اخبار

سده از آیین‌های مهم ایرانیان به شمار می‌رود که با آداب و رسوم ویژه در غروب دهمین روز بهمن ماه که در گاهشمار زرتشتی مقارن با شانزدهمین روز از ماه بهمن (روز مهر ایزد) است، برگزار می شود، اقداماتی از سوی کشور برای ثبت جهانی این آیین تاریخی در حال انجام است.

ایرج افشار در «نادره‌کاران» درباره مجتبی مینوی می‌نویسد: ارزش واقعی مینوی به‌جز استحکام روش تحقیق و زبان گویا و برّا و مسلط، در شیوه دلیرانه و بی‌باکانه‌اش بود که وهمی و ترسی از گفتن آنچه می‌دانست نداشت، هرچه می‌دانست می‌گفت و همیشه خبرآور تازه‌های علمی بود. اما آنچه نمی‌دانست پوشیده نمی‌کرد. صریح می‌گفت «نمی‌دانم». از گفتن «نمی‌دانم» خجلت نمی‌کشید لذت هم می‌برد.

استاد محقق در ادبیات فارسی و فلسفه و الهیات تخصص دارند و پژوهش در نسخ خطی و فهرست‌نویسی از آثار بزرگانی همچون زکریای رازی و ابن سینا، سمت و سوی پژوهش‌هایشان را به علم پزشکی متمایل کرد و همین امر سبب شد در تاریخ علم پزشکی نیز سرآمد باشند. در یادداشت حاضر به این بخش اخیر از زندگی استاد محقق توجه شایانی شده است.

می‌دانیم که ایرج میرزا مثنوی «زهره و منوچهر» خود را براساس منظومه «ونوس و آدونیس» اثر شکسپیر (۱۵۹۴) سروده است اما در مورد چگونگی دسترسی وی به آن منظومه ابهاماتی وجود دارد.

ما در تاریخ فلسفه خود یک شکاف می‌بینیم که از جمله می‌توان به یک مقطع تاریخی مهم در غرب جهان اسلامی یعنی به "ابن رشد اندلسی" اشاره کرد. باید بپرسیم که چه اتفاقی رخ داد که ابن رشد وارد فلسفه اسلامی نشد. اما با این وصف "ابن عربی" که از قضا معاصر ابن رشد است، به سمت شرق آمد؛ به گونه‌ای که بخش عظیمی از تفکر فلسفه اسلامی را تحت‌الشعاع خود قرار داد و در ساختن حکمت صدرایی نقش‌آفرینی کرد.

دکتر تقی ارانی در مهرماه 1312/1933 از وزارت معارف درخواست کرد که به او اجازه داده شود تا در تهران، مجله ماهانه‌ای با عنوان تندر و با مسلک علمی و اقتصادی و صنعتی و اجتماعی طبع و نشر کند.

ششصدوبیست‌ونهمین شب از شب‌های بخارا به شهر هرات اختصاص دارد. این نشست در ساعت پنج عصر روزِ شنبه نهم بهمن‌ماه ۱۴۰۰ با حضور سردبیر مجله بخارا در ساختمان اتاق بازرگانی شهر مشهد برگزار می‌شود.

مراسم بزرگداشت مجتبی مینوی (نویسنده، مصحح، مورخ و مترجم فقید) به مناسبت سالروز درگذشت او به صورت مجازی برگزار می‌شود.

چهارم بهمن ماه سالروز تولد داریوش شایگان (1313-1397) است، فلسفه‌پژوه و نویسنده سرشناس ایرانی كه در سطح بین‌المللی هم نامی آشناست.

قاضی سعید برای دفع اشکال تعطیل، از ساختار امام‌شناخت مدّنظر خویش استفاده می‌کند که در قلب فلسفه شیعی قرار دارد: «باید در این افق برتر، یک مظهر (یک شخصیت به منزلة تجلّی حق) عیان شود که محل [و محمل] اسما و صفاتی است که به کنه ذات الهی قد نمی‌دهند، اسما و صفاتی که افعال الهی را عیان می‌سازند، بی‌آنکه سرّ ذات را برملا کنند…