اخبار

نویسندگان انگلیسی از قرن شانزدهم و نویسندگان آمریکایی از قرن هجدهم با فرهنگ و تمدن ایران، قبل و بعد از اسلام آشنا شدند. ترجمه آثار ادبی انگلیسی به فارسی از اواخر قرن نوزدهم و ترجمه آثار ادبی آمریکایی از اوایل قرن بعد و سپس به صورت گسترده‌تری بعد از جنگ دوم جهانی، آغاز شد و آثار بدیعی پدید آورد. در طی این مدت تأثیر ترجمه ادبیات آمریکا در زبان نویسندگان ایرانی، موجب آفرینش آثار با ارزشی شد و این روند تأثیرپذیری نویسندگان ایرانی در سالهای پس از انقلاب نیز ادامه یافت.

موجود انسانی تا حدی به «شبکه‌ ارتباطات میان‌فردی» وابسته است که در صورت زندگی خارج از این شبکه-یعنی خارج از جامعه‌ انسانی- به موجودی دیگر بدل خواهد شد که از توان برقراری ارتباط به مدد زبان و به‌کارگیری ابزار بی‌بهره است. ما وجود انسانی خویش را مدیون ارتباط بین فردی هستیم، اما آیا ارتباطات (به معنای رد و بدل کردن معنا) به تنهایی ستودنی و مفید است؟

ابوحارث عبدالمطلب بن هاشم بن عبدمناف، بزرگ قبیله‏ ی قریش در زمان جاهلیت و از بزرگانِ عرب بود. وی مردی عظیمُ الشّان، رفیع منزِلَت، متَّصف به اوصاف پسندیده و مشهور به افعال حمیده بود.

پیامبر اكرم(ص) در 25 سالگی با مشورت و یاری عمویش ابوطالب(ع) با بانوی صاحب نام قریش، خدیجه بنت خُویلَد ازدواج نمود. خدیجه‏ ی كبری(س) در تمام 25 سال زندگی مشترك با پیامبر اكرم(ص) یار و غمخوار آن حضرت بود.

شیخ ابوالقاسم جعفر بن محمد بن جعفر بن موسی بن قُولَوِیه قمی معروف به ابن قولویه، از مشاهیر فقهای امامیه و بزرگان حدیث قرن چهارم هجری است كه در كلمات علمای رجال، از او به عظمت یاد شده است. تاریخُ الشهورِ و الحَوادِث، الشَّهادات، كامِلُ الزّیارات و... از تالیفات او هستند. وی در كاظمین وفات یافت و در پایین پای حضرت امام جواد و در كنار شیخ مفید، مدفون گردید.

در سال 912 ق یك ناوگان پرتغالی به فرماندهی دریاسالار آلفونس آلبوكرك به جزیره‏ی هرمز در خلیج فارس رسید. نماینده‏ ی پادشاه پرتغال فوراً به اهمیت فوق‏ العاده راهبردی و تجاری محل كه مسلط بر مدخل ورودی خلیج فارس بود پی برد.

صفحه اول روزنامه های امروز چهارشنبه 8 آذر

زهرا محمدی، استاد دانشکده مطالعات جهان دانشگاه تهران گفت: افرادی مانند استالین می‌دانستند که ادبیات به چه میزان در جامعه تاثیرگذار است، در آن زمان بیش از 10هزار نفر وجود داشتند که شغل نویسندگی داشتند و پس از فروپاشی 9هزار نفر آنها ناپدید شدند و این نشان دهنده این است که حکومت شوروی می‌خواست ادبیات را به شیوه خودش زنده نگه دارد.

هفتۀ گذشته در محفلی از فضلای نامی طهران سخنی از املای اسم پایتخت امروز ایران پیش آمد و این بحث در گرفت که طهران را با طاء باید نوشت یا به تاء؟ از چند سال پیش، بلکه از ابتدای حکومت شوروی در ایران، ایران دوستی در ادبیات و زبان هم راهی یافته است و جمعی عقیده یافته اند که در املای زبان پارسی باید وطن پرستی را روا داشت و مخرج های تازی را که با زبان ما و لهجۀ ما کاری ندارد بدور انداخت.

نصرالله حدادی که از شاگردان مرحوم جعفر شهری است، سالروز مرگ این نویسنده و پژوهشگر تاریخی را 7 آذر ماه ذکر کرد و تاکید کرد که در بسیاری از منابع به اشتباه تاریخ مرگ او ششم آذر ذکر شده است. به گفته وی، مجموعه روایت‌های جعفر شهری از زندگی مردم بی‌نظیر است. او شاهد صادق زمانه خودش بود.