اخبار

بازخوانی سندهای تاریخی درباره همه‌گیری تيفوس و تيفویيد در ايران در میانه جنگ دوم جهاني روایت‌های تاریخی و گزارش‌های اسنادی از عارضه‌ای که جنگ بر تن ایرانیان انداخت

رسول جعفریان استاد دانشگاه تهران و پژوهشگر حوزه تاریخ و نویسنده کتاب‌هایی از جمله «تاریخ تشیع»، «تاریخ ایران اسلامی» و «جریان‌ها و سازمان‌های مذهبی، سیاسی ایران» که در حال حاضر مدیریت کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران را برعهده دارد، در نشستی با عنوان «تمدن اسلامی؛ چیستی و امکان» که در مشهد برگزار شد به بحث درباره «گفتمان تمدن» پرداخته است.

به رغم اینکه بسیاری از محافل علمی با دیدگاه تاریخی ماکولای درباره حزب ویگ هم‌عقیده بودند، دیدگاه‌های او را تأیید نمی‌کردند. بانفوذترین شخص حزب ویگ، احتمالا ویلیام استابز (Stubbs) بود، نه به دلیل فروش کتابش با عنوان «تاریخ مشروطه انگلستان» و یا کتاب دیگرش به نام «منشورهای برگزیده و تصویرهای دیگری از تاریخ مشروطه انگلستان» که با کتاب ماکولای قابل مقایسه بود، بلکه به دلیل اینکه کتاب‌های او نه تنها در دانشگاه آکسفورد، یعنی جایی که استابز استاد انتصابی تاریخ مدرن آن بود (۱۸۶۶ـ ۱۸۸۴)، بلکه در کمبریج و مؤسسه‌های جدید علمی و حتی در دانشگاه‌های بازسازی شدة اسکاتلند، برای دانشجویان مقطع کارشناسی به صورت کتاب درسی درآمدند

پانزدهمین نشست از درس‌گفتارهایی درباره سنایی با موضوع «شرط‌های حکیم سنایی» با سخنرانی در مرکز فرهنگی شهر کتاب برگزار شد. مولایی درباره ابیاتی در اشعار سنایی سخن گفت که وی در آنها از کلمه «شرط» استفاده کرده یا امری را مشروط بر امری دیگر دانسته است:

۱۴بهمن مصادف بود با سالروز درگذشت مورخ و محقق بزرگ، استاد عباس زریاب خویی. او بی‌تردید یکی از استادان کم‌نظیر در عرصه علوم سنتی و تاریخ و فرهنگ اسلام و ایران بود. علاوه بر آن، تحصیل و تحقیق مستمر در بالاترین کیفیت در حوزه‌های سنتی و دانشگاه‌های غرب به او جامعیتی بخشید که در کمتر استادی جمع می‌آید. شاید صفت «علامه» را در منظر معهود نیاکانمان بتوانیم در باره زریاب خویی به کار بریم.

در سده پسین باید از ابوالمحامد عثمان بن عمر فیروز‌آبادی (د۶۷۵ق) عالم اشعری فارس یاد کرد که اثری را با عنوان «فرائد التفسیر» به عنوان تعلیقه بر کشّاف زمخشری نگاشت و در آن کوشید تا از موضع کلامی اشاعره، برداشت‌های معتزلی زمخشری از آیات قرآنی را پاسخ گوید

پس از لغوِ امتیاز فوق العاده‏ ی بارون رویتر مبنی بر انحصار ساختمان راه آهن، استخراج معادن و تاسیس بانك ملی به یك تبعه ‏ی انگلیسی توسط دولت ایران، به زودی هردو طرف به علّت عظمت امتیاز، دریافتند كه این كار بدون مطالعه صورت گرفته شده است،

عبدالكریم ابن احمد حَلَبی از مشهورترین محدثان عصر خود در شهر حَلَب - واقع در سوریه‏ی امروزی - بود. حَلَبی، فقه، اصول فقه، تفسیر، حدیث ودیگر علوم متداول زمانش را نزد پدر و دیگر بزرگان آن عصر فرا گرفت. او پس از چندی نابینا شد، اما امید و روحیه‏ ی خود را از دست نداد و بیش از پیش به علم حدیث، اشتغال یافت. از حَلَبی آثار و تالیفات متعددی بر جای مانده است كه از بین آن‏ها می ‏توان به كتاب "ادعیةُ السَّفَر" اشاره كرد.

شاه طهماسب صفوی یازده پسر داشت كه بزرگ‏ترین آن‏ها، موسوم به محمد خدابنده بود. وی در هنگام مرگ پدر 45 سال داشت و هر چند یكسال بعد به تخت سلطنت نشست، اما در هنگام مرگ پدر به جهت ضعفی كه در چشم داشت، از پادشاهی استعفا كرد.

عموما فرض می‌شود که علم امری رو به پیشرفت است و با پیشرفت آن، حقیقت آشکارتر می‌شود. تبیین‌های جدیدتر از علم البته با این تلقی سازگار نیستند و یکی از کسانی که این تلقی از علم را به چالش کشیده و تلاش کرده سیر تحول علم را توضیح دهد، تامس کوهن است. کوهن برای نشان دادن تغییرات اساسی در سیر علم، واژه «انقلاب» را استعمال کرده است.