اخبار

شاخص‌ترین ویژگی حکیم عمر خیام، شناخت و بینش او در ریاضیات است. اگر نسل جدید بتواند این مهم را در جوار روز بزرگداشت او، درک کند، توانسته خیام را متفاوت از نسل‌های قبل بشناسد. افسوس، کسانی که شعر او را نقل کرده‌اند، عموما خیال‌پرداز و پریشان‌گو بوده‌اند به‌طوری‌که امروز بزرگ‌ترین ظلمی که به خیام شده، بابت شعرهایی است که به نام او در دیوانش افزوده شده و چهره‌ای غیرواقعی از خیام را به تصویر کشیده است. یکی از اولین شخصیت‌هایی که خیام را به‌عنوان یک شاعر به دنیا معرفی کرد، «فیتز جرالد» بود، اما انتخاب نادرست اشعار و توجه به اشعاری که عمدتا با محوریت می ‌و میگساری بودند، از اندیشه‌های یگانه این شاعر و ریاضی‌دان، چهره‌ای ساخته که گویی دائم‌الخمر و پریشان‌احوال است و افسوس بیشتر اینکه، اکنون دنیا نیز از همین دریچه به خیام نگاه می‌کند.

ششمین ماه گفتار تولیت شمس تبریزی برگزار شد. در این مراسم که به همت خانه دانش و فرهنگ زریاب در آمفی تئاتر دانشگاه آزاد اسلامی خوی ترتیب یافت، پروفسور اولریش مارزلف به سخنرانی پرداخت.

نمایشگاه بیست و هشتم کتاب هم پایان یافت؛ اما یک گزاره هنوز هم در میان است: در کشور ما وضع کتاب و کتابخوانی چندان مطلوب نیست. چرا در چنین شرایطی قرار داریم؟! به نظر من مشکل ما به کتاب مربوط نیست، به کتابخوان مربوط است. درست است که از نظر کتاب هم مشکل داریم اما مشکل اصلی ما کتاب نیست، بلکه کتابخوان است. اگر کتابخوان نداشته باشیم، نشر و معرفی کتاب و حتی اهدای مجانی آن کارساز نخواهد بود. اهدای کتاب، نه تنها مردم را کتابخوان نمی‌کند، بلکه کتاب را هم بی‌مقدار می‌سازد. بعضی از مراکز و اشخاص کتابشان را به سازمان‌های مختلف می‌فروشند و آنان این کتاب‌ها را به افراد خود هدیه می‌کنند. چنین کاری بیشتر هدر دادن بودجه و بی‌مقدار کردن و دفن کتاب است، نه ترویج آن! ما باید درباره کتابخوانی مردم فکری کنیم. مردم جامعه ما کم کتاب می‌خوانند و این کار دلایلی دارد که من به چندین مورد از آنها اشاره می‌کنم:

به گزارش روابط عمومی خانه هنرمندان ایران، در ابتدای این مراسم «حمید رضا نوربخش» مدیر عامل خانه موسیقی با اشاره به اهمیت تاریخچه ردیف آوازی گفت: اگر به تاریخ موسیقی ایران رجوع کنیم متوجه می‌شویم سابقه طولانی برای آواز در ردیف موسیقی ایرانی نداریم و موسیقی سینه به سینه منتقل و تدریس می‌شده است. در واقع با عبدالله خان دوامی است که آواز ایرانی دارای ردیف می‌شود که این ردیف آوازی هم برگرفته از ردیف‌سازی موسیقی ایرانی است، البته طبیعی است تمام ردیف آوازی بر ردیف‌سازی منطبق نباشد. از جمله استادان دیگری که در آواز ایرانی چارچوبی تعیین کرد استاد اسماعیل مهرتاش است که با ذوق و سلیقه خودش چارچوب آوازی را مدون کرد رپرتواری در ردیف آوازی ارائه داد و شاگردان بسیاری تربیت کرد که از جمله عبدالوهاب شهیدی و محمد رضا شجریان هستند.

مراسم تشییع پیکر محمدعلی سپانلو شاعر‌، پژوهشگر و مترجم پیشکسوت صبح پنج‌شنبه ۲۴ اردیبهشت از خانه هنرمندان به سمت قطعه نام‌آوران بهشت زهرا برگزار شد. در این مراسم که بدون انجام سخنرانی برگزار شد‌، شعرخوانی سپانلو شاعر تهران برای حاضران پخش شد‌ و در ادامه با انتقال پیکر او به خانه هنرمندان سیدمحمود دعایی بر پیکر او نماز خواند. عکس‌ها و شعرهایی از محمدعلی سپانلو همراه حاضران در این مراسم بود.

فرستادن ستایش‌نامه به خوارزم و طبرستان و عراق، سفرهای بی‌سرانجام خراسان و ری و اصفهان و نخستین سفر حجاز، دری به روی خاقانی نمی‌گشاید. جمال‌الدین اصفهانی ـ وزیر سخن‌شناس موصل ـ خاقانی را ارج می‌نهد و صله گرانبها به او می‌دهد. به روایتی نه چندان معتبر، در دیدار با خلیفه عباسی، المقتفی لامرالله یک شغل دیوانی به خاقانی پیشنهاد می‌کند و او نمی‌پذیرد(دیوان ص۸۸۶رفروزانفر ص۶۲۹ و ۶۳۰). باز به روایت خود خاقانی، خواص مکه قصیدة کعبه او را به آب زر می‌نویسند؛ اما اگر همه این روایات را دور از هرگونه اغراق بدانیم و به تمامی باور کنیم، باز خاقانی را در بن‌بستی می‌بینیم که در نخستین سفر مکه، جز بازگشت به شروان راهی ندارد و با این بازگشت، نومیدی و ناسازگاری او بیشتر می‌شود.

«آزاد انديشي ديني»، واژه‌اي است كه يادگار امام از آن به عنوان يكي از ديدگاه‌هاي امام راحل ياد مي‌كند و تحجر را از مباحثي مي‌داند كه مبارزه با آن با ارتحال ايشان بر زمين ‌مانده است. ديدگاهي كه نه تنها در منظر امام راحل بلكه در بسياري از انقلابيون مسلماني نيز كه وارد مبارزه شده بودند، وجود داشت. آنجا كه يادگار امام از آن انقلابيون با عناويني ياد مي‌كند كه از طيف سنتي نبودند،

حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی جان و روان زبان پارسی و شاهنشاه هماره فرهنگ و ادب ایرانی است. او کسی نیست که نیاز باشد برایش بزرگداشت برگزار کنند که او خود بزرگ هست. در هیچ زبان و هیچ کشور و هیچ فرهنگی، نمی‌توان چون او پیدا کرد که در حفظ زبان و فرهنگ خود چنین کوشیده باشد. اگرچه در گذشته، ایرانیان به شاهنامه توجه بسیار داشتند و بویژه شب‌های زمستان، والدین برای فرزندان خود می‌خواندند و شاهنامه خوانی گویی برای ایرانیان نهادینه شده بود اما امروزه و با رواج تکنولوژی، تنها در میان روستاییان و بیشتر عشایر این قضیه رواج دارد. اگرچه شاهنامه بیش از هر کتابی در میان مردم جهان شناخته شده است اما متأسفانه چندان در میان ایرانیان قدر دانسته نشده است.

نوک پیکان نقدِ حافظ متوجه ریا و تزویر در جامعه‌ای است که عنوان دینی را یدک می‌کشد. از همین‌رو دعوت او به ترک ریا و تزویر است (غزل ۲۷۴): به دور لاله قدح گیر و بی‌ریا می باشر به بوی گل، نفسی همدم صبا می باش

به بهانه ۲۵ اردیبهشت، روز بزرگداشت فردوسی و ششمین سالگرد درگذشت فردوسی پژوه بزرگ، دکتر محمدامین ریاحی استاد دکتر محمدامین ریاحی، ماهی است در آسمان ادب و فرهنگ ایران که هیچوقت غروب نمی‌کند و همیشه زنده است.