اخبار

نظامی گنجوی شاعر پارسی‌گوی و خداوندگار حماسه‌های عاشقانه ایران، از ستون‌های شعر و ادب این سرزمین و دارای شهرتی جهانی است و به نظر پژوهشگران فرهنگ و ادبیات، جعل عنوان و دیوان او با هدف هویت‌تراشی از سوی هر کشور دیگر، تحریف تاریخ و حقیقت محسوب می‌شود.

سال ۱۳۰۰ خورشیدی سپری می‌شد. فضای علمی حوزه علمیه مشهد با مبانی فکری آخوند خراسانی عجین شده بود. فرزند بزرگ آخوند، پایگاه علمی مهمی در این شهر داشت و دیگر مدرسان حوزه نیز همین مسیر را ادامه می‌دادند. اما در سال‌های ابتدایی قرن چهاردهم خورشیدی، اتفاقی مهم سبب تحولی بزرگ در جریان اندیشه‌ای مشهد شد.

غذا و خوراک از مهمترین نیازها و فعالیت‌های اجتماعی بشری است که بدون آن امکان تکوین و بسط دیگر توانش‌های انسانی وجود ندارد. یکی از ویژگی‌های بنیادین فرهنگی هر جامعه آداب مربوط به خوراک مردمان آن جامعه است.

بر اساس منابع تاریخی آتشکده آذرگشنسب یکی از سه آتشکده مهم ساسانیان بوده است. جایگاه این آتشکده در منابع پهلوی گنزک ذکر گردیده که اعراب آن را شیز می‌گفتند و این آتشکده تا قرن چهارم هجری روشن بوده است.

نام بهاءالدین خرمشاهی چنان با حافظ گره خورده است که سخن ‌گفتن از حافظ بدون کتاب‌ها و تفسیرهای او امکان ندارد. خرمشاهی حافظ را «مصلح اجتماعی» می‌خواند؛ شاعری اجتماعی که شعرها و مفاهیمش را از اجتماع گرفته و به اجتماع برگردانده است.

طولانی ترین دوران نخست وزیری در دوره رضاشاه را مهدی قلی خان مخبرالسلطنه ی هدایت داشته است. وی که به مدت ۶ سال از ۱۳۰۶ تا ۱۳۱۲ عهده دار این منصب بوده خاطرات خود را از دوران سلطنت هفت پادشاه قاجار و پهلوی تحت عنوان خاطرات و خطرات به رشته ی نگارش در آورده است.

ابن‌سینا در سده‌ی چهارم و نیمه‌ی اول سده پنجم می‌زیست. سده‌ی چهارم، عصر بازشناسی و بازیابی هویت ملی است. عصر ظهور فردوسی و سرودن شاهنامه است. از جمله لوازم بازگشت به هویت ملی، توجه به حکمت ملی و روی‌آوردن بدین حکمت است.

مهدی قلی خان هدایت ملقب به مخبرالسلطنه در دو دوره تسلط پادشاهان قاجار و پهلوی بر این مشاغل متعددی را بر عهده داشت. تعدد مشاغل و پستهای او به حدی بود که او را ابوالمشاغل شاهان قاجار و پهلوی خواندند. او شش سال صدراعظم رضاشاه، پنج بار وزیر فوائد عامه و تجارت، چهار بار وزیر علوم و دادگستری، سه بار استاندار آذربایجان، وزیر دارایی و داخله، استاندار فارس، نمایندگی چهارمین دوره مجلس شورای ملی و ریاست دیوان تمیز بود.

«وقتی ملتی مقهور می‌شود تا هنگامی‌که زبان خویش را خوب حفظ کند گویی کلید زندانش را در دست دارد».

غلامحسین یوسفی یکی از استادان مسلم زبان و ادبیات فارسی به شمار می‌رفت که در زمینه علوم و نظریه‏ های ادبی، صاحب‏نظر بود. به اعتقاد او آثار ادبی و به خصوص، اشعار ماندگار فارسی، در عین حال که از ماهیت ادبی و شروط هنری برخوردارند، رسالت های اجتماعی بر عهده دارند.