اخبار

نامزدهای گروه تاریخ و جغرافیای این دوره از جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران به شرح زیر معرفی شدند

جریان غالب نخبگان ایرانی در عصر پهلوی به نقد دین می پرداختند و هدفشان زدودن آن از پیکره فرهنگ و هویت ایرانی بود. استدلال پدیدآورندگان این آثار این بود که مقوله ی دین سبب عقب ماندگی و مانع ترقی شده است. در مقابل، چندین سال بعد نگاهی واقع بینانه تر به عناصر این پیکره در میان روشنفکران و ادیبان شکل گرفت.

از رخدادهای بزرگ تاریخ ایران، ظهور و گسترش اسلام، در سده های نخستین هجری بود. دستاورد تعامل ایران و اسلام، تحول در بخشی از ابعاد و شاخصه های فرهنگ بود، چگونگی اسلامی شدن شیوۀ زندگی مردم، به ویژه فرهنگ پاکی و ناپاکی، مسئلۀ پژوهش حاضر می باشد .

در میان نوشته های باستانی که بیگانگان به جای گذاشته اند تاریخ هرودوت بیش از دیگران از ابزار های جنگی لشکریان ایران سخن رفته است به ویژه در جائیکه این نویسنده سدۀ پنجم پیش از میلاد از لشکرکشی خشیارشن به سوی یونان یاد می کند آنچنان که می دانیم این لشکر کشی در بهار سال 480 پیش از مسیح روی داد و هرودوت در آن هنگام کودکی بود سه ساله یا چهار ساله.

عباس اقبال آشتیانی تنها با انتشار مجله یادگار می‌توانست نامی ماندگار بیابد؛ مجله‌ای كه دچار و اسیر فضای خاص سیاسی و اجتماعی پس از شهریور بیست نشد. اقبال از دانش‌آموختگان دارالفنون بود.

ظهور اندیشه‌های عدالت‌خواهانه با چاشنی ماركسیستی در تاریخ ایران، روشنفكران، هنرمندان، كارگران و سیاست‌مداران را به سوی خود جلب كرد؛ اما شرایط زمانی، جغرافیای سیاسی، سیاست جهانی شرقی-غربی و دیكتاتوری حاكم در دوران پهلوی اول و دوم، باعث برخورد جدی با نیرو‌های ماركسیست در ایران شد و در سال 1310 قانون منع ترویج مرام اشتراكی از سوی حكومت رضا‌شاه تصویب شد

سفارت ایتالیا و سفارت واتیکان در تهران از آیت الله محقق داماد دعوت کرد تا در همایش cop26 که مربوط به گردهمایی نمایندگان دینی کشورها و بحث درخصوص تغییرات اقلیمی است شرکت کند.

قدیمی‌ترین کتاب دربارۀ تاریخ ولایت بلخ در افغانستان، با عنوان فضایل بلخ، توسط آرزو آزاد، ادموند هرتزیگ و علی‌میرانصاری به انگلیسی ترجمه شده و همراه با مقدمه و تعلیقات مفصّل در ماه ژانویه در مجموعۀ معتبر بنیاد اوقاف گیب (Gibb Memorial Trust) به چاپ رسیده است.

با آنکه از ترسلات و مکاتیب در ایران پیش از اسلام، آثار قابل توجهی باقی نمانده است، اما با مطالعه در آثار مورخان ادبیات عرب و نیز محققان و نویسندگان ایرانی‌تبار قرون اولیه اسلامی و تطبیق روایات آن با اندک آثار موجود می‌توان به خوبی دریافت که نامه‌نگاری دیوانی به عنوان نوع ویژه‌ای از نثر در ایران پیش از اسلام، دارای قواعد و ضوابط مشخصی بوده و قواعد و مختصات آن از طریق ترجمه، بطور مستقیم و غیر مستقیم در دواوین خلفا تقلید شده‌اند.

یکصد و سی و یکمین نشست از سلسله نشست‌های این مؤسسه، به رونمایی و معرفی کتاب «رسائل خواجو» اختصاص داشت که با همکاری دانشگاه شهید باهنر کرمان، روز شنبه 11 مردادماه 1399، در بخش لایو (پخش زنده) صفحۀ اینستاگرام مؤسسۀ پژوهشی میراث مکتوب برگزار شد.