مثنوی

فیلتر
از سراینده‌ای كه از خود به «خانای قبادی» یاد كرده است: «خانای قبادی» معصیت بارن ـ فریفتۀ شیطان شوم بدكارن.
از محتشم کاشانی، علی فرزند خواجه میراحمد (د 996 یا 1000ق/1588 یا 1592م). بنام «شاطر جلال» که گویا مطربی بوده و با گروهی از نوازندگان به سال 970ق از اصفهان به کاشان آمده و محتشم به او دل بسته است و 64 غزل (جلال) بنام و در ستایش او سروده است...
محمدحسین سبزی‌فروش اصفهانی، متخلص به رفیق، (د 1212ق). مثنوی ست در پیرامون 260 بیت، در سوز و گداز از جدایی و توصیف سراپای دوست.
از سنایی غزنوی (پیرامون 473-535ق/1080-1141م).
از میرزا ابراهیم «صفا» شیرازی (سدۀ 12ق). همان خ 1/220 و نیز خ 2/220.
از نورعلی شاه طبسی تونی اصفهانی، محمدعلی، متخلص به دیوانه و نور علی شاه، كشته در موصل 1212ق/1797م.
از میرزا محمدحسن متخلص به مجرم، كه بایستی از پایان سدۀ 13 و آغاز 14 باشد. مثنوی است كوتاه در 40 بیت، مناجات‌گونه.
از ناشناس. مثنوی است در ارزش نهادن به مادر و پدر، برپایۀ یك داستان دینی.
از مولوی بلخی، جلال‌الدین محمد بن بهاءالدین (604-672ق/8-1207-1273م).
از ناشناس.
آغاز:
بـاز دلم عـاشقی از سر گرفت
تا که دگر پرده ز رخ برگرفت
گر به جفـا زهر بـه جامم کنی
گر ز وفا شهد بـه کـامم کنی
از شاه داعی شیرازی، نظام‌الدین محمود بن حسن، متخلص به داعی (810-870ق/8-1407--1465م).

ورود به سایت

مرا به خاطر بسپار.

کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما

کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:

ثبت نام

عضویت در خبرنامه.

قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید

کد تایید را وارد نمایید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.: