اخبار

محمد آسیابانی، مولف «احمد فردید: زندگینامه و شرح احوال و آرایی انتقادی» گفت: دیدگاه‌های منفی نسبت به فردید بیشتر حاصل کار کسانی است که به شدت او را می‌پرستند اما متاسفانه بویی از منظومه فکری‌اش نبرده‌اند. شخص فردید حتی ناسزاهایی که به دیگران می‌گفت هدفمند بود، اما دیگران به‌ویژه فردیدیان بدون اینکه او را درک کنند از واژگان او به کرات و درغیر جای خود استفاده کردند

امیر کلینی، مترجم کتاب «دنیا در گذر؛ تاریخ کوتاه بشر» گفت: دیوید کریسشن تخصصش تاریخ قدیم روسیه بوده است. در سال 1990 او با چند استاد نجوم، بیولوژی و جامعه شناسی به این نتیجه می‌رسد که داشته‌های ما از تاریخ بشر که در نهایت به سه هزار سال پیش می‌رسد را گسترش دهد. ما می‌توانیم تاریخ بشر را از کنار هم قرار دادن رشته‌های مختلف در کنار هم بچینیم.

نشست رونمایی و بررسی کتاب «خلیج فارس» با حضور جواد نوروزی، نویسنده کتاب، سید محمدحسین هاشمی، معاون توسعه علمی و روابط فرهنگی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و عبدالله سهرابی، ویراستار در غرفه سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی برگزار شد.

سفرنامه‎ی پیترو دلاواله: اخیضر با آن تنهایی‎اش یکی از تأثیر گذارترین بناهایی است که دیده‌ام (ت146). برج و بارویی چاروگوش دارد (175در 169متر) با سردری در میانه‎ی هر دیوار. در گوشه‎ها چهار برجِ گِرد نشانده‎اند و ده برجِ نیم گِردِ دیگر هم بر هر بدنه است.

بحث را با بیان دیدگاهی از ابن ندیم درباره شهرت یا عدم شهرت یک مؤلف و اهمیت آن درباره انتشار آثار او آغاز می کنیم. این اظهار نظر درباره شخصیت حقیقی جابر بن حیان، عالم مشهور شیمی است که دربارۀ نسب وی یا اصل وجود وی دیدگاه های مختلفی وجود دارد.

چه زیباست که غیر عرب هاى آشنا به زبان عربى و علوم و آداب آن در تصحیح و انتشار کتاب هاى تمدن اسلامى عربى با محققان عرب مشارکت مى نمایند و این آثار را از تاریکى ها به روشنایى ها مى برند تا دانشمندان و محققان در زمینه هاى مختلف تخصصى خود از آنها بهره مند شوند. بهترین نمونه این مشارکت موفق, تصحیح و انتشار کتاب الفهرست ابن ندیم توسط مرحوم استاد محمدرضا تجدد است که در جستجوى نسخه هاى خطى کتاب و به چنگ آوردن آنها از جاهاى مختلف ـ چنانچه در مقدمه گفته ـ تلاش و سرمایه فراوان به خرج داد.

استفاده از واژه‌ی «مدنی» امروزه با ابهامات بسیاری همراه است. در ادبیات سیاسی در زبان فارسی، «مدنی» در آرا و آثار فارابی برای نامیدن دانشی که پیش از وی ارسطو «سیاست» (politike) نامیده بود و پس از وی آکویناس با زبان لاتین «civil» (مدنی) نامیده بود، به کار رفت. برای فارابی موضوع علمِ مدنی «مدینه» بود که امروزه آن را «کشور» می‌نامیم

کمتر کشوری در دنیا مانند ایران دارای تاریخ اندیشه‌ای پیچیده و پر پیچ و خم است. این پیچیدگی‌ها که تاویل‌های فراوان و تفسیرهای متعددی را گاه از یک گزاره موجب می‌شود، زاییده نوعی درون‌نگری متاثر از شرایط استبدادزده این مرز و بوم است. شاید آنها که گاه با افتخار از «چهارراه تمدن» بودن ایران نام می‌برند از این نکته بسیار مهم غفلت کرده‌اند که این گوناگونی و تنوع حکومت‌های استبدادی، نوعی انتزاع با بسامدهایی کم‌نظیر را در جامعه ایران به وجود آورده است.

كاربردی‌سازی علوم انسانی همواره از دغدغه‌های دانشمندان و محققین این رشته از علوم در چند سال اخیر بوده است. اهمیت به علوم انسانی و كاربردی‌سازی آن از یك منظر توجه به شناخت انسان از بعد فكری، روانی و معنوی است و از منظر دیگر توجه به جایگاه او در سطح جامعه و شناخت آسیب‌ها و هنجارها برای رسیدن به تعالی و آرامش فردی و جمعی است.

شاید بتوان گفت کتاب «فصوص‌الحکم» مهمترین اثر عارف نامدار و نویسندۀ پرکار قرن هفتم هجری، محیی‌الدین ابن عربی (۵۶۰ـ ۶۳۸ق) و مشهورترین کتاب تصوف و عرفان نظری است. فُصوص جمع «فَص» به معنای نگین است و فصوص‌الحکم «نگین‌های حکمت» معنا می‌دهد و حاوی ۲۷ فص (و در واقع فصل) است که هر کدام مشتمل بر حکمت‌هایی است که به یکی از پیامبران الهی(ع) نسبت داده شده و محور بحث در هر بخش، یکى از امّهات و اصول معارف اصیل عرفانى است.