پزشکی

فیلتر
از محمد بن زکریای رازی 240-320ق (نجم‌آبادی)، (251-311ق/865-923م). می‌گویند بزرگترین کار اوست، که پس از مرگش به دستور ابوالفضل بن عمید، استاد صاحب عماد و وزیر رکن‌الدوله، به کوشش شاگردانش گردآوری شده است.
از یوسفی هروی (د 950ق/4-1543م).
از ناشناس. بر فراز نسخۀ در دست آمده: «هذا کتاب یوسفی» که بایستی منظورش یوسفی هروی (د 950ق) باشد (نک‍ : پس از این) در آغازش آمده که «کسری» را رنجی روی نمود، حکیمی حاذق «سادق» نام این پندها را به او داده است.
از شاه بهاءالدوله نوربخشی رازی ترشتی (د 926ق/1520م)، نوادۀ عارف نامی، سیدمحمد نوربخشی قاینی (د 869ق/1465م). نام او در منابع به چند گونه آمده است (نک‍ : فهرستواره 5/3430؛ مشترک 1/552). و در دیباچۀ نسخۀ در دست، تنها از خود به بهاءالدوله یاد کرده است.
از سید نواب میرمحمد حسین فرزند حکیم محمد هادی خان علوی عقیلی خراسانی شیرازی که به دستور استاد خود میر محمدعلی حسینی، به سال 1195ق پس از نگارش «مجمع الجوامع» خود که قرابادین بزرگی است، در 1 «مقدمه» و 2 «مقاله» و 1 «خاتمه» نگاشته است.
از مهدی (محمد المهدی) بن علی بن ابراهیم صبیری مقری یمنی (د 815ق/1412م). در 5 «باب»:
از ناشناسی که می‌گوید، اختیار حکمای روم و هند و پارس است، و از «تشریح (شرح) البدن» جالینوس بیرون کشیده شده است.
از دکتر پولاک نمساوی، استاد دارالفنون و پزشک ویژۀ ناصرالدین شاه (1264-1313ق)، (نک‍ : تشریح، هف‍‌ ).
ناشناخته. قطعه‌هایی است در قالب مثنوی، در پیرامون 125 بیت.
از ناشناسی که شاید نامش در بخش آغازین دیباچه بوده که افتاده است.
از ناشناسی که نام خود را در دیباچه نیاورده و می‌گوید خلاصۀ این علم در نوزده فصل، مذکور خواهد شد.
آغاز افتاده، سپس 3 برگ نونویس بجای افتادگی گذاشته‌اند. سپس سربند «مقالت هفتم» در علت هر عضو از سر تا قدم دارد.

ورود به سایت

مرا به خاطر بسپار.

کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما

کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:

ثبت نام

قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید

کد تایید را وارد نمایید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.: