اخبار

با وجود آنکه مولوی پرورده ی دوران آشوب زده ای چون دوران مغول است، تحت تأثیر تعالیم پدرش، بهاء ولد، و استادش، محقق ترمذی، و به ویژه شمس تبریزی، با سلوک در تصوّف بسطی و عرفان عاشقانه، شادی و طرب را درون خود جاری ساخت و در غزلیّات شمس بازتاب داد.

محمدعلی موحد در نشست «مثنوی معنوی و تاریخ مردم» گفت: به اعتقاد من قصه تاریخ نیست اما می‌توان از قصه تاریخ آموخت، قصه و تاریخ هر دو یک نوع وقایع‌نگاری است.

محمّد(ص) مهم ترین جزء نظام فکری عین القضات است و به جرأت می توان گفت تمام مفاهیم و مصطلحات مندرج در آثار او، در سایه ی محمّد(ص) معنا می یابند. سالک برای رسیدن به معرفت و مشاهده ی جلوه ی حُسن حق، باید مقام وی را درک کند و معانی را در آینه ی وجود او بیابد.

فکوهی در نشست نقد و بررسی کتاب «دانشگاهی که بود» گفت: دانشگاه ما در یک حرکت تدریجی روبه‌نابودی و خودکشی آرام است و این نظام با انواع داروهای مسکن مانند مقالات I.S.I شرکت در کنگره‌های بین‌المللی، افزایش بدون توجیه دانشجو و ... خود را تسکین می‌دهد.

وقف‌نامه‌هایی از گذشته برجای مانده‌اند که گاه ما را به دنیایی می‌برند که گویی فراتر از باورهای امروزی‌مان است. این سندهای تاریخی، گرچه از نیک‌اندیشی و نیکوکاری واقفان در تاریخ ایران نشان دارند، اما برخی‌شان به اندازه‌ای انسان‌دوستانه‌اند و نیت شایسته واقف را در پیشرفت مردمان و جامعه و نیز دست‌گیری از تنگدستان و افتادگان بیان می‌دارند، که جز شگفتی، چیزی دیگر به جای نمی‌ماند.

ارزش‌هایی که براساس جهان‌بینی رایج در ایران پیش از اسلام در گذر زمان پخته شده‌اند، مجموعه آرمان‌های اجتماعی- سیاسی فرزانگان ایران به شمار می‌آیند. اوستا، شاهنامه، کتیبه‌ها، متن‌های پهلوی و اندرزنامه‌ها، جلوه‌گاه پررنگ آرمان‌های ایران باستان‌اند. این آرمان‌ها و ارزش‌ها که در گذر سده‌ها از اسطوره‌ها به اندیشه فلسفی نزدیک شدند، نگاه انسان ایرانی را درباره مردم، اداره جامعه و زندگی و پیوند آنها را با یکدیگر بیان می‌دارند.

عبارت «پیوستن به كپی‌رایت جهانی» هیچ‌هم عبارت تازه‌ای نیست و سال‌هاست درباره آن سخن می‌گوییم و از مزایایش داد سخن می‌رانیم. گاه نویسندگان زنده از انتشار غیرقانونی آثارشان گله می‌كنند و گاه بازماندگان آنان شكایت دارند كه چرا این حق و حقوق رعایت نمی‌شود. گاه مترجمی شكایت می‌كند كه اثر ترجمه شده‌اش بدون اجازه او به صحنه برده شده یا بر اساس آن فیلمی ساخته شده است و... اگر بخواهیم در این زمینه مثال بیاوریم، می‌شود گزارش‌هایی دور و دراز نوشت و صفحه‌های زیادی را سیاه كرد.

مرحوم آیت‌الله سیدعبدالکریم موسوی‌اردبیلی در هشتم بهمن ١٣٠٤ در خانواده‌ای روحانی به دنیا آمد و یکی از شخصیت‌های مهم و تأثیرگذار دهه اول انقلاب بود. ایشان سمت‌های مختلفی مانند عضویت در شورای انقلاب، امام‌جمعه موقت تهران و ریاست دیوان ‌عالی کشور را در زمان حیات امام(ره) بر عهده داشت و بعد از درگذشت امام، به شهر قم مراجعت کرد و تا پایان عمر خود، در چهارم آذر ١٣٩٥، به‌عنوان یکی از مراجع برجسته قم محسوب می‌شد. به مناسبت اولین سالگرد درگذشت آن مرحوم، با حجت‌الاسلام مهندس علی موسوی‌اردبیلی، یکی از فرزندان آن مرحوم که پس از پدر مسئولیت دفتر آیت‌الله را دارد و به ‌نوعی جانشین پدر شده، گفت‌وگو کردیم. لازم به ذکر است علی موسوی‌اردبیلی در رشته مکانیک از دانشگاه صنعتی شریف فارغ‌التحصیل شده و همچنین استاد درس خارج فقه و اصول در حوزه علمیه قم است.

این راهها در واقع راههای داخلی بود که مسلماً با راههایی که خارج از مرزهای ایران قرار داشتند، یعنی راه سراسری غرب به شرق (جاده ابریشم) و راه شمال به جنوب و راه سراسریی که از شوش تا سارد در آسیای صغیر و مرزهای غربی ایران امتداد پیدا می‌کرد، تلاقی می‌نمودند

مهدی فرجی، شاعر اهل کاشان به واسطه علاقه برادر بزرگ‌ترش به ادبیات و تحصیل او در رشته ادبیات فارسی، با متون ادبی فارسی آشنا شد. اولین غزلش را در 16 سالگی سرود. از سال ٧٥ آثارش در نشریات چاپ می‌شد. اولین کتابش «هزار اسم قلم خورده» را در سال ٧٩ با نشر مرنجاب چاپ کرد. مهدی فرجی در سال ١٣٨٠ «انجمن شاعران جوان کاشان» را تاسیس کرد و بعدها از ادامه فعالیت در آن انصراف داد. مهدی فرجی کتاب‌های زیادی به چاپ رسانده که در این میان شاید بتوان گفت از مهم‌ترین کتاب‌های او «میخانه‌ی بی‌خواب» است که به چاپ‌های متعدد رسید. مهدی فرجی چندسالی است که پایتخت‌نشین شده و در تهران زندگی می‌کند. چند روز پیش و در حاشیه یکی از کلاس‌های آموزش شعر، با این معلم ادبیات گفت‌وگویی داشته‌ایم که در ادامه خواهید خواند.