اخبار

تأکید دارد که فکر و اندیشه‌اش در قالبی خاص به نام روشنفکری دینی یا نواندیشی دینی و یا هیچ عنوان دیگری قرار نگیرد. معتقد است که این قالب‌ها بیش‌تر از آن که معنا دهنده به فکر باشند، معنا را از فکر می گیرند. دغدغۀ امروزینش در مقام الهی‌دان مسلمان، فهم اسلام برای به دست آوردن معنایی در زندگی است. مواجهه محمد مجتهد شبستری با اندیشۀ دینی و جهان مدرن، البته واجد دوره‌های مختلفی بوده است: از تکمیل دروس حوزوی تا گام نهادن در عرصۀ روشنفکری دینی و در چند سال اخیر، اتخاذ رویکردی که «الهیات تفهمی» نامش می‌گذارد. علاوه بر این، او از نخستین کسانی است که خوانندۀ ایرانی را با رویکرد هرمنوتیکی جدید به دین آشنا کرد. تلقی فردی ـ وجودی از ایمان و توجه به «معنای دینی» در زندگی انسانی که به کوشش‌های اجتماعی هم سرایت می‌کند، از ویژگی‌های متمایز کنندۀ اندیشه اوست

دبا: مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی از عموم استادان و دانشجویان و علاقه‌مندان رشته‌های هنر و معماری دعوت می‌کند در سخنرانی پروفسور سالواتوره ستیز Prof. Salvatore Settis استاد دانشگاههای ایتالیا شرکت فرمایند.

سیاستگذاری فرهنگی در عرصه دانشگاهی به عنوان یکی از مؤلفه‌های فرهنگ از اهمیت بسیاری برخوردار است و باید در این زمینه بازنگری و بازاندیشی صورت گیرد؛ چرا که نمی‌توان برمبنای وضعیت پیشین ادامه ‌داد. روش وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در گذشته روش درستی نبوده ‌است و لازمه اصلاح آن، از سویی بازنگری مبانی نظری، الگوها و مدل‌های حاکم بر سیاستگذاری فرهنگی و از سوی دیگر، بررسی مدل‌ها و الگوهای جهانی در عرصه آموزش عالی است. برای انجام یک سیاستگذاری مطلوب، تنها تأکید بر آرمان‌ها کفایت نمی‌کند بلکه باید به طور مشخص تعیین کنیم هدف ما چه قشر و طیفی از عرصه فرهنگ است.

فرّ بهار بین که به آفاق جان دهد هر بوته را هر آنچه سزا دید، آن دهد پارینه، آنچه باد خزانی ربود و برد آرد دهد به صاحبش و رایگان دهد

کتابهای «چون شمع» به قلم آیت الله سید محمد خامنه ای و «مسالک الیقین فی بیان عمده اصول الدین» نوشته ملا شمسا گیلانی توسط انتشارات بنیاد حکمت اسلامی صدرا به زیور طبع مزین شد.

دبیرخانه هجدهمین همایش بزرگداشت ملاصدرا طی فراخوانی برای شرکت و بهره گیری از این همایش و انعکاس خبری آن دعوت از اساتید، دانشجویان و اصحاب رسانه به عمل آورده است.

میدان عالی قاپو، آرامگاه ابوعلی سینا، میدان نقش جهان، آرامگاه حافظ و گنبد سلطانیه هرکدام یادآور شهری از جامعه ایرانی هستند، اما تهران امروز با یادآوری کدام نماد خود را معرفی می‌کند؟ برج آزادی یا برج میلاد؟ شاید از میان این دوعنصر معماری با وجود این چهره خشن و نابسامان معماری پایتخت قرعه به نام برج میلاد بیفتد: «امروز اگر بخواهیم هویت تهران را معرفی کنیم باید برج میلاد را مثال بزنیم. یک حرکت شتاب آلود، بدون جهت ومبتنی بر تکنولوژی محض که اساساً برنامه مشخصی برای آینده خودش ندارد و صرفاً در درون خودش به انتها می‌رسد متأسفانه این توصیف، شامل حال معماری شهر تهران است که در نماد این شهر که معرف یک شهر است به وضوح دیده می‌شود» این توصیف دکتر امیر محمد خانی، رئیس مرکز معماری حوزه هنری از بناهای یادواره‌ای در تهران است که هرچند در سال‌های اخیر مورد توجه بسیاری از مسئولان بوده ولی نتیجه‌ای معکوس در روند نهادینه کردن معماری با هویت ایرانی اسلامی و در نتیجه شکل‌گیری رفتارهای مدنی داشته است.

هفتمین روز پس از نوروز بود که پیمانه عمر پيرمردی 94 ساله که دهخدای بزرگ به او لقب «ایران دوست» داده بود به پایان رسید. از آن زمان 13 روز می گذرد و هنوز روح این مرد سرگردان بوده و منتظر دفن جسد خاکی خود است. انتظاری که عامل ایجاد آن وصیت وی برای دفن در کنار استاد خود در ساحل زاینده رود زیباست. وصیتی که اکنون گرفتار بازی های سیاسی شده است.آخر وصیت‌کننده هرچند به هنگام درج امضای خود برپایین برگه یا نوشتاری در کنار نام خویش لقب داده شده از سوی خالق لغت نامه یعنی« ایران دوست» را ثبت می کرد، زاده سوئد بود و به فارسی با جان ودل عشق می ورزید اما تبعه آمریکا ‌بود.

در سال ۱۳۳۰ ش باستان‌شناس آلمانی ویلهلم کونیک و همکارانش در نزدیکی تیسفون ـ پايتخت ساسانيان ـ ابزارهایی از دوران اشکانی را یافتند. پس از بررسی معلوم شد که این ابزارها پیلهای الکتریکی هستند که به دست ایرانیان آن عصر ساخته شده و به کار برده می‌شده‌اند. او این پیلهای تیسفون را Bagdad Battery نامید.

صفحه اول روزنامه های امروز چهارشنبه 20 فروردین