اخبار

نشست رونمایی از ترجمه ایتالیایی «سووشون» نوشته سیمین دانشور سه‌شنبه (18 اردیبهشت‌ماه) با حضور نماینده ناشر ایتالیایی، سفیر ایتالیا در ایران، بلقیس سلیمانی‌، امیرمسعود شهرام‌نیا، قائم مقام نمایشگاه کتاب تهران و علی‌اصغر محمدخانی، معاون فرهنگی شهرکتاب برگزار شد.

در گام‌های نخست تاریخ زندگی بشر و هزاره‌های پیشین که انسان برای رفع نیازهای مادی و معنوی خود می‌کوشید تا مواد متنوع طبیعت را به دست آورد و به آن صورت و معنا ‌دهد، هنرهای صناعی ساخته و پرداخته شد. امروزه نیز که در دهۀ دوم هزاره سوم میلادی روزگار می‌گذرانیم و جهان به کلی نسبت به گذشته متحول و متفاوت شده است، هنرهای صناعی کمابیش جایگاه خود را حفظ کرده است و بسیاری از کشورها به دنبال اهداف اقتصادی و فرهنگی در جهت اعتلای بیش از پیش آن می‌کوشند.

دکتر محمد دبیرمقدم، از جمله متخصصانی بود که موضع‌گیری صریحی در قبال مسئله‌ی خط فارسی داشت و از همان ابتدا به‌صراحت با هرگونه تغییر خط فارسی مخالفت می‌ورزید. دبیرمقدم، زبان‌شناس، استاد دانشگاه علامه طباطبایی، عضو پیوسته و معاون علمی و پژوهشی فرهنگستان زبان و ادب فارسی، دبیر مجله‌ی «دستور» و مدیرمسئول سابق مجله‌ی زبان‌شناسی است. او که دکترای زبان‌شناسی از دانشگاه ایلینوی دارد، بیشتر تحقیقاتش در حوزه‌ی دستور زبان فارسی، نحو، رده‌شناسی زبان و زبان‌های ایرانی است. اهمیت دیدگاه‌های دکتر دبیرمقدم در این است که بخشی از دیدگاه‌های رسمی فرهنگستان زبان و ادب فارسی را درباره‌ی این مسئله بازتاب می‌دهد.

ضیاء موحد شاعری است اهل فلسفه و منطق که علاوه بر سرودن شعر، نوشته‌هایی هم درباره شعر دارد و در آن‌ها به مباحث نظری در باب شعر و نقد و ارزیابی شعر شاعران معاصر پرداخته است. او در این سال‌ها داور برخی جوایز شعر هم بوده است و از‌همین رو شعر امروز ایران را هم دنبال کرده که همین انگیزه اصلی گفت‌وگوی پیشِ‌رو شد؛ گفت‌وگویی که بیشتر به ارزیابی شعر امروز ایران اختصاص دارد.

«زائر محقق» مفهومی برساخته حسن محدثی، جامعه‌شناس معاصر ایرانی است. منظور او از این مفهوم، اشاره به پژوهشگری است كه همزمان كه به مناسك و آداب دینی می‌پردازد، نگاه محققانه خود به این آداب و مناسك را فروگذار نمی‌كند. محدثی معتقد است این وضعیت فرصت منحصربه‌فردی برای مطالعه پدیده‌های دینی در اختیار پژوهشگر مطالعات اجتماعی در حوزه دین می‌گذارد، زیرا او از این امكان بهره‌مند می‌شود

گفت و گو با نسيم خوش‌نواز، نوازنده جوان اهل افغانستان حسن احمدی‌فرد: موسیقی، میراث خانوادگی اوست. پدرش «استاد رحیم» و پدربزرگش «امیرجان» هر دو از رباب‌نوازان برجسته بوده‌اند. خانواده «خوش‌نواز» میراث‌دار موسیقی كهن افغانستان است. آنها پشت در پشت، ساز نواخته‌ و آواز خوانده‌اند. حالا آن همه میراث، به او رسیده است. «نسیم خوش‌نواز» بعد درگذشت پدرش استاد «رحیم خوش‌نواز» در اردیبهشت ٨٩، حالا در قامت یك رباب‌نواز برجسته در محافل هنری و در جمع هموطنانش، نام پدر و پدربزرگش را زنده می‌كند.

سی و یكمین نمایشگاه بین‌المللی كتاب تهران امسال هم مانند سال‌های گذشته، با اما و اگرهایی روبه‌روست و مشكلات عدیده و ظاهرا لاینحل باقی‌مانده از عدم برنامه‌ریزی‌های اصولی در سال‌های گذشته، هنوز هم سایه سنگین‌اش را بر سر این نمایشگاه حفظ كرده اما خبرهایی امیدوار‌كننده هم گاه به گاهی در این رویداد بزرگ فرهنگی كشور به گوش می‌رسد كه در این فرصت به همین رگه‌های امیدواری خواهیم پرداخت.

بخش سوم: تاری‌خانه‎ی دامغان - کاخ و مسجد اسکاف بنی جنید ویرانه‎های شهر سُماکه یا اُسکاف بَنی جُنَید در جنوبِ عراق، بر کرانه‎های نهروان است. گویا اسکاف در دوره‎ی آبادیِ سامرا، پس از مرکزِ دیاله، بزرگ ترین شهرِ این ولایت بوده است.

محمد بن علی بن شهرآشوب مازندرانی معروف به "ابن شهرآشوب" ملقب به "زین ‏الدین و رشیدالدین" متكلم، واعظ، ادیب و قاضی معروف شیعی مذهب، در مازندران متولد شد. بنا به دلایل مذهبی ناچار به ترك ایران در دوره سلجوقیان شد و به حلب رفت. او از دانشمندترین عالمان زمان خود و مورد قبول و احترام پیروان اهل تسنن نیز بود. ابن شهر آشوب از عالمانی چون زمخشری، امام محمد غزالی و خطیب خوارزمی اجازه نقل حدیث داشت.

ابن‏ حَجر عسقلانی، فقیه، محدث، مورخ و شاعر مسلمان مصری در قاهره به دنیا آمد. در ده سالگی حافظ قرآن شد و از آن پس طی سفرهای فراوان، دانش زیادی فرا گرفت. ابن حجر عسقلانی چنان در علم حدیث مهارت یافت كه از او به نام حافظ بزرگ حدیث یاد كرده ‏اند.