اخبار

کتابی که در مشروطیت گشوده شده بود حالا به ورق‌های آخر خود رسیده است. محمدعلی سپانلو فرد شاخص چند شاعر باقی‌مانده نسل آرمان‌گرایان ایران‌دوست است که فرهنگ مردم ایران برایشان اهمیت بسیار داشته است.

به دنبال درج خبر خبرگزاری مهر مبنی بر ادعای سوزانده شدن برخی اسناد دوران پهلوی دوم که مستند به تصاویر عکاس آن خبرگزاری هم بود، اداره کل میراث و گردشگری استان تهران، توضیحاتی را به دفتر روزنامه ارسال کرد که عیناً در ادامه می‌آید:

آلبوم موسیقی «درفش کاویانی» که شامل شاهنامه‌خوانی شهرام ناظری است، در دانشگاه تهران معرفی شد و این در حالی بود که شهرام ناظری از سیستم صوتی این دانشگاه رضایت نداشت. به گزارش ایسنا‌، این هنرمند در سخنانی اظهار کرد: من از سال‌های قبل همیشه عادت داشتم که در مجامع دانشجویی حضور پیدا کنم و هیچ‌وقت به چنین دعوت‌هایی نه نگفتم. حتی بسیاری مواقع بوده است که خود دانشگاه راضی نبوده، اما دانشجویان با من تماس گرفتند و گفتند دل‌مان می‌خواهد با شما همکاری کنیم. ناظری ادامه داد: برای من افتخار بزرگی است که در بزرگداشت حکیم بزرگ توس شرکت داشته باشم و حضور در جمع دانشجویان، زیباترین لحظه‌های زندگی هنری من است، زیرا دوست دارم با قشر دانشگاهی در ارتباط باشم. او درباره جایگاه فردوسی در موسیقی گفت: در این صد سال گذشته، آثار ماندگاری در حوزه موسیقی خلق شده است؛ اما می‌بینیم که در این آثار هیچ رد پایی از فردوسی نیست. باید بررسی کرد و دید چرا خوانندگان مطرح، فردوسی اجرا نمی‌کنند و چرا این شاعر از رپرتوار موسیقی سنتی ایران کنار رفته است.

آوریل (3 اردیبهشت) را یونسکو روز جهانی «کتاب و حق تألیف» نامیده‌است. روز جهانی کتاب را نخست، اتحادیه بین‏المللی ناشران و دولت اسپانیا به اجلاس کنفرانس عمومی یونسکو پیشنهاد کرد و سپس به پیشنهاد فدراسیون روسیه، عنوان «حق مؤلف» نیز به آن افزوده شد و توسط اعضا به تصویب رسید. دلیل انتخاب 23 آوریل آن چنان که در صفحه رسمی یونسکو درج شده‌است تقارن این روز با تولد یا مرگ برخی از نویسندگان معروف و شخصیت‏های ادبی جهان مانند شکسپیر و سروانتس است.

‌تا آنجا که بازمانده‌های تاریخی اجازه قضاوت به ما می‌دهند، ساده‌ترین یا شاید بتوان گفت اولین ابزار بیانی بشر، نقاشی و ترسیم نقوش و اشکال بوده است؛ و باز هم با توجه به همان یافته‌ها، این نقاشی‌ها برای بشر آن دوران، جنبه‌ای رازآمیز و جادویی داشته است. نقاشی‌ها و در کل آثار هنری در ادوار مختلف بیانگر تفکر و دغدغه‌های ذهنی بشر بوده است. گاهی این تفکر محدود به تسلط به طبیعت و دغدغه ذهنی شکار بوده و گاه بشر با ابزاری به نام تخیل به ترسیم خدا یا افراد مقدس پرداخته است که به این کار در اصطلاح، «شمایل‌ نگاری» یا «شمایل سازی» یا «تمثال سازی» می‌گویند

