16 آذر یکی از روزهای تاثیرگذار در تاریخ معاصر كشور ماست. در این روز در سال 1332، اتفاقی تلخ رخ دادكه در سالهای بعدتاكنون، این روز را به یکی از مهمترین رویدادهای تاریخ معاصر تبدیل کرده است. محمدرضا پهلوی، پادشاه وقت شایدهیچگاه این تصور را نداشت که این روز بتوانددر تاریخ ایران، به روزی یگانه بهویژه در جنبش دانشجویی تبدیل شود. پس از كودتای 28 مرداد، رژیم كه توانسته بوددوباره در راس قدرت قرار بگیرد، درصددبرآمدتا پایههای حكومت خودرا تثبیت كند، اما برای این هدف، دانشگاه را مهمترین مانع در مقابل خودمیدید.
وستای صخرهای و دستکندمیمندبا قدمت چندهزار ساله از نخستین سکونتگاههای بشری و از مواریث باستانی ایران است که سالجاری بهعنوان نوزدهمین اثر كشور و سومین اثر تاریخی استان کرمان در فهرست میراث جهانی «یونسكو» به ثبت رسید.
سیدمحمدامین قانعیراد، رئیس انجمن جامعهشناسی ایران و عضو هیاتعلمی مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور است. او در گفتوگوی پیشرو که به مناسبت 16 آذر و روز دانشجو انجام شده است سیاستهای نخبهپروری در نظام دانشگاهی امروز کشور را نقد میکند و با تاکید بسیار درباره «اکنون»های جامعه علمی کشور سخن میگوید. قانعیراد معتقد است جامعه علمی ایران در حال از دستدادن اکنونهای خود به امید آیندهای نامعلوم است.
«تعالی اگو» ژان پل سارتر برای نخستین بار با ترجمه عادل مشایخی در ایران منتشر شد. کتاب «تعالی اگو» به انضمام مقدمه هستی و نیستی در سه فصل (دو فصل و یک نتیجهگیری) از سوی انتشارات ناهید منتشر شد.
شاید تاکنون کسی به او نگفته باشد چه اندازه به شهریارِ شاعر شبیه است؛ حتما خودش هم این را نمیداند. اصلا چه اهمیتی دارد، او حافظه تاریخی خودش را دارد با شعرهایی از جنس دنیایش؛ شعرهایی که بازیهای کلامی روزگار، آنها را به سالهای عمرش محدود کرده است. خود میداند که ارباب روزگار او را بر زین چرخی نشانده و گفته است «رکاب بزن حاج حسن! رکاب بزن!» دوچرخه را بیش از هر چیز در این دنیا میشناسد، حتی بیش از تقویمی که برای او ٨٣ بار از آغاز تا پایان رسیده؛ اصلا همین دوچرخه بوده که همراه او تا سال ١٣٩٤ خورشیدی آمدهاست.
هنگامی که دوچرخه در سالهای پایانی حکومت قاجار به ایران وارد شد، تا چند سال یک وسیله اشرافی ویژه خانوادههای اعیان و متمکن به شمار میآمد. این رهاورد فرنگستان بعدها که همهگیر شد، حکومت را برآن داشت تا ضوابطی برای نظارت بر شیوه بهرهگیری از آن در نظر گیرد. پیشینه تدوین و اجرای «نظامنامه سیر و حرکت دوچرخههای پائی در شهر و حومه» به سال ١٣٠٩ خورشیدی بازمیگردد. اداره کل تشکیلات نظمیه در سوم خرداد این سال این نظامنامه ٢٠ مادهای را ابلاغ کرد. آن نظامنامه مقرر میکرد «احدی نمیتواند با دوچرخههای پائی در شهر و حومه آن حرکت نماید مگر اینکه قبلا در اداره نظمیه حاضر شده پس از امتحانات لازمه جواز تصدیقنامه بگیرد».
«محمدحسین غفاری»، دوچرخهساز قدیمی خیابان خراسان ٧٠سال دارد. او از ١٠ سالگی در مغازه قدیمیاش دوچرخههای تهرانیها را تعمیر میکند؛ به تعبیر خودش دقیقا از ٦٠سال پیش تا امروز! پدر حسین آقا هم دوچرخهسازی قدیمی بود که در روزگار کودکی او از گرمسار به تهران آمد. اکنون که همه دوچرخهسازیهای این شهر به موتورسازی تبدیل شدهاند، آوازه دوچرخهسازی حسین آقا در شهر پیچیده است.
«... بعد شخصی آمد که یک پا داشت ... دوچرخه داشت. کارهای غریب کرد، از جمله نردباممانند چیزی آنطرف و اینطرف سیرک گذاشته بودند. آمد بالای نردبام. یکدفعه سوار دوچرخه شد، طوری خودش را انداخت پایین که از آنطرف به زور ... بالا رفت. تا سر نردبام دو سه پله مانده بود به بالا برسد، زمین خورد ولی گرفتند نیفتاد. بعد تمام صحن سیرک آب شد؛ قریب پانزده ذرع رفت بالا و خودش را انداخت پایین توی آب. خیلی تماشائی بود. بعد از اتمام آمدیم منزل و خوابیدیم». مطلبی که خواندیم، به حضور مظفرالدینشاه در سیرکی پاریسی مربوط است که همراهان وی در دومین سفرش به دیار فرنگ آن را دیده و گزارش کردهاند.
«چون همهروزه اشخاصی برای ثبت معاملات مربوطه با ملاک به اداره ثبت مراجعه میکنند و به واسطه عدم توجه کامل به مقررات قانون جدید میخواهند بدون تامل اسناد آنها ثبت شود لذا اداره ثبت اسناد و املاک به اطلاع عمومی میرساند که مطابق قانون جدید موضوع ثبت دو قسمت است. اول ثبت املاک که باید با اجرای مقررات قانون جدید به عمل آید و نقل و انتقالات راجعه بعین یا مناف املاک وقتی ممکن است ثبت شود که قبلا اصل ملک بهنام فرستنده و معامل در دفتر املاک ثبت شده باشد، بنابراین کسانی که مایلند در موقع پیشآمدن معامله مربوط به املاک خود به هیچوجه معطلی نداشته باشند و از حقوق مالکیت خود کاملا بهرهمند و در آتیه از تعرض مدعیان به کلی محفوظ بمانند، میبایست قبلا برای ثبت املاک به نام خود اقدام کنند تا دولت فقط آنها را مالک رسمی شناخته و هم لدیالحاجه معاملات آنها فورا ثبت شود
تصادف دوچرخهسوار کاشانی با یک جهانگرد مشهور فرنگی! دوچرخه هرچند، پس از دهه بیست خورشیدی به یک وسیله رایج در گذرها و خیابانهای ایران به ویژه در شهرهای بزرگ تبدیل شده بود، اما گاه رخدادهایی موجب میشد نام دوچرخه به گونهای ویژه مورد توجه قرار گیرد. در مرداد ١٣٥٦ خورشیدی، یک مامور کلانتری در کاشان به پاسگاه گزارش داد یک لندروور سبزرنگ انگلیسی که فرمان آن سمت راست بود و یک سیاح خارجی در آن رانندگی میکرد، یک شهروند دوچرخهسوار کاشانی را زیر گرفته و به بیمارستان روانه کرده است
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید