اخبار

«نگرش‌های ایرانی» نوشته‌ی محد بقایی‌ماکان که برای اولین‌ بار چندی پیش و در بیست‌وهشتمین نمایشگاه عرضه شد، 19 خرداد رونمایی می‌شود.

حوزۀ علوم انسانی همان حوزۀ فهم است. روح انسان فقط می تواند چیزی را بفهمد که خود آفریده است. هر چیزی که روح انسان خود را در آن متعین کرده است درون حوزه علوم انسانی قرار می گیرد.

بیست و شش سال پس از درگذشت پرویز ناتل خانلری، ادیب، سیاستمدار، زبان شناس، نویسنده و شاعر معاصر، دفتری از گزیده اشعار او به کوشش تارنه ناتل خانلری و با مقدمه‌ای از محمد رضا شفیعی کدکنی منتشر شد.

به همت انجمن زبان‌شناسی ایران، نخستین دوره اهدای جایزه دکتر محمد مقدم، پنجشنبه هفته جاری برگزار می‌شود. به نقل از وبگاه انجمن زبانشناسی ایران، این انجمن نخستین دوره اهدای جایزه دکتر محمد مقدم را که ویژه برترین رساله دکتری در رشته زبان شناسی است، با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی و نشر نویسه پارسی برگزار می‌کند.

در هر قدمی که برمی‌داری، صدای خرد شدن بقایای سفال‌ها را می‌شنوی، عذاب وجدان اینکه قدم بعدی را باید کجا گذاشت تا بخشی از تاریخ زیر پا صدا ندهد، رهایت نمی‌کند. چاله‌ها و گودال‌های عمیق و نیمه عمیق محوطه "بلقیس" مثل یک بیماری مسری پخش شده، ویروسی که حفاران غیرقانونی ناقل آن بوده‌اند.

سرویراستار دوره اسلامی کتاب بیست‌جلدی «تاریخ جامع ایران» گفت: «تاریخ جامع ایران» کوشیده است موقعیت ایران را در عرصه تاریخ و فرهنگ جهانی بیش از پیش روشن کند و شکوه کم‌مانند آن را نشان دهد.

یکی از خصوصیات ویژه ایران زمین تنوع بسیار گسترده فرهنگی، مذهبی و البته زبانی است. این گستردگی به حدی است که در برخی اوقات یک ویژگی فرهنگی یا حتی زبانی تنها در روستایی خاص در کشور وجود دارد و مناطق مسکونی اطراف به رغم داشتن فاصله‌ای بسیار کم ، با آن خصوصیت بیگانه هستند. شهرستان آبیک نیز دارای یک همچنین روستایی است. روستایی با نام «زرگر» که زبان خاص مردم آن باعث شده تا نه تنها در سطح منطقه بلکه در کل کشور ویژه شود.

شهرستان آبیک با وسعتی بالغ بر 1534 کیلومتر مربع در 50 کیلومتری شرق شهر قزوین و در 90 کیلومتری غرب تهران قرار دارد و در حدود 9/8 درصد از مساحت استان قزوین را به خود اختصاص داده است. این شهرستان در حوزه مرکزی ایران بین ۳۶ درجه و ۱۸ درجه عرض شمالی، ۵۰ درجه و ۴۱ درجه طول شرقی خط استوا قرار دارد.

مدیر بخش علوم دفتر منطقه‌ای یونسکو در ایران گفت: با توجه به فن و تکنیکی که در استفاده از آب قنات به کار گرفته شده‌است، هنوز می‌توان از این سازه آبی در دنیای مدرن استفاده کرد.

«خرچنگ قورباغه»‌ همان اصطلاحی بود که همیشه برای بدخط‌های کلاس به کار می‌رفت. بدخط‌ها که نمره خوشنویسی شان همیشه کم بود. دفترهایشان را هم نمی‌شد اصلاً نگاه کرد، آنقدر که خط و ربط اش ناجور بود. زنگ خوشنویسی هم بهشان حسابی سخت می‌گذشت. ناچار بودند قلم به دست بگیرند و با مرکب، بر صفحه سفید نقش بزنند. صدای کشیده شدن قلم شان روی کاغذ گاهی داد بچه‌های کلاس را درمی آورد. معلم‌ها اما با حوصله بودند.