زبان

موضوع بندی

جستجوی الفبایی

شرح العزی؛ شرح التصریف

متن «العزی فی التصریف» یا «التصریف» از شیخ عزالدین ابوالفضایل ابراهیم بن عبدالوهاب زنجانی (پس از 655ق/ 1257م).

شرح ابیات الموشح

از عیسی بن احمد شیروانی، که در شهر جرون می‌زیسته است ]دیباچه[. روزگارش به دست نیامد. شرح سروده‌های «الموشح» (نک‍ : هف‍‌ ).

الشافیة

از ابن حاجب، عمرو بن عثمان (د 646ق/1249م).

زبان شناسی

از ناشناس. زبان‌شناسی علمی ست که در آن از چگونگی و ساختمان و تحولات زبان گفتگو می‌شود.

الدقایق المحکمة فی شرح المقدمة

از ابویحیی شیخ‌الاسلام زکریا انصاری بن محمد بن احمد

از ناشناسی پیش از ع 1/984ق که تاریخ نسخه است. نسخه همراه است با «فعل مضارع؛ دستور زبان فارسی» (هف). گویا از نگاشته‌های روزگار عثمانی بوده و در آنجا نگاشته شده است که بسیاری واژه‌ها به ترکی ترجمه شده است.

دستور زبان اوستا

از ناشناس.
جزوۀ درسی ست به زبان و خط اوستا و ترجمۀ آن به فارسی.

الحاشیة علی العزی فی التصریف

از قزلچی، که این نام در پایان هر دو نسخۀ زیر آمده است، و در یکجا نام کامل وی «علی قزلچی» آمده است و بایستی با نگارندۀ «آداب البحث» (نک‍ : هف‍‌ ) یکی باشد.

الحاشیة علی شرح العزی

از ناشناسی که در پایان (ش 1371) از او به «المصری» یاد شده است. گزارشی است بر «شرح العزی» (نک‍ : هف‍‌ ) از سعدالدین مسعود تفتازانی (د 791ق/1389م)، که خود از آن به «حاشیه» یاد می‌کند.