اخبار

مولوی یکی از برجسته ترین عارفان اهل حکمت در تاریخ تفکر فارسی است و همین امر سبب شده است تا اثر ارزندۀ او مثنوی، سرشار از مفاهیم عرفانی- حکمی باشد. از جملۀ این مفاهیم، مفهوم عالم مثال است که تاکنون اهل حکمت بیشتر در آن تأمل کرده­اند و کمتر مورد توجه اهل عرفان و ادبیات قرار داشته است. در این پژوهش سعی شده است مفهوم عالم مثال و حس مرتبط با آن یعنی قوۀ خیال و رابطۀ بین آن دو در مثنوی مولوی بررسی و تحلیل شود.

صوفیان صبر را یکی از مقامات سلوک شمرده اند و در تعریف آن می گویند که صبر، خویشتن داشتن نفس است از اظهار جزع و شکایت به غیر خداوند و برای آن اقسام بسیار قائلند؛ از آن جمله صبر بر طاعت و پایداری در انجام اوامر و تجنب از منهیات است. صبر بر طاعت سبب ارتقا به درجات ایمانی و ملکوت انسانی می شود. از این رو مولوی انسان را به یوسف، عالم صورت را به چاه و صبر بر طاعت را به ریسمان تشبیه می کند.

بسیاری از اندیشمندان به دلیل رویکرد مشتاقانة مولوی به عرفان و نکوهش های گاه به گاه وی از عقل چنین تصور می کنند که مثنوی را نسبت چندانی با خرد نیست، این درحالی است که خرد بنا بر نظام اندیشگی مولانا به سه نوع مقدماتی، خُرد و کلان تقسیم شده و هر یک با کارکردها و ویژگی هایی متفاوتی مطرح می شوند. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی و تحلیلی، پس از معرفی انواع خرد در مثنوی، ویژگی های آنها را مورد بررسی قرار می دهد و نتیجه می گیرد که خرد مورد انتقاد مولانا خرد خُرد است که به دلیل دچار شدن به آفات نفسانی نمی تواند به فهم حقیقت نائل شود.

محسن میرزایی می‌گوید: «به نوعی می‌توان گفت که من در گذشته زندگی می‌کنم. بزرگتر که شدم به این نتیجه رسیدم که من گذشته را دوست دارم. عکس را دوست دارم. در کودکی هم، بیشتر در جمع بزرگترهای خانواده بودم تا همسن و سال‌های خودم و در جمع بزرگترها هم همیشه صحبت از تاریخ و گذشته بود.»

روز شنبه، هفتم مهرماه ۱۳۹۷، سالن اجتماعات شهرکتاب احمدقصیر، میزبان فرهنگ غنی و ایران‌شناسانی گرانقدر از کشور چک بود. در این جلسه که به همت علی‌اصغر محمدخانی برپا شد، به بهانه پنجاهمین سالمرگ یان ریپکا، ایران‌شناس و زبان‌شناس اهل چک، به فرهنگ، زبان و ادبیات چک پرداخته شد. گزارش مفصل و مبسوطی از آن جلسه، بی‌تردید در سایت شهرکتاب و خانه کتاب و خبرگزاری‌ها خواهیم خواند، اما این یادداشت درباره یان ریپکاست و افسوس و شادی توامان من از دیرشناختن، اما شناختن او..

نشست ویژه شهر کتاب به مناسبت پنجاهمین سال درگذشت یان ریپکا، ایرانشناس اهل چک در مرکز فرهنگی شهر کتاب با حضور زوزانا کریهوا، ایوانا بوزدخوا و مونیکا روژیچکوا از چک و زهرا ابوالحسنی چیمه و ابوالقاسم اسماعیل‌پور صبح امروز (شنبه 7مهرماه 1397) در مرکز فرهنگی شهر کتاب برگزار شد. در این نشست نویسندگانی چون محمد قاسم‌زاده، فرشته نوبخت و رویا دستغیب نیز حضور داشتند.

هشتم مهرماه در تقویم رسمی ایران، به نام مولانا، شاعر بلندآوازه پارسی‌گوی است. روزی برای بزرگداشت عارفی شاعر و شاعری عارف که همانند بزرگانی چون حافظ، سعدی، عطار و ... با مرگ خود در قرن هفتم هجری به پایان نرسید، بلکه با اشعار نغز و شورانگیز خود حیاتی جاودانه یافت. حال، مولانا سال‌هاست، پای از مرزهای جغرافیایی وطن خود فراتر نهاده، وطنی به پهنای جهان دارد و با گنجینه شعر خود، مریدانی در جای‌جای دنیا پیدا کرده است.

بسیاری بر این باورند که حضور شمس در زندگی مولانا باعث شد او متحول و به مولانایی که ما امروز می‌شناسیم تبدیل شود. البته این قول، قول نادرستی نیست اما باید به این نکته هم دقت کرد که این دو در کنار هم کامل شدند. این نکته ظریفی است که مولانا با «قال» آمده بود و شمس تبریزی با «حال» اما همین تفاوت بود که آن‌ دو بزرگمرد را به هم جفت کرد و پدیده‌ای عمیقاً معنوی بین آنها ایجاد کرد.

نشر سوفیا به تازگی كتاب «درآمد به متافیزیك» را با برگردان انشاءالله رحمتی منتشر كرده است. نشست هفتگی شهر كتاب روز سه‌شنبه سوم مهر به نقد و بررسی این كتاب اختصاص داشت و با حضور بیژن عبدالكریمی و انشاءالله رحمتی برگزار شد.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های دوره پهلوی، توسعه و گسترش دستگاه دیوانسالاری و نظام اداری بود که به تناسب وضعیت داخلی و بحران‌هایی که در جامعه به وجود می‌آمد، ادارات و وزارتخانه‌های مختلف به‌عنوان راه‌حلی برای رفع بحران تشکیل می‌گردید. ازجمله اداراتی که در ابتدای سلطنت «محمدرضاپهلوی» و در نتیجه اوضاع نامناسب مواد غذایی تأسیس شد، اداره خوار بار بود.