«به دستور آقا اسفندیاری رئیس مجلس امسال در حیاط پشت بهارستان هیچ گلی کاشته نمیشود و به جای آن در باغ مجلس سیبزمینی و سبزی و حبوبات کشت میشود.» این نوشته به تاریخ روزهای اول فروردین ۱۳۲۱ است؛ تصمیمی که باعث شد آن سال بهار نمایندگان مجلس با یک مزرعه بزرگ در پشت مجلس ۳۶ ساله ایران روبهرو شوند. دستور بیسابقهای که در روزهای سخت ایران گرفته شد. مردم همه جای ایران سال ۱۳۲۱ را با سایه شوم قحطی بزرگ ناشی از جنگ جهانی آغاز کردند.
سنگ مزار تنها شاه مدفون در حصار تاریخی تهران که این روزها همنشین فرشها شده مخدوش شده است. این سنگ قبر همان سنگی است که بعد از آنکه مشخص شد لطفعلیخان زند در گوشهای از حیاط امامزاده زید دفن شده روی آن گذاشته شد. تا سال گذشته بر روی آن زیر تصویر حجاری شده او این نوشته حک شده بود: «در این مکان جوانی فرشتهسرشت، بزرگترین شمشیرزن زندیه و ابرانسانی از نژاد شایستهٔ ایرانی از تبار دلاوران آرمیده است که در ۲۳ سالگی نابینا شد و به قتل رسید.
مجلد بیستم دانشنامه جهان اسلام حاوی بخشی از مقالات حرف «ر» به سرویراستاری دکتر غلامعلی حداد عادل و مشارکت اعضای علمی بنیاد دايرةالمعارف اسلامی منتشر شد.
در اواخرسدۀ نهم و دهم، سرایندگان، آهنگسازان و شعردوستان هرات آنقدر اشعار لسان الغیب، حافظ شیرازی را، که بار نخست در همین شهر اورا لسان الغیب خواندند، می سرودند، می نوشتند و ورد زبان داشتند که نسخه های گوناگونی از دیوان حافظ نگاشته شد و تفاوتهای آشکار میان نسخه های مختلف اشعار او به وجود آمد. دوست دانشمند دکتر محمد استعلامی استاد دانشگاه مک گیل، در کتاب حافظ به گفتۀ حافظ می نویسد که « صدها سال پیش از آنکه ما به دست غربیها نگاه کنیم، در نخستین سالهای قرن دهم هجری – دویست و چند سال پس از درگذشت حاقظ - یکی از ادیبان روزگار تیموریان، به نام خواجه عبدالله مروارید، می بیند که بسیاری از خنیاگران و قوّالان، شعرهای حافظ را غلط می خوانند و دستنویسهای دیوان هم غلطهای فاحش دارد.
مشروح سخنان رئیس فرهنگستان علوم در دومین دوره مراسم گرامیداشت روز جهانی آینده آینده نگری شرایط و لوازم خاص دارد و آینده نگران علاوه بر تخصصی که دارند، معمولاً از اطلاعات و معلومات تاریخی و علمی و فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی برخوردارند؛ ولی آینده نگری نه یک تخصص است و نه داشتن علم و اطلاعات برای رسیدن به آن کافی است. این معلومات و اطلاعات باید با خودآگاهی به امکان های کشور و توانایی های مردمی که باید آینده را بسازند، توأم شود. اینجاست که آینده نگری نسبتی با فلسفه پیدا می کند. این نسبت همیشه پیدا نیست؛ زیرا بسیاری از آینده نگران در ظاهر سر و کاری با فلسفه ندارند، اما اگر دقت کنیم، همه آنان درک و خردشان به درک فیلسوفان شباهت دارد.
در قرون اخیر در قلمرو دولت عثمانی و بخشهایی از کشورهای عربی (مثل سوریه و مصر) جنجالی برای جواز ترجمه قرآن بر پا میشود و گروهی به مخالفت با ترجمه قرآن برمیآیند، در حالی که در مقابل، گروهی دیگر سخت از ترجمه آن دفاع میکنند و این عمل را ضروری و نیاز مبرم جوامع انسانی و ترک آن را دور از دسترس قرار دادن قرآن از جوامع غیرعرب میدانند.
سردیس خشایارشا پس از 10 سال در موزه تخت جمشید به نمایش درآمد. مدیر پایگاه میراث جهانی تخت جمشید با اعلام این خبر گفت: بازدیدکنندگان موزه تخت جمشید در سالجاری نظاره گر مجموعهای جدید هستند که برخی برای نخستین بار به نمایش درآمده است.
غلامرضا میثاقیان: تخریب بناها و بافتهای تاریخی- فرهنگی کشور طی سالیان اخیر از روندی رو به رشد برخوردار بوده است. اکثر این تخریبها ناشی از تقاضای مالکان برای افزایش تراکم در ساخت و ساز و در پی آن جهش اقتصادی ناشی از ارزش افزودهای است که در اثر این ساخت و سازها نصیب مالکان و سازندگان مینماید.
پس از استقرار نظام جمهوری اسلامی نیاز به تغییر بنیادین در عرصههای مختلف اجتماعی احساس شد و در این راستا ایجاد تحول در مقوله فرهنگ که از جایگاه و پایگاه ممتازی برخوردار است مورد توجه ویژه قرار گرفت و بر اساس فرمان حضرت امام خمینی(ره) در سال 1363 شورای عالی انقلاب فرهنگی شکل گرفت. یکی از مهمترین اهداف مطرح شده برای این شورا گسترش و نفوذ فرهنگ اسلامی در شئون جامعه و تقویت و اعتلای فرهنگ عمومی بود. بر همین اساس با پیشنهاد ریاست وقت شورای عالی انقلاب فرهنگی تشکیل شورای فرهنگ عمومی به عنوان یکی از شوراهای اقماری شورای عالی انقلاب فرهنگی در دستور کار قرار گرفت. سرانجام در سال 1364 شورای فرهنگ عمومی به منظور تعیین اهداف، سیاستگذاریها و هدایت فرهنگ عمومی شکل گرفت و به صورت رسمی از سال 1365 آغاز به کار کرد.
کهنسالان همیشه و همواره با اشاره به باغهای میوه، تاکستان و بادامستان و انارستان و قلمستان، باغچه، بوستان، صیفی کاری و دره پردرخت خرم آباد میگفتند: «شهر در بهار منظرهای بسیار جالب داشت. هیچ کجا آسفالت و قیرگونی و موزائیک نبود. در پشت بام، روی تیغهها وکنارکوچهها، مملو از گل شقایق بود. بین شقایقها تک تک گل بابونه بود که به زیبایی شقایقها میافزود. بچهها میگفتند که این گل _ گل کاسه اشکنک _ است.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید