فلسفه و منطق

از سیدمحمدحسن پاشازاده (از نیمۀ دوم سدۀ 13ق). شرح «آداب البحث؛ رسالة الآداب» (نك‍ : هف‍‌ ).

ااز میرزا احمد بن محمدابراهیم اردکانی شیرازی که در دیباچه پس از نام خود می‌گوید: چون موفق به قرآأت «مشاعر» صدرا شدم، آنچه را از استادم «محقق مدقق نحریر مولانا مصطفی» و دیگران شنیدم و از کتابها بهره‌مند شدم، دربارۀ آن کتاب می‌نگارم. گزارشی ست با سربندهای «قوله» بر «المشاعر» ملاصدرا شیرازی (د 1050ق)، بر بخش مبداء و معاد آن، و در منابع به دو گونۀ بالا از آن نام برده شده است و در هامش «المشاعر» چند بار چاپ شده است.

شاید از ابوالحسن شریف قاینی، سدۀ 10ق باشد، که نسخه همراه است با دو کار دیگر او (نک‍ : روض الجنان، المعارف الالهیة، هف‍‌ ). گفتاری است فلسفی، بخشبندی نشده.

از ناشناس. آغاز دیباچه نسخه دردست، آنجا که می تواند نام نگارنده را دربر داشته باشد افتاده است.

از قاضی عضدالدین عبدالرحمان بن رکن‌الدین احمد ایجی شیرازی (د 756ق).
همان خ 2/266.

از شیخ احمد بن زین‌الدین احسایی (د 1242ق). گزارش «الفوائد» خود اوست (نک‍ : هف‍ 2/189). وی نخست رساله‌ای در 12 «فایده» در مسایل عرفانی، کلامی نگاشت، سپس 7 مسأله (فائده) بر آن افزود.

از قطب‌الدین محمدبن محمد رازی بویهی (د766ق/1365م). دربارۀ تصور و تصدیق. بخشبندی نشده. نام نگارنده تنها در پایانۀ نسخه‌ها آمده است.

از ناشناس. آغاز و انجام افتاده، دربارۀ اقسام وجود، صفات باری، مقولات عشر. سربندها نانویس مانده، چنین به دست می‌آید که سربندهای «فصل» و «مبحث» نیز دارد.

-

متن از اثیرالدین ابهری. گزارش از قاضی میرحسین میبدی (د 911ق).

از ناشناس. آغاز و انجام افتاده، دربارۀ اقسام وجود، صفات باری، مقولات عشر. سربندها نانویس مانده، چنین به دست می‌آید که سربندهای «فصل» و «مبحث» نیز دارد.