علوم

از ناشناس. دیباچه را ندارد. در پایان نیز از نگارنده نام برده نشده است. نویسنده كه نسخه را در دوشنبه 16 شعبان 740ق به انجام رسانده است، می‌نویسد: آن را از «نسخۀ بغایت سقیم و عبارتی قدیم» رونویسی كرده است، و اینچنین برمی‌آید كه نگارش متن بسیار پیش از آن بوده است.

از ناشناسی از سدۀ 11ق به آن سو، که نسخه از آن روزگار است.

ناشناخته. قطعه‌هایی است در قالب مثنوی، در پیرامون 125 بیت.

از ناشناس. در وفق اعداد و خواص غریبۀ آن، بخشبندی نشده، با شمار 3 در 3، 5 در 5، 9 در 9، آغاز می‌شود، تا 43 در 43 را دارد.

از ناشناسی که می‌گوید، اختیار حکمای روم و هند و پارس است، و از «تشریح (شرح) البدن» جالینوس بیرون کشیده شده است.

ناشناخته، که بایستی در 2 «مقالت» و هریک در چند «باب» و «خاتمه» باشند. نسخه افتادگی‌هایی دارد، از آن میان «سربند» مقالت یکم که بایستی در کانی‌ها باشد.

از سید نواب میرمحمد حسین فرزند حکیم محمد هادی خان علوی عقیلی خراسانی شیرازی که به دستور استاد خود میر محمدعلی حسینی، به سال 1195ق پس از نگارش «مجمع الجوامع» خود که قرابادین بزرگی است، در 1 «مقدمه» و 2 «مقاله» و 1 «خاتمه» نگاشته است.

از ناشناس. بی‌دیباچه، در چند «مطلب» و سربندهای «بدانکه»

از دکتر پولاک نمساوی، استاد دارالفنون و پزشک ویژۀ ناصرالدین شاه (1264-1313ق)، (نک‍ : تشریح، هف‍‌ ).

ناشناخته، در 23 «باب». به آنچنانکه در دیباچه می‌گوید، که در متن به گونۀ دیگری پیش می‌رود و چون سربندها برای سرخی‌نویسی سفید مانده و برخی از «باب‌ها» باید در چند «فصل» باشد، ولی شمار باب‌ها در کناره به گونۀ مستمر پیش رفته قابل اعتماد نیست. به هر روی «باب یکم» آن با افسانه‌ای از ابراهیم و اسماعیل(ع) آغاز می‌شود.

از ناشناسی که شاید نامش در بخش آغازین دیباچه بوده که افتاده است.