اخبار

جشن سَده، یکی از جشن‌های ایرانی، است که در آغاز شامگاه دهم بهمن‌ماه یعنی آبان روز از بهمن ماه برگزار می‌شود. جشن «سَدَه» بزرگ‌ترین جشن آتش و یکی از کهن‌ترین آیین‌های شناخته شده در ایران باستان است.

حاج ميرزا بهاءالدين معروف به فاضل نوري از بزرگان و علماي اصفهان بود. وي در اخلاق فاضله مقام والايى داشت و تمامي اوقات شريف او در تصفيه‏ي باطن و تهذيب اخلاق صرف شد. در فنون شعر نيز ماهر بود و به "فاضل" تخلّص مي‏نمود. اشعار وي توسط يكي از فرزندانش به نام نصيرالدين نوري معروف به خواجَوي، مدون و آماده‏ي چاپ گرديد.

محمد بن حسن بن يوسف معروف به فخرالمحققين فرزند علامه‏ي حلي، ملقب به فخر الاسلام، فخرالدين و رأس المدقّقين از اعاظم و بزرگان شيعه و داراي جلالت علمي بسياري بود.

سيد ضياء الدين رئيس الوزراء وزيران خود را به اين شرح به احمدشاه معرفي كرد: سيد ضياء الدين رئيس الوزراء و وزير داخله، ماژور مسعود خان وزير جنگ، رضاقلي خان نيرالملك وزير معارف، ميرزا محمودخان مديرالملك وزير خارجه، ميرزا عيسي خان وزير ماليه، دكتر مؤدب الدوله وزير صحيه و خيرات عمومي، مشير معظم وزير پست و تلگراف، ميرزا محمودخان موقرالدوله، وزير فوائد عامه و تجارت.

گزارشی از نشست «خوشنویسان مشغول کارند» در نمایشگاه «قوت خیال! خیال هویت؟» نخستین نشست تخصصی «خوشنویسان مشغول کارