اخبار

استاد عبدالمجید ارفعی پژوهشگر و کارشناس زبان‏های باستانی، شهریور ۱۳۱۸ در بندرعباس به دنیا آمد. زبان‏های سومری، اوستایی، پارسی باستان، پهلوی و اکدی را در نزد استادان بزرگی آموخت و از معدود آگاهان به زبان ایلامی در جهان بود. در سال ۱۳۵۳ موفق به دریافت درجه دکتری از مؤسسه ‏‌شرق‌‏شناسی دانشگاه شیکاگو شد.

روزبه زرین‌کوب در یادداشتی نوشت: استاد عبدالمجید ارفعی نه پیش از انقلاب اسلامی و نه پس از آن، هرگز عنوان رسمی استادی دانشگاه نیافت. با این حال، به کار علمی خود پرداخت و البته این دانش و دانشگاه در ایران بود که از وجود و حضور این دانشی مرد محروم ماند.

آیین بدرقۀ «عبدالمجید ارفعی»صبح جمعه، هشتم اسفند، در مرکز دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی برگزار شد.

آیین بدرقۀ «عبدالمجید ارفعی»، ایلام‌شناس، نخستین مترجم فرمان کوروش بزرگ به زبان فارسی و عضو شورای عالی علمی مرکز دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی، صبح جمعه، هشتم اسفند و با حضور باشکوه خیل شاگردان، دوستان و دوستداران‌اش در مرکز دائرة‌المعارف بزرگ اسلامی برگزار شد.

فقدان ایلام‌شناس برجسته و استاد بی‌همانند فرهنگ و زبان‌های باستانی و‌ مترجم خطّ میخیِ ایلامی، جناب آقای دکتر عبدالمجید ارفعی مایۀ تأسّف و اندوه بی‌پایان شد.

«پروفسور عبدالمجید ارفعی»، پژوهشگر برجسته هرمزگان و متخصص زبان های باستانی اکدی و ایلامی و از مهم ترین کتیبه خوانان تخت جمشید و دیگر بناهای باستانی ایران در سن ۸۶ سالگی بدرود حیات گفت.

استاد عبدالمجید ارفعی از چهره‌های شناخته‌شده مطالعات زبان‌های باستانی در ایران پس از سال‌ها فعالیت علمی در حوزه خوانش و ترجمه متون باستانی امرروز چهارشنبه ۶ اسفند دارفانی را وداع گفت.

در چهل‌وسومین کنفرانس عمومی یونسکو، منشور کوروش به عنوان نخستین بیانیه حقوق بشر یاد به تصویب رسید؛ سندی که پیام صلح، آزادی و انسان‌دوستی را از دل تاریخ به جهان امروز آورد. اما در پسِ این منشور جهانی، نام مردی می‌درخشد که سال‌ها پیش از دیگران، رمز این خطوط را گشود و کلمات کوروش بزرگ را به زبان پارسی زنده کرد؛ عبدالمجید ارفعی، نخستین ایرانی که منشور کوروش را از زبان بابلی به فارسی ترجمه کرد.

عبدالمجید ارفعی ایلام‌شناس برجسته و استاد بی‌همانند فرهنگ و زبان‌های باستانی به‌ویژه اکدی، ایلامی، سومری، اوستایی و پهلوی، به عضویت شورای عالی علمی این موسسه دانشنامه‌نگاری درآمد.

پروفسور ارفعی در مراسم بزرگداشتش به ترجمه یکی از گل‌نبشته‌های کاوش شده در خوزستان پرداخت.