اخبار

محیط طباطبایی: باید هر آیینی را به شکل صحیح آن برگزار کرد. در صورت برگزاری صحیح آیین‌هاست که آن‌ها می‌توانند به حیات خود ادامه دهند. باید هنجار اجتماعی ایجاد کنیم نه ناهنجاری.

دیرینگی نوروز در فرهنگ ایران و آسیای غربی خود باعث پیدایش مضامن اساطیری در ادوار گوناگون شده است. هر چند نمی توان تاریخی قطعی برای پیشینه نوروز قائل شد، اما رگه هایی از اساطیر نوروزی مربوط به هزاره نخست پ.م. و اعصار بعد را می توان یافت.

در روزگارانی بس کهن، در این سرزمین نیز همچون بسیاری از سرزمینهای دیگر، گاهشماری بر مبنای «ماه» بود. چون هر کسی می توانست با چشم خود بر شمارش روزهای آن بپردازد و دگرگونیهای آن همچون دگرگونیهای خورشیدی نبود که آگاهی از آن در انحصار گروهی ویژه باشد. حتی در روزگارانی بس کهن تر، مردمان ساده دل، ماه را گرانمایه تر از خورشید می پنداشتند؛ چون بنا بر باور آنان نورافشانی خورشید درخشان تر، هم پای ماه نبود، چو ماه در دل تاریکی شب را به روشنی می آراست، در حالی که خورشید زمانی می درخشید که روز روشن بود۱!

سه ساعت و نیم از شب رفته تحویل حمل شد، امروز که جمعه بود، از صبح هوا ابر و گرفته بود، بسیار تاریک مثل شب .کم کم تگرک ، باران و برف شدید، بعد شلاب ، بعد باد و مه و کولاک، باد شدید، سرمای زیاد، یک معرکه غریبی بود، از صبح الی غروب بارید، چنان هوا سرد بود که نمی شد راه رفت، جمیع کوهها و صحرا را مجددا برف سفید کرد.

آیین نمایشی «میر نوروزی» به عنوان یکی از آیین‌های نمایشی نوروز با پیروی از اعتدال بهاری علاوه بر تزریق فرح بخشی و شادمانی به جامعه، بازتاب دهنده روحیه عدالت محور ایرانیان در زندگی و امورات اجتماعی آنها به شمار می‌رود.

«تکم چی»ها و «تکم گردانان» آذربایجان هنرمندانی هستند که در قالب نمایشی آیین‌مند علاوه بر تکریم و ستایش نوروز، مهمترین آموزه های انسانی را به واسطه رسیدن بهار طبیعت به کودکان، نوجوانان و آینده‌سازن کشور در قالب رفتاری نمایشی و آیینی آموزش می‌دهند.

رساندن مژده آمدن نوروز در نوای «چاوش ها» و «گوسانان» بهاری یکی از جذاب ترین شیوه های آیینی در ایام نوروز است که به واسطه آن می توان شاهد تجلی هنر موسیقی و شعر ایرانی در پیام های بهاری نوروزنامه‌خوان ها بود.

آیین کهن نوروز یکی از کهن‌ترین آیین‌هایی است که در تمام جهان آنرا به نام ایران می شناسند. آیینی با سابقه‌ای بیش از شش هزار سال تاریخ مکتوب که در سیر تطور و تحولات تاریخی، همواره بنای استوار بر معناهای بنیادین و بدون تغییر خود را در مسیر ستایش پروردگار از یک‌سو و احترام و کرنش به طبیعت از سوی دیگر متجلی کرده است.

آیین «آینه تاودانی» به عنوان یکی از آیین های الهام گرفته از طبیعت، پیام آور الگو قراردادن رفتار صادقانه و بی پیرایه طبیعت برای سعادت مردمانی است که خود را مهیای جشن و پذیرایی از نوروز و آغاز بهار می کنند.

همزمان با فرا رسیدن نوروز و بیدار شدن زمین از خواب زمستانی، خانواده‌های ایرانی به ویژه عشایر کهگیلویه و بویراحمد با برپایی آیین نمایشی «چاله گرمی»، به استقبال بهار طبیعت، تنفس مجدد زمین و آغاز فصل کشت و زرع می روند.