1405/8/30 ۱۲:۲۰
پیشرو پژوهشهای مردمنگاری در ایلات و عشایر ایران دو تن بودند، یکی کارل گونار فیلبرگ، از دانمارک، و دیگری فردریک بارث، از نروژ، که نخستین تکنگاشتهای مردمنگارانه را دربارۀ شناخت دو گروه ایلی در ایران به جامعۀ دانشگاهی جهان ارائه دادند.
دبا: در نیمۀ آغازین قرن بیستم، جایگاه مردمشناسی (= انسانشناسی) همچون رشتهای علمی در میان رشتههای دیگر علوم اجتماعی و انسانی در غرب تثبیت شد. در این زمان تحقیق دربارۀ «فرهنگهای دیگر» در کانون توجه بیشتر مردمشناسان اروپایی و آمریکای شمالی قرار گرفت. فرهنگ سرزمین ایران یکی از فرهنگهای جهان دیگر بود که نگاه این گروه از مردمشناسان غربی را به خود معطوف داشت. از آن زمان تحقیقات میدانی مردمنگاری در فرهنگ ایران، بهویژه پارهفرهنگهای قومی، ایلی – عشایری و روستایی میان محققان و استادان و دانشجویان رشتۀ مردمشناسی رونق چشمگیری یافت.
پیشرو پژوهشهای مردمنگاری در ایلات و عشایر ایران دو تن بودند، یکی کارل گونار فیلبرگ، از دانمارک، و دیگری فردریک بارث، از نروژ، که نخستین تکنگاشتهای مردمنگارانه را دربارۀ شناخت دو گروه ایلی در ایران به جامعۀ دانشگاهی جهان ارائه دادند. فیلبرگ در سال 1935 / 1314 به ایران آمد و در عشایر لُر «پاپی»، یکی از ایلات کوچندۀ ناحیۀ بالاگریوه در جنوب لرستان به تحقیق میدانی پرداخت. او نتیجۀ تحقیقات خود را در دو تکنگاشت با عنوان چادر سیاه (1944) و ایل پاپی (1952) منتشر کرد. بارث نیز در سال 1958 / 1337 پژوهشهای میدانی خود را در میان عشایر رمهگردان استان فارس انجام داد و کتابی با عنوان کوچندگان جنوب ایران: ایل باصری از اتحادیۀ خمسه (1961) نوشت که کتابش شهرت جهانی یافت. مونوگرافی ایل باصری امروزه از منابع کلاسیک مهم در رشتۀ انسانشناسی به شمار میآید.
ادامه مقاله را اینجا بخوانید.
ایرانشهر امروز؛ سال دوم ، شماره دوم، تیر- مرداد - شهریور ۱۳۹۶
کاربر گرامی برای ثبت نظر لطفا ثبت نام کنید.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید