اخبار

ظریف و کری نامزد دریافت جایزه صلح نوبل می‌شوند. به گزارش «فارس»، دیروز پس از آنکه مذاکرات میان ایران و 1+5 به پایان رسید، رئیس موسسه بین المللی تحقیقات صلح استکلهم گفت که مسیر برای نامزدی محمد جواد ظریف و جان کری جهت دریافت جایزه صلح نوبل هموار است.

در تعریف بالكن یا تراس (به انگلیسی: Balcony) می‌گویند بخشی از یك ساختمان است كه معمولا از دیوارهای آن بیرون زده است. در ایران ما به جای بالكن معمولا ایوان داشتیم. ایوان همان بیرون‌زدگی از ساختمان بود اما اغلب بزرگ‌تر از بالكن فرنگی بود و دلبازتر و فوقش یك طبقه از حیاط بالاتر بود. بالكن هر چه باشد فرنگی یا ایرانی جایی هیجان‌انگیز است. بچه كه بودیم فكر می‌كردیم برای خوابیدن توی پشه بند است كه بالكن آنقدر محل هیجان‌انگیزی است. از بالكن می‌توان دولا شد، تا كمر خم شد و با آنچه در پایین و در خارج از ساختمان در جریان است ارتباط برقرار كرد. از بالكن می‌توان تا دوردست‌ها را نظاره كرد نه مانند نظاره كردن از پنجره بلكه فراتر از آن انگار می‌توانی بخشی از دوردست‌ها شوی. در بالكن مشرفی، مشرف به همه جا، شاید برای همین كاراكتر رازگونه است كه بالكن در تاریخ هم برای خود جای باز كرده است.

در این سالها رسانههای خارج ایران، نقش مخربی در چهره نگاری مردم سرزمینم داشته اند. مردمی كه در منطقهای زندگی می كنند كه زنانگی، شاعرانگی و صلح طلبی جزو لاینفك زندگی آنهاست. در سالهای اخیر، دغدغه من گوش دادن به اخباری از رسانه های مختلف بوده كه مرگ مردم این سرزمین را اتفاقی عادی و روزمره میدانند. اخباری كه هر روز به گوش میرسد، خبر كشته شدن حداقل ٥٠ یا ١٠٠ یا ٢٠٠ نفر در خاورمیانه است. لحن گوینده رسانه ها در مورد كشتارهای مردم منطقه خاورمیانه برای من گزنده و آزاردهنده است.

در جستجوهای خود به برگه و سند و منبعی که حاکی از حضور حماسه ملی ایران در متون اعتقادی علویان ترکیه باشد، برخورد نکرده‌ام، هر چند علویان ترکیه از لحاظ اعتقادی و آیینی نزدیکتر از علویان سوریه به نحلة علویان اهل حق (یارسان) هستند (رک: سلطانی، محمدعلی، درونمایه‌های مشترک در سرانجام، ولایت‌نامه، بویوروق) و ترک، کُرد و فارس و بلوچ و عرب خوزی و طبری و گیلک و مازنی و تاجیک و پشتو و هزاره و… همه با هم در سروده‌های حماسه ملی ایران شریک هستند؛ اما با اینکه سلاطین عثمانی خود شاهنامه می‌خواندند و شاهنامه‌خوانان مشهور و زبردستی داشتند و در مکاتبه با پادشاهان صفوی، خودشان را فریدون و منوچهر و… و شاهان صفوی را ضحاک و افراسیاب خطاب می‌کردند، ولی از هر گونه ترویج شاهنامه در جامعه مردمی و محافل و مجالس عمومی قلمرو آل عثمان اندیشناک بودند!

در بسیاری از دانشگاهها و مراکز علمی به خصوص در حوزه علوم اسلامی، تحقیقات جدی و قابل تأملی ازجمله در مقوله مطالعات قرآنی انجام شده و می‌شود. در کنار این تحقیقات، گروهی نیز به ترجمه آثار غربی در این زمینه روی آورده‌اند که فضای داخل کشور را با چنین دستاوردها و تحقیقاتی آشنا می‌کنند. در یکی دو سال اخیر آثاری از محققان طراز اول غربی گزینش و ترجمه و منتشر شده است که از آن میان می‌توان به مجموعه «مطالعات قرآن و حدیث» اشاره کرد که انتشارات حکمت منتشر کرده است. از این مجموعه تا کنون «رهیافتهایی به قرآن» (مجموعه مقالات ویراستة جرالد هاوتینک)، «شفاهی و مکتوب در نخستین سده‌های اسلامی» (مجموعه مقالات گریگور شولر)، «رویکردهایی به تاریخ تفسیر قرآن» (مجموعه مقالات ویراستة اندرو ریپین)، «قرآن و زن» (نوشته آمنه ودود) و «تاریخ‌گذاری حدیث» در دسترس عموم قرار گرفته است. به همین مناسبت گفتگویی با دکتر مهرداد عباسی، دبیر این مجموعه و پژوهشگر دانشنامه جهان اسلام، صورت دادیم و کوشیدیم تا ضمن بررسی مطالعات اسلامی در غرب، از تنوع روشها و نظریه‌‌پردازی‌های علمی در این حوزه نیز دورنمایی کلی به دست آوریم.

صفحه اول روزنامه های امروز چهارشنبه 24 تیر

چرا هایدگر در سال ۱۹۳۳ گام درست را برداشت؟ هایدگر ژیژک اگر شر ریشه در پیچیدگی‌های خود هستی داشته باشد، آیا این امر سرانجام انسان را از مسئولیت شر انضمامی معاف نمی‌کند؟ به‌عبارت‌دیگر، پرسش ازاین‌قرار است که «آیا هایدگر در نسبت دادن منشأ شر به یک منفی‌بودگی در خود هستی، صراحتاً شر را به‌عنوان یک انحراف ضروری انتولوژیک توجیه نمی‌کند؟» اگرچه حساسیت بی‌اندازه و تقریباً فوبیایی هایدگر به اخلاق می‌تواند به سادگی مبین پذیرش ضمنی رفتار اخلاقیِ زننده‌ی خود وی و فقدان رویکردهای ابتدایی اخلاقی باشد، اصرار معارضان وی بر همین ویژگی‌ها‌ی هایدگر به‌مثابه یک شخص نیز نادرست است، چنان‌که گویی با نشان دادن کمبود شخصی استانداردهای ابتدایی اخلاقی نزد هایدگر می‌توان از تکلیف دشوار مواجهه با موضوعاتی که اندیشه‌ی هایدگر اقامه می‌کند پرهیز کرد

نگاهی به تاریخ‌نگاری اندیشه‎ی جان پوکاک و کوئینتن اسکینر؛ اسکینر- پاکاک مکتب کمبریج در تعارض با مکاتب تاریخ‌نگاری رایج مارکسیستی و تحت تأثیر مکاتب نئوایدئالیستی شکل گرفت؛ به‌عنوان مثال، کوئینتن اسکینر تحت تأثیر سخن مشهور کالینگوود که هر تاریخی نهایتاً «تاریخ اندیشه» است، بر این باور بود که تاریخ‌نگار اندیشه باید تلاش کند که اندیشه‎ی نویسندگان گذشته را مورد تأمل قرار دهد تا بتواند اغراض آن‌ها را به زبان معاصر بیان کند و معاصرت ببخشد.

ضرورت تاریخنگاریِ غیرِفکریِ هویت دکتر مصدق پژوهش درباره‎ی سیر تطور هویت و خودآگاهی ملی ایرانی، نیازمند نوعی تاریخنگاری دقیق و کنکاش وسواس‎آمیز مورخانه است. اما چنین وظیفه خطیری را نباید صرفاً به مورخان تاریخ فکر واگذار کرد، آن هم به این دلیل که شمار زیادی از مورخان فکری (که بنا بر مُد فکری روز رو به افزایش دارند) نه تنها در پرورش و رواج تصورات نادرست در این زمینه نقش بسزایی دارند، بلکه گاه بسیاری از برداشت‎های ناصواب درباره‎ی موضوعاتی چون هویت، اساساً برخاسته از سهل‎انگاری‎ها و بی‎دقتی‎های روش‎شناختی آنان است.

فوگلین آرزوی هر نوع جامعه‌ی ایده‌آل و آرمانی را از آنجا که مطالبه‌ی سعادتی معادشناختی است، باید نوعی رویکرد عرفانی به سیاست تلقی کرد. اندیشه‌ی عرفانی در این رویکرد خود یک «متا-سیاست» است که کیفیت و سیطره‌ی الهی، الهام و وحی رسالت و قدرت زمامدار را در خود یکجا گرد آورده است. شخص حاکم تبلور اراده‌ی الهی است و به‌عنوان عارف تمام‌عیار یا کسی که معارف مطلق نسبت به جان و جهان دارد، از اختیاراتی همپای ذات الوهی برخوردار است. نقل است استادی که «اخلاق تجارت» تدریس کرده، خود توصیه می‌کرد یا اخلاق بخوانید یا تجارت. این حکایت پیوند ظاهر عرفان و سیاست است. در نگاه اول عرفان (ما واژه‌ی عرفان را در این نوشتار مختصر و با توجه به بافتار غربی/اسلامی آن با تسامح فراوان و به معنای کلی معرفتی الهی یا آگاهی معنوی به کار گرفته‌ایم)، حوزه‌ای کاملاً مستقل از سیاست است؛ مقوله‌ای درون‌گرایانه که با تأملات وجودی و انفسی ارتباط دارد.