اخبار و گزارش

صفحه اول روزنامه های امروز یکشنبه 8بهمن

پیام کاظم موسوی بجنوردی، رئیس مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، درباره وضعیت بیماری و شفای دکتر داریوش شایگان

شهرام یوسفی‌فر با اشاره به اینکه بسیاری از وقایع از دید سفرنامه‌نویسان مغفول مانده گفت: نگارش سفرنامه‌ها توسط ایرانیان و کسانی‌ که به ایران می‌آمدند امری دیرپاست. کسانی که از این سرزمین رد می‌شدند مشاهدات‌شان را به نگارش درمی‌آوردند. ایرانیان از دیرباز علاقه‌مند به جستجوی تصویر خود در نگاه دیگران بودند.

رب انی مسنی الضروانت ارحم الراحمین ملت شریف ایران جناب داریوش شایگان بقیة السلف از حلقه حکمی حکیم ومفسر بزرگ قرآن علامه طباطبایی وپرفسور کربن چندروز است که به علت سکته مغزی در بیمارستان بستری است . هرچند طبیبان شریف ، دلسوز وفرهنگ دوست کشورمان با کمال تعهد .نهایت تلاش وتوان خودرابرای علاج این مردبزرگ مصروف داشته ومیدارند ولی به حکم کریمه شریفه واذا مرضت فهویشفین شفای بیماران مستقیم از ناحیه حق متعال است .

عباس پژمان، پزشک، نویسنده و مترجم می‌گوید: هدایت شخصیت کاریزماتیکی داشته و بسیاری از نویسندگان، شاعران و روشنفکران معاصر او دوست داشتند با چنین شخصی ارتباط داشته باشند، مجتبی مینوی هم دست به قلم و بااستعداد بود، بنابراین هدایت از او استقبال کرد؛ در واقع اگر مینوی با هدایت دوست نمی‌شد ممکن بود آن مینوی نباشد که شد.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، شعر را قله هنر حوزه های علمیه دانست و گفت: هیچ پدیده هنری در تمدن ایران اسلامی مانند شعر ندرخشیده است و شعر همواره در تاریخ حوزه‌های علمیه دارای برجستگی خاصی بوده است.

محمدعلی موحد در مراسم رونمایی کتاب مثنوی مولوی گفت: زمانی که مولانا در حیات بوده در حضور حسام الدین چلبی مثنوی معنوی را تصحیح، تذهیب و تنقیح می‌کردند.

کتاب مقالات شمس تبریزی به عنوان یکی از آثار بسیار مهم حکمت معنوی ایران، برای نخستین بار به زبان فرانسه برگردان شده است. این کتاب مجموعه‌ای از سخنان و حکایات است که در دوران اقامت شمس تبریزی در قونیه بر زبان وی جاری شده، و پس از او توسط مریدان مولانا جلال‌الدین بلخی به‌صورت یادداشت‌هایی پراکنده جمع‌آوری گردیده‌ است.

مهدی يزداني خرم گفت: «به‌طور قطع در فضای مجازی و رسمی بارها راجع به اوضاع داستان نویسی ایران شنیده و خوانده‌ایم که این روزها رمان کم خوانده می‌شود یا فلان کار زرد و مبتذل است، این مربوط به فلان باند یا مافیا است و از این مصادیقی که خیلی زیاد وجود دارد. من با توجه به سال‌های حضورم در ادبیات ایران چه به‌عنوان داستان نویس و یا منتقد ادبی، بی‌تردید از طرف خودم این تضمین را می‌دهم داستان نویسی در یکی از بهترین زمان خودش به سر می‌برد.

آیین وقف در تاریخ ایران به‌ویژه پیش از روزگار مدرن و در نبود دستگاه‌های دولتی، کارکردهای بی‌شمار در گستره اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی جامعه داشته است. توده مردم جامعه هدف وقف به‌شمار می‌آمدند که در کنار نیت‌های این سنت نیکو، کارکردهایی گسترده و چشمگیر در جامعه می‌یافت. نگاهی به سندهای دوره‌های گوناگون این نکته را نیز آشکار می‌سازد که نیازمندان بخشی مهم از جامعه هدف وقف بوده‌اند.