان هخامنشی که در منابع غربی نمود فراوان یافته‌اند. در تاریخ‌نگاری ایرانی خبری نیست و این مساله سپس با رمزگشایی متون میخی برای ایرانیان نیز پرسش برانگیز شد.

فروردین‌ماه سال ۳۹۷ هجری خورشیدی، در شهر توس، کودکی چشم به جهان گشود که بعدها به قدرتمندترین و پرنفوذترین وزیر تاریخ ایران تبدیل شد. خواجه نظام‌الملک طوسی، مردی که نامش لرزه بر اندام دشمنان ملک می‌انداخت، با نوشتن «سیاست‌نامه» (سیرالملوک)، نه‌تنها یک راهنمای حکمرانی، بلکه سندی از نبوغ دیوان‌سالاری ایرانی را به یادگار گذاشت.

وطن‌دوستی در فرهنگ ایرانی، فقط یک احساس عاطفی یا تعلق جغرافیایی نیست؛ بلکه مفهومی چندلایه است که در زبان، تاریخ، ادب و هویت جمعی ایرانیان ریشه دارد. این مفهوم در شعر و نثر فارسی، از گذشته تا امروز، در پیوند با واژه‌هایی چون وطن، میهن، ایران، دل‌بستگی ملی، مسئولیت‌پذیری و ارزش‌گرایی حضور داشته و به‌عنوان بخشی از حافظه فرهنگی یک ملت شناخته می‌شود.