اخبار

در پاره ای از پژوهشهای ایرانی دیده ام برخی به وجود مکتبی اشاره می کنند به نام مکتب حنفیان عدل گرا. طبعاً این عنوان سابقه تاریخی ندارد اما این نویسندگان اشاره شان به وجود جریانی است از حنفیان در سده های نخستین تحول مکتب حنفی که عقایدشان بنابر این دیدگاه عقایدی متناسب با اهل عدل بوده است. در این تردیدی نیست که گروهی مهم از حنفیان در خراسان، ماوراء النهر و حتی در بغداد در این دوره ها مذهب معتزلی داشته اند، اما مقصود این دسته از نویسندگان از حنفیان عدل گرا این دسته از حنفیان نیستند بلکه حنفیانی اند که معتزلی نبوده اند اما بنابر سنتی منتسب به ابو حنیفه که از طریق کسانی مانند ابو مطیع بلخی و ابو مقاتل سمرقندی به نسلهای بعدی در خراسان منتقل شد با وجود اعتقاد و ایمان به گونه ای از عقیده ارجاء اما در سایر موارد، عقایدی مشابه معتزلیان داشته اند.

سلسله نشست‌های درس گفتارهایی درباره خاقانی روز چهارشنبه ۲ دی با سخنرانی میرجلال الدین کزازی در مرکز فرهنگی شهر کتاب آغاز می‌شود.

وزیر ارشاد از برگزاری نمایشگاه کتاب تهران در تپه‌های عباس‌آباد در صورت آماده‌سازی آن توسط شهرداری تهران خبر داد. علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی پیش از ظهر امروز یکشنبه ۲۹ آذر در جمع خبرنگاران و در پاسخ به سوال درباره نامه‌نگاری‌اش با شهردار تهران برای تعیین تکلیف مکان برگزاری نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران، گفت: سال گذشته دکتر قالیباف قول دادند که مجموعه عباس‌آباد را برای نمایشگاه کتاب آماده می‌کنند، البته درخواست ما حدود ۱۳۰ هزار مترمربع فضا بود.

پس از قرن‌ها که از نخستین بحث‌ها در باب تقسیم‌بندی‌های عروضی و وزن‌های شعر فارسی می‌گذرد، عروض، همچنان مقوله‌ای است که شناخت درست و دقیق‌تر از آن، به‌ویژه با نگاه به آن دسته از شعرهای امروز که با وزن عروضی سروده می‌شوند، ضروری می‌نماید.

اندیشه تاسیس دانشگاهی بزرگ برای کشور، در سال‌های نخستین دهه ١٣٠٠ خورشیدی در میان برخی نخبگان عصر شکل گرفت. برخی کوشیده‌اند این اندیشه را مشخصا به خود نسبت دهند. در این‌باره اسناد تاریخی هم وجود دارد. برای نمونه، یکی از نمایندگان مجلس شورا در سال ۱۳۰۵ در نامه‌ای به «سید محمد تدین» وزیر معارف درباره لزوم راه‌اندازی دانشگاه به سبک نوین نوشت...

مژگان جعفری: آرام‌آرام صدایش می‌آید. نمی‌دانم تو هم صدایش را می‌شنوی یا نه! صدای پای آمدن‌اش را می‌گویم که روی برگ‌های خشک و رنگ‌رنگ درختان افرا پا می‌گذارد. اگر کمی گوش‌هایت را تیز کنی، می‌توانی صدای خش‌‌خش گام‌هایش را با همه وجودت احساس کنی. آخر دیگر وقت‌اش است. وقت آن رسیده که بشماری‌اش. یک، دو، سه جوجه‌ها را می‌گویم. پاییز کم‌کم چمدانش را می‌بندد. یلدا فرارسیده است؛ شبی بلند که سیاهی شب سرانجام با آن پایان می‌یابد و روشنایی، دوباره همه جا را فرامی‌گیرد. یلدا را می‌گویم که در راه است.

مشهور است تابش همیشگی آفتاب و به تناسب آن گرمای نسبتا مطبوع آن در بیشتر فصل‌های سال، از مهم‌ترین جاذبه‌های ایران برای خارجی‌هایی است که می‌خواهند به این‌ کشور سفر کنند. چنان‌که به نظر می‌رسد سرمای سخت و گزنده این سرزمین کوهستانی در زمستان‌های هر چند کوتاه‌ عمر آن، خیلی مطلوب گردشگران نیست اما به هر تقدیر افرادی هم بوده‌اند که در پوشش مسافر یا در مقام سفیر، این زمستان‌ها را تجربه کرده‌اند. وقتی در سفرنامه‌های تاریخی می‌نگریم به روشنی دستانی یخ‌زده را می‌بینیم که چندان توان نوشتن از آداب و شرایط زندگی و معتقدات زمستانی ایرانیان را ندارند. آنان ترجیح می‌دهند هم‌پای ایرانیان این ‌سال و سرما را بیشتر در کنار کرسی‌ها و شاید با شنیدن نقل‌ها و خواندن شعرها و خوردن شب‌چره به پایان ببرند.

مادربزرگم شب یلدا توبره‌های آجیل و شیرینی به تنگدست‌های محله می‌داد مرضیه موسوی: «هر‌ سال یلدا که نزدیک می‌شد، مادربزرگم کیسه‌هایی پارچه‌ای درست می‌کرد که به آن توربه[روایت عامیانه توبره] می‌گفتیم. در آن کیسه‌ها مقداری آجیل و برگه و کمی شیرینی می‌ریخت و به در و همسایه‌ها می‌داد. فکر می‌کنم ٤٠ توربه می‌شد. تخم‌مرغ‌های رنگی درست می‌کرد و نزدیک عید که می‌شد، برای همه در توربه‌ها می‌گذاشت.

سحر طاعتی : در کشوری که شعر و ادبیات در کنار موسیقی می‌نشیند و گوش مخاطبانش را نوازش می‌دهد، شاید کمتر علاقه‌مندانی باشند که ذائقه شنیداریشان، موسیقی کلاسیک باشد مگر کسانی که در این زمینه تخصصی فعالیت داشته‌اند یا یک قشر خاصی ازنسل امروز. اما علیرضا مشایخی کسی که در حوزه موسیقی کلاسیک تلاش‌های زیادی در سال‌های گذشته انجام داده است، در این باره نظر دیگری دارد:«اگرمی‌خواهیم کشور متمدنی باشیم باید جریان موسیقی برایمان اهمیت داشته باشد چرا که هیچ پیشرفتی نمی‌تواند مجزا از کار فرهنگی باشد.»

کشور اسلووني با مساحتي حدود 20250 کيلومترمربع و جمعيت دو ميليون نفر، در جنوب مرکزي اروپا قرار دارد و با کشورهاي اتريش، ايتاليا، کرواسي و مجارستان همسايه مي‌باشد. اين کشور در سال 1991 خود را از يوگسلاوي جدا نمود. پايتخت و بزرگترين شهرش لوبليانا است که جمعيتي حدود 350 هزار نفر دارد. زبان رسمي اين کشور اسلوانيايي است؛ اما تقريباً تمامي افراد تحصيل‌کرده آن به زبان انگليسي آشنايي کامل داشته و به راحتي به آن تکلم مي‌کنند. حدود 84% از مردم اسلووني مسيحي کاتوليک مي‌باشند.