علی‌اکبر صادقی چهره ماندگار، نقاش، طراح، انیماتور در 77 سالگی همچنان پرکار است. با اینکه از پنج سالگی نقاشی را آغاز کرده است و در تمام این سال‌ها هنر مهم‌ترین دغدغه زندگی‌اش بوده اما همچنان صبح‌ها به عشق نقاشی کشیدن از خواب بیدار می‌شود و دنیای بدون نقاشی را نمی‌تواند تصور کند. او تاکنون بارها آثارش را در گالری‌های مهم ایران و جهان به نمایش گذاشته و در دی‌ماه سال گذشته نیز مجموعه‌ای از نقاشی‌هایی که در سفر کشیده بود در گالری فرهنگسرای ارسباران به نمایش گذاشته شد. پیش‌تر از سوی موزه هنرهای معاصر تهران اعلام شده بود که در اردیبهشت‌ماه سال‌جاری نمایشگاهی از آثار او در موزه برپا خواهد شد اما چون این پیشنهاد آن‌گونه که باید به مرحله اجرا نرسید، صادقی از برپایی این نمایشگاه منصرف شد. او برخلاف بسیاری از هنرمندان که همواره ایده‌های پیشین خود را تکرار می‌کند، ایده‌های بکری دارد و همین امر موجب شده که آثار متعددی از او فرصت نمایش عمومی پیدا نکنند و ماه به ماه نیز به تعدادشان افزوده شود. آثار علی‌اکبر صادقی تاکنون در قالب چندین مجلد کتاب منتشر شده‌اند اما بزودی یک کتاب از آثار او منتشر خواهد شد کتابی که تا زمان انتشار صادقی ترجیح می‌دهد داستانش همچون راز باقی بماند و لذت انتشار این کتاب را در مراسم رونمایی با مخاطبانش سهیم شود. بسیاری از منتقدان آثار صادقی را با سالوادر دالی مقایسه می‌کنند اما او با همه احترامی که برای دالی قائل است این باور را دارد که آثارش کاملاً ایرانی و متأثر از عرفان ایرانی است. با علی اکبر صادقی گفت‌وگویی انجام دادیم که در ادامه می‌خوانید.

سابقه آشنایی من با علی‌اکبر صادقی به سال 1350 و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان باز می‌گردد؛ درآن مقطع تاریخی من با مرتضی ممیز که می‌خواست برای کانون، فیلم انیمیشن بسازد، همکاری می‌کردم. ورودم به کانون زمینه‌ای را فراهم کرد که با احمدرضا احمدی، فرشید مثقالی، پرویز دوایی، عباس کیارستمی، علی‌اکبرصادقی و بعدها زرین کلک همکار شوم.

كتاب «نگاه اجمالی به عصر زرین فرهنگ ایران»یك گفت و گوی مفصل با حسن قاضی مرادی است كه توسط پروین قریشی و نسرین تخیری گرفته شده است. پروین قریشی ماجرای نگارش این كتاب را در مقدمه آورده است. در بخشی از پیش‌گفتار كتاب او می‌نویسد: «در بهار ١٣٩٠ در مجلسی حضور داشتم كه آقای قاضی‌مرادی نیز حضور داشت. گوشه‌ای نشسته بود و با دو، سه نفر صحبت می‌كردند.

در میان محققان و پژوهشگران ایرانی محمد علی همایون كاتوزیان جایگاه ویژه ای دارد. كاتوزیان از معدود چهره های دانشگاهی ایران است كه همچون قدما می توان به او سمت جامع را داد، یعنی محققی كه در كنار رشته تخصصی اش یعنی اقتصاد در حوزه های دیگری چون ادبیات و تاریخ و علوم سیاسی نیز آثار شاخص و قابل توجهی دارد. او كه سال هاست عضو هیات علمی موسسه شرق‌شناسی دانشگاه آكسفورد است، آثار فراوانی به زبان های انگلیسی و فارسی نگاشته كه از آن میان می توان به اقتصاد سیاسی ایران: از مشروطیت تا پایان سلسله پهلوی،صادق هدایت و مرگ نویسنده، مصدق و مبارزه برای قدرت در ایران، ایدئولوژی و روش در اقتصاد، دولت و جامعه در ایران:

همرا با آثار و گفتارهایی از: جواد مجابی، علی باباچاهی احمد رضا احمدی، مدیا كاشیگر مفتون امینی، ماهور احمدی، منیرو روانی‌پور میترا الیاتی، اندیشه فولادوند محمدعلی بهمنی، عبدالعلی عظیمی رسول رخشا، جلال سرافراز و ...