حمله نظامی دولت ترکیه علیه کردهای شمال سوریه و اعمال پلیس دولت ترکیه علیه کردهای جنوب ترکیه به استناد و به اتکای فرضیههای نژادی ترک صورت میگیرد. متأسفانه در جامعه بزرگ شرق هنوز به این امر توجه نشده است که به تدریج فرضیههای نادرست آریا، سامی و ترک ابزار فرهنگی و سیاسی کشورهای سرمایهداری غرب برای ایجاد نفاق در جامعه بزرگ شرق و به منظور ادامه سلطه سیاسی و اقتصادی استفاده شده است و ما گرفتار نتایج شوم این سلطه و دام فرهنگی-سیاسی هستیم.
طی پانزده سال اخیر انزو تراورسو، مورخ ایتالیایی و استاد دانشگاه کرنل آمریکا، به یکی از تأثیرگذارترین روشنفکران انتقادی اروپا بدل شده است. کتابهای او همچون «خاستگاههای خشونت نازیسم»، «چهرههاي جديد فاشيسم»، «ماخولياي چپگرايانه: مارکسيسم، تاريخ و خاطره» به سرعت مخاطبان خود را پیدا میکند. یکی از این کتابها که کمتر شناخته شده «توتالیتاریسم: داستان یک درگیری» (2002) است و در آن به بحثها و مناقشات درباره این مفهوم از اوایل قرن بیستم تاکنون میپردازد. به اعتقاد تراورسو، اکنون شکل جدیدی از تمامیتخواهی نولیبرال دارد پا به عرصه وجود میگذارد که در لباس مبدل ضدیت با تمامیتخواهی ظاهر میشود (بازار و فردگرایی در هیأت نمادهایی برای آزادی علیه جمعگرایی نژادی و طبقاتی).
در سال 1338 شمسی، سال دعوای تغییر خط، بین موافقان و مخالفان است. که منجر به انتشار حداقل هشتاد نوشته پیرامون مشکلات خط فارسی گشت.
در طول یک سده پایانی حکومت عثمانی، دشمنان این امپراطوری با تمرکز بر موضوع قومیتهای مختلف تحت حاکمیت آن، سعی کردند زمینه استیصال تُرکهای حاکم بر سراسر این امپراطوری را فراهم آورند. آشوریها، ارمنیها، عربهای مسلمان، یهودیها، کُردها، یونانیها، علویها و سایر اقوام، در طول قرنها از قدرت به دور مانده و زیر سایه عثمانی های حاکم قرار داشتهاند.
آئین هندو مجموعه ایست وسیع از نوشته های آسمانی و عقاید گوناگون و مکاتب فلسفی و افسانه های مقدس و اساطیری که نظم و ترتیب خلل ناپذیر آن علی رغم پیچیدگی و تعدد و تنوع مطالب، شگفت آور و شایان تحسین است.
در میان گفتمان های روشنفکری ایران، داریوش شایگان را به استناد آرای او«فیلسوف فرهنگ» می نامند. شایگان همواره بحث «ایران فرهنگی» را در نظر داشته است: چه آنجا که در«هندوئیسم و تصوف» به قیاس ظرفیت ها و امکانات ایران فرهنگی برای تأثیرگذاری بر فرهنگ و آیین هندو و عناصر بینافرهنگی می پردازد
این روزها نهاد موفق و متین و بیحاشیه مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، در تندباد حاشیهها و جنجالها گرفتار شده است. فضای مجازی پر شده از انواع و اقسام سخنهای نرم و درشت درباره «دبا». بزرگان مرکز که به خرد و تجربه نامبردارند، پایاب شکیبایی از کف دادند و به جای ماجرا کردن در«پشت درهای بسته»، در شارع عام بگومگو کردند و شد آنچه شد.
ابوالمجد مجدود بن آدم سنایى غزنوی، موصوف به حكیم، از بزرگان، حكما و شعرای ایران، در اواسط قرن پنجم هجری در طوس به دنیا آمد. او آن هنگام كه به شاعری روی آورد، مداح و شاعر سلطان ابراهیم غزنوی بود و پس از حادثه ای از این كار توبه كرد و به عرفان روی آوَرد.
آیت اللَّه شیخ محمدتقی اصفهانی معروف به آقانجفی اصفهانی در 22 ربیعالثانی 1262 ق در اصفهان به دنیا آمد و در آنجا به تحصیل پرداخت تا به مقام اجتهاد رسید. او را به عنوان جامع علومِ معقول و منقول شناخته و به قوَّت حافظه، حضور ذهن، سخاوت و شجاعت ستوده اند. آقانجفی اصفهانی صاحب نفوذ و قدرت معنوی فراوانی بود و از آغازگران مبارزه در جنبش تنباكو به شمار می رود.
علامه محمد تقی مجلسی در سال 1003 ق در اصفهان به دنیا آمد. مقدمات علوم را نزد پدرش مولاعلی مجلسی فراگرفت و سپس به حلقهی درس علامه عبداللَّه شوشتری راه یافت. وی سالها از محضر این عالم بزرگ، فقه، حدیث،اصول فقه، كلام و تفسیر را آموخت. علاوه بر آن از درس عالم كم نظیری همچون "شیخ بهایى" بهره برد و روح تشنه ی خودرا از دریای علم استاد، سیراب ساخت.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید