اخبار

شماره نوروزی (صد و یازدهمین شماره) نشریه بخارا به کامران فانی اختصاص داده شد.

مسابقه «ترویجِ خواندن» توسط نشریۀ الکترونیکی شناسه و با همکاری نهاد کتابخانه ‌های عمومی برگزار می شود.

«نادر ابراهیمی» به عنوان یکی از برجسته ترین داستان نویسان معاصر توانست آثاری سرشار از سادگی و صمیمیت با نثری جذاب را به رشته تحریر درآورد. وی همچنین در زمینه های گوناگونی همچون فیلمسازی، ترانه سرایی، نمایشنامه نویسی، فیلمنامه نویسی و تدریس هنر فعالیت داشت.

دبیرکل نهاد کتابخانه های عمومی کشور با بیان اینکه نگهداری کتاب در منزل آفت است، توصیه کرد، افراد کتاب های خریداری شده خود را بخوانند.

رونمایی از ترجمه‎ی جدید « گات‎ها» موضوع یکی دیگر از شب‎های بخارا بود که با همکاری بنیاد فرهنگی ـ اجتماعی ملت و نشر فرزان روز، عصر یکشنبه 25 بهمن ماه 1394 در محل کانون زبان فارسی برگزار شد. علی دهباشی این مراسم را با خیرمقدم به حاضران آغاز کرد و سپس از مهندس تورج اتحادیه، مدیر نشر فرزان روز دعوت کرد تا درباره‎ی چگونگی انتشار این ترجمه جدید از گات‎ها سخن بگوید.

«نقد عقل محض» کتابی است که ویراست جدید آن با ترجمه بهروز نظری از سوی انتشارات ققنوس منتشر شده است. این کتاب در دهه 1360 از سوی ادیب سلطانی به چاپ رسید. ترجمه ادیب سلطانی به دلیل استفاده از واژه‌های غیرمعمول و ادبی مورد انتقاد قرار گرفت. این ترجمه نیز نخستین‌بار در سال 1390 و با بازبینی‌های انجام گرفته در سال‌جاری منتشر شده است.

درباره کتاب مصباح الشریعة تاکنون تحقیقات و مطالعات اندکی صورت گرفته است. اخیراً در کتاب زبان شعر در نثر صوفیه اثر ارزشمند استاد دکتر شفیعی کدکنی (ص ۱۲۲ تا ۱۲۳) دیدم ایشان شباهتی را در برخی از مفاهیم و عبارات مصباح الشریعة با کتاب نحو القلوب قشیری ملاحظه کرده و نشان داده اند که احتمالاً متن مصباح الشریعة متأثر از کتاب قشیری بوده است. ایشان البته اظهار داشته اند که بسیار دشوار و بلکه محال است صحت انتساب کتاب مصباح الشریعة را به امام صادق مسلم فرض کنیم. قدیمیترین نسخه کتاب را هم تا قرن دهم قمری پی گرفته اند.

تاریخ نگاران از مراسم و جشنهایی که شاهان و فرمانروایان برپا می‌کردند قصه‌های شگفت آوری نقل می‌کنند که چون به کنه آنها بنگریم یکسره در جهت نمایش شکوه و عظمت ظاهری آنها بوده است. ناصرالدین شاه یکی از شاهان قاجار است که نیم قرن سلطنت کرد و به همین جهت تشریفات دربارش نیز به مراتب سنگین تر و نمودی از افسانه هایی بود که در مورد سلاطین مشرق زمین روایت کرده‌اند و از تصاویر و نوشته های برجای مانده چنین به نظر میرسد که در هنگام برگزاری اعیاد و مراسم این تشریفات بهتر و بیشتر نمایان می گردید.

از اوایل قرن شمسی حاضر تعدادی از پژوهشگران ایرانی و ایران‌شناسان غربی تلاش کرده‌اند به این سؤال که بقعه شاه ابوالقاسم روستای اسلام‌آباد دزفول مدفن کیست، پاسخ دهند، و غالباً آن را آرامگاه یعقوب لیث صفاری دانسته‌اند. هدف این مقاله رد این ادعا و معرفی مدفون واقعی در این بقعه یعنی شیخ ابوالقاسم بن رمضان ـ از عرفا ـ است. در حوالی روستای اسلام‌آباد ـ شاه‌آباد سابق ـ واقع در حدود ده کیلومتری شهر دزفول در نزدیکی جاده دزفول ـ شوشتر، بقعه‌ای تاریخی با گنبد مضرس و مرتفع وجود دارد که نزد اهالی به بقعه شاه ابوالقاسم یا «شابولقاسم» شهرت دارد. احمد اقتداری نام‌های دیگری برای آن ذکر کرده که در زبان مردم منطقه به کار می‌رود و همه تقریباً یک معنی دارد، از جمله: شازده بولقاسم و پیر شابولقاسم و امامزاده شاه ابوالقاسم.

کتاب دو رساله در قبله شامل رساله در تحقیق قبلۀ شوشتر از سید عبدالله جزایری و رساله الحسام فی معرفة قبلة الاسلام اثر سید حسن بن جعفر الموسوی الشوشتری الجزایری معروف به سید حسن منجم (1323 – 1251 قمری) است.