اخبار

یک آگهی تبلیغاتی جالب و دگرگونه که عکاسی به نام علی رنجبر در روزنامه اطلاعات به تاریخ ٥ اسفند ١٣٠٦ خورشیدی منتشر کرده است، ما را با یکی از رهاوردهای جذاب فرنگ به ایران در عصر قاجار پیوند می‌دهد «فروش عکس قاتل ...

واژه بیمه در منابع فارسی، نخستین بار در کتاب « تحفه‌العالم» نوشته عبدالطیف شوشتری به معنای «اطمینان دادن به شخص» به کار رفته است. محمد معین آن را برگرفته از بیما، یک واژه هندی می‌داند،هر چند قطعیتی در این‌باره وجود ندارد. پیشینه بیمه را به مفهوم گونه‌ای تعاون اجتماعی شاید بتوان به ایران باستان بازگرداند. براساس خشت‌نوشته‌های یافت‌شده در محوطه تخت‌جمشید، همه کسانی که در روزگار هخامنشی در آنجا کار می‌کردند به شیوه‌ای بیمه بوده‌اند؛ بدین‌گونه که اگر در زمان انجام کار به مشکل یا آسیبی دچار می‌شدند، تاوانش به آنان پرداخت می‌شد.

عملكرد نهادهای صنفی در حوزه‌های مختلف هنری یكی از پرمناقشه‌ترین موضوعاتی است كه در حوزه فرهنگی قابل‌طرح است. پرداختن به نحوه كاركرد این نهادها كه دست‌كم روی كاغذ درصدد ارایه خدمات مقدور به هنرمندانی هستند كه زیرمجموعه صنف مورد نظر قرار می‌گیرند، ازجمله بحث‌هایی كه تا امروز به‌واسطه جنجال‌های رسانه‌ای موافقان و مخالفان، كمتر توجهی به آن صورت گرفته است. خانه موسیقی به‌عنوان تنها نهاد فعال در حوزه موسیقی كشور نیز از این قاعده مستثنی نیست.

داشتن تنها یک ارکستر سمفونیک ایده مناسبی برای کشوری مثل ایران با این‌همه تنوع سلیقه نیست؛ ایده‌ای که نادر مشایخی، آهنگ‌ساز و رهبر ارکستر نام‌آشنای ایرانی، به آن قائل است و در صحبت‌هایش توجه به سلیقه‌های متفاوت در موسیقی را اولویت می‌داند. مشایخی در آثارش همواره به‌دنبال ایده‌هایی برای ارائه آثار موسیقی ایرانی در بیرون از مرزها به‌گونه‌ای است که برای مخاطبان جهانی‌اش قابل درک و فهم باشد. شاید به این دلیل است که در تازه‌ترین فعالیت هنری‌اش به سراغ نوحه و مرثیه دوره قاجار رفته است تا اجرائی متفاوت از آن داشته باشد. با نادر مشایخی درباره شرایط حال‌حاضر ارکستر سمفونیک تهران و توجه دولت به این بخش صحبت کردیم:

هر قوم و ملت و هر گروهی از مردم بجهت علل و اسباب متعدد و مختلف دارای اخلاق و اطواری می‏شود که چه بسا در نزد خودش پسندیده و مقبولست در صورتیکه مردم دیگری آنرا نمی‌پسندند و نکوهیده و مکروه می‏شمارند. مثلا آیا تقصیری بر ما ایرانیان است اگر فرنگیها معمولی‌ترین تعارفهای ما را از قبیل «جانم» و «عزیزم» و «قربانت شوم» و «تصدقت گردم» و «فدایت شوم» که مانند «شرآمی» فرانسویها و «ماین‌لیبر» آلمانیها در حقیقت تعارف محض است و معنی و مفهومی ندارد بمعنای تحت‌اللفظی آن ترجمه می‏کنند و مایة تعجب و استهزاء قرار میدهند، ایرانی بجای لفظ «شما» برسم ادب و احترام «سرکار» و «سرکار عالی» و «جناب‌عالی» و «جناب مستطاب عالی» و «قربان» میگوید و بجای «من» از طریق تحقیر نفس خود و تعظیم طرف «بنده» و «فدوی» و «داعی» و «ذرة بیمقدار» و «خاکسار» و غیره استعمال میکند و بجای «برو»، «بفرمائید» می‏گوید و بجای «بیا» «تشریف بیاورید» می‏نویسد.

خیرخواهی و نیکوکاری در فرهنگ گیلان همچون دیگر نقاط ایران ریشه‌دار است؛ به قدمت تاریخ. مردم گیلان گویی همچون طبیعت‌شان مهربان و بخشنده‌اند. آنها با وجود سختی‌ها با بهره‌گیری از این خوی بخشندگی و بزرگواری، نبض زندگی را به تپش واداشته‌اند؛ جنبشی خاموش‌ناشدنی که در گذر سده‌ها، بخشندگی و یاریگری این مردم را زبانزد و گاه شگفتی‌آور کرده است. ساخت موسسات درمانی و بهداشتی و معالجه بیماران، یک سویه مهم یاریگری‌ها و خیرخواهی‌هایی است که در تاریخ رشت نمودی ویژه دارد. خاطره‌های این کنش‌های اجتماعی با هدف کمک به همنوعان، نمودی روشن در حافظه بزرگان و کهنسالان منطقه داشته و دارد.

ترجمه‌های گنگ و نارسای کتاب‌های حوزه علوم‌انسانی، نداشتن تسلط کافی برخی مترجمان بر زبان‌های مبدأ و مقصد و نبود نهادی برای نظارت بر آثار ترجمه‌ای، از مواردی است که به آشفتگی بازار ترجمه کتب علوم‌انسانی در ایران دامن می‌زند. از این رو، با پروفسور گارنیک آساطوریان، ایران‌شناس ارمنستانی و سردبیر مجله بین‌المللی «ایران و قفقاز» (Iran and the Caucasus) که توسط انتشارات بریل در هلند منتشر می‌شود، به گفت‌وگو نشستیم تا نظر ایشان را درباره مشکلات این حوزه جویا شویم. گارنیک آساطوریان در هفتم مارس 1953 میلادی در تهران به دنیا آمد.

آقای میرعباسی از کودکی می‌نویسد و از زبانهای انگلیسی، فرانسوی و اسپانیایی ترجمه می‌کند و بیش از چهل کتاب در کارنامه‌اش دارد. حقوق و سینما خوانده و فرد نام‌آشنای حوزه ادبیات است؛ اما آخرین اثر او ترجمه سه‌گانه دانته است که شاید به جرأت بتوان گفت غیر از ادیبان، طرفداران پر و پا قرصی از حوزه‌های دیگر هم دارد. به سراغشان رفتیم تا درباره این اثر گرانسنگ که قشرهای مختلفی از ادیبان تا خطیبان، از متألهان و فیلسوفان تا هنرمندان و تاریخدانان را به خود جلب کرده، با او گفتگو کنیم. میرعباسی ترجمه‌اش از «کمدی الهی» را خلاقانه‌ترین کارش می‌داند. گفتگو با او بر سه محور اصلی متمرکز است: درباره کتاب، جایگاه و تأثیرش در حوزه‌های مختلف و همین طور ترجمه. کتاب «کمدی الهی» دانته را «کارگاه فیلم و گرافیک سپاس» در سال ۱۳۹۴ منتشر کرده است. این مطلب پیشتر در ماهنامه «اطلاعات حکمت و معرفت» (شماره ۱۱۵) به چاپ رسیده است.

نخستین تعالیم موسیقی را از پدرش کمال‌السلطنه (پزشک، ادیب) و با آموختن ساز سه تار آغاز کرد و پس از آنکه پدر به نبوغ او پی برد در کنار استاد میرزا عبدالله فراهانی (از شش سالگی تا دوازده سالگی) به آموختن سه تار پرداخت. پس از آن به مدت هشت سال نزد درویش خان (نوازنده بزرگ تار و سه تار) آموزش موسیقی را ادامه داد. در کنار فراگیری سه تار، ضرب (تنبک) را از ربابه خانم ندیمه عمه‌اش، سنتور را در محضر علی اکبر شاهی و کمانچه را از استاد بزرگ زمان حسین خان اسماعیل‌زاده فرا گرفت. گذشته از آن حسین خان هنگ آفرین نیز ویولن و مبانی تئوری موسیقی اروپایی را به صبا آموخت. نائب اسدالله استاد بزرگ نی، یوسف‌خان ظهیر الدوله، ارفع الملک و خوتسیف روسی نوازنده ویولن از دیگر ...

معاون امور فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با انتشار پیامی درگذشت استاد احمد منزوی، نسخه شناس و کتاب شناس را تسلیت گفت. به گزارش روابط عمومی معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی متن پیام سیدعباس صالحی به این شرح است: