آمیختگی کلام «سعدی» با گوهر حکمت / رضا داوری اردکانی

1405/2/3 ۰۹:۲۲

آمیختگی کلام «سعدی» با گوهر حکمت / رضا داوری اردکانی

کلمات منثور سعدی اگر کهنه نشده از آن رو است که نه‌فقط با شهد ظرافت؛ بلکه با گوهر حکمت درآمیخته است.

سعدی اولا به اعتبار بزرگی‌اش در عالم شعر و ثانیا با توجه به زمان پر‌آشوب و پر‌خطری که در آن می‌زیسته شعر را با حکمت درآمیخته و در آثاری مثل گلستان و بوستان و نصیحه‌الملوک و‌... هم بیشتر حکمت گفته است. سعدی شاعر است و اگر فی‌المثل عظمت او را در اخلاق و کلام و عرفان بدانیم باید متوجه باشیم او را از بسیاری از اسلاف و اخلافش در مرتبه‌ای پایین‌تر قرار داده‌ایم. سعدی را باید با شاعران و حکیمان قیاس کرد، نه با متکلمان و عارفان و... . به عبارت دیگر سعدی در کلام و اخلاق و عرفان و سیاست هر چه می‌اندیشیده عظمتش در شاعری اوست؛ اما چه کنیم که اخلاق و کلام و دینداری و سیاست در شعر و ابداع شعریش جلوه آشکار دارد و حتی در سیاست درس‌های خوبی از او می‌توان آموخت. در دهه‌های اخیر آثار سعدی کمتر خوانده می‌شود، وقتی هم می‌خوانند با تامل و تذکر نمی‌خوانند و مخصوصا آثار منثورش را وعظ و اندرز عادی و هر روزی تلقی می‌کنند و در گوش جان نمی‌گیرند. سعدی هم کم و بیش این را می‌دانسته که گفته است:

گر نیاید به گوش رغبت کس

 بر رسولان پیام باشد و بس

کلمات منثور سعدی نیز اگر کهنه نشده از آن رو است که نه‌فقط با شهد ظرافت؛ بلکه با گوهر حکمت درآمیخته است. سعدی هر چه آموخته و از هر جا آموخته باشد سعدی است. او آموزگار بزرگ زبان و حکمت و ادب است و ما با همه کم‌اعتنایی‌ها و بی‌اعتنایی‌هایمان به او از او بیشتر از بسیاری از آموزگاران تاریخ آموخته‌ایم و البته باید که بیشتر بیاموزیم. اکنون ده‌ها سال است که دانش‌آموزان ما دیگر، در مدارس سعدی و حافظ و مولوی و فردوسی نمی‌خوانند و اگر بخوانند بعضی قطعات شعری آن‌ها را می‌خوانند. حتی فضلا و اهل ادب ما کمتر درباره گلستان و بوستان گفته‌اند (و مگر درباره عطار و سنایی و نظامی حرفی داشته‌ایم و سخنی گفته‌ایم). ‌ من یک‌بار به یک استاد فلسفه آمریکایی که به ایران آمده بود چندین کتاب و از جمله ترجمه انگلیسی بوستان سعدی هدیه کردم. وقتی به کشورش برگشت نامه‌ای نوشت و در آن خبر داد که کتاب بوستان را از وقتی شروع به خواندنش کرده از دست ننهاده تا آن را تمام کرده است. او کتاب بوستان را اثری عظیم و موثر یافته بود و مسلما اگر اصل بوستان را می‌توانست بخواند شأن آن را والاتر می‌یافت؟ ما نمی‌دانیم چند تن از درس‌خوانده‌های ما کتاب بوستان را از ابتدا تا انتها خوانده‌اند. وقتی گلستان و بوستان را نخوانیم پیداست که مجالس پنج‌گانه و نصیحه‌الملوک و عشق و عقل و در تربیت یکی از ملوک و... را هم نمی‌خوانیم.

 منبع: روزنامه فرهیختگان

نظر دهید
نظرات کاربران

کاربر گرامی برای ثبت نظر لطفا ثبت نام کنید.

گزارش

ورود به سایت

مرا به خاطر بسپار.

کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما

کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور

کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:

ثبت نام

عضویت در خبرنامه.

قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید

کد تایید را وارد نمایید

ارسال مجدد کد

زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.: