اخبار

بهرام شیردل. این اسم در دنیای معماری حتی نیاز به توضیح مجدد یا اضافه‌ای ندارد. موافقان و مخالفان، او را خوب می‌شناسند، بر ویژگی‌هایش به‌ویژه در سخنوری و دست‌های قوی‌اش در طراحی واقفند. گروهی معتقدند او معمار مؤلفی است، زیرا بدون آنکه به فکر تقلید یا کپی باشد، می‌تواند اصل و عصاره آنچه را که در سر دارد روی کاغذ بکشد و از دلِ شرکت «شیردل و همکاران» بیرون دهد و گروهی دیگر، او را ایده‌پردازی خلاق می‌دانند که بسیاری از پروژه‌هایش به دلیل بلندپروازی هیچ‌گاه اجرا نشده‌اند. فارغ از اینها، این مصاحبه، شیردل را در مقام یک منتقد معماری می‌شناسد و از او سؤال پرسیده.

هانیبال الخاص به اینكه شاگردان زیادی را آموزش داده، معروف است. او كه زمانی برای زندگی از ایران رفت، با دعوت برای تدریس در دانشگاه تهران، به ایران بازگشت و سال‌ها به آموزش مشغول شد. او در سال ۱۳۰۹ از پدر و مادری آشوری در کرمانشاه متولد شد. نقاشی را در سنین بسیار پایین شروع کرد و برای مجلات فکاهی نظیر توفیق کاریکاتور می‌کشید. بعدها وقتی به تهران آمد، به کلاس جعفر پتگر رفت تا نقاشی را به طور جدی‌تری دنبال کند.

اگر شروع نقاشی مدرن را از سال ١٣٢٠ در نظر بگیریم، الخاص یکی از تأثیرگذارترین نقاشان نیمه دوم یا دوسوم تاریخ نقاشی مدرن است. از اوایل جنبش مدرن ایران شاهد دو گرایش هستیم: گرایشی که مطلقا نگاه ‌کرد در اروپا چه اتفاقی می‌افتد و گرایش دوم، به‌دنبال این بود که ضمن درک هنر مدرن، در پی پیوندهای تاریخی هنر ایران هم باشد. الخاص را می‌توان نماینده گرایش دوم و نقاشی‌ای دانست که تاریخ و جغرافیا برایش مهم بود.

معماری و ساخت بناهای عامه، در شمار نمودها و نمادهای پررمز و راز همیاری‌ها و یاریگری‌های مردمی در بستر تاریخ ایران جایگاهی ویژه دارد؛ بناهایی که بافت شهرها و روستاها را صورت‌بندی کرده، هریک معناهایی در خود دارند. این معناها زندگی را با همه نیروها و نیازهای عمیق و معنوی‌اش به جریان می‌اندازند و به سربردن در فضا را دلچسب و به یادماندنی می‌کنند.

سعید اصغرزاده| یک زمانی مرحوم شاهرخ مسکوب گفته بود: ایرانی بودن با همه مصیبت‌ها به زبان فارسی‌اش می‌ارزد. من در یادداشت‌هایم آرزوی زبانی را می‌کنم که وقتی از کوه صحبت می‌کند به سختی کوه باشد و وقتی از جان یا روح... از سَبُکی به‌دست نتواند آمد و الان که طی چند شماره از زبان پارسی گفته‌ایم، می‌بینم که شاهنامه‌پژوه ما چه زیبا گفته است.

مجلس دهم یا نخستین مجلس ایران پس از برجام، در یکی از مهم‌ترین و حساس‌ترین مقاطع حیات کشور ما افتتاح شده است. این مجلس، آخرین مجلس تاریخ ایران در قرن چهاردهم است و فراهم‌کردن بخشی از مقدمات ورود ایران به قرن پانزدهم را برعهده دارد. صد سال، زمان بسیار زیادی است و کشور ما در این یک سده، مراحل زیادی را اعم از فرصت و تهدید پشت ‌سر گذاشته است.

اسلام به عنوان کامل ترین دین الهی، برنامه جامعی برای تمام جنبه‌های زندگی بشر داشته و درصدد این است تا همه­ ابنای بشر را به سعادت و کامیابی رهنمون سازد. در این میان، توجه اسلام به زنان و تلاش برای سوق دادن آنان به تعالی و پیشرفت در همه عرصه‌های زندگی قابل توجه است

تصوف که در آغاز شامل مفاهیمی خشک و ریاضتهایی سخت بود، در قرن سوم با پذیرفتن «محبت» به عنوان یکی از ارکان محوری، رنگ عاشقانه پذیرفت. با ورود عرفان و تصوف به عرصه ادبیات، گروهی به تدوین اصول تصوف عابدانه در آثارشان می پردازند و عده ای آثاری سراسر عرفانی همراه با شور و شوق عاشقانه پدید می آورند. در این میان حافظ مبدع مکتبی است که از اصول عرفان عاشقانه به همراه نگاهی انتقادی به تصوف عابدانه شکل گرفته است و از آن به مکتب رندی تعبیر می شود.

حمید سبزواری را می‌توان مشهورترین شاعر انقلاب اسلامی نامید همان گونه که می‌توان او را شاعری دانست که کمترین تأثیر را از تحولات ادبی دوران مشروطه به این سو، در شعر خود پذیرفته بود و حتی در حوزه‌ای که بخش اعظم شهرتش را مدیون آن بود یعنی سرودهای انقلابی، به ساز و کار تصنیف‌های انقلابی اواخر دوره مشروطه وفادار مانده بود

رساله های سوانح العشاق احمد غزّالی و عبهرالعاشقین روزبهان بقلی شیرازی از جمله رساله هایی هستند که به لحاظ موضوع، شیوه بیان، چگونگی به کارگیری زبان، و محتوا مشترکات زیادی دارند. خوانش همزمان و مطالعه بینامتنی این دو رساله می تواند شناخت ما را از قابلیّت های این آثار دگرگون سازد و با ویژگی های مشترک یا منفرد آنها آشنا نماید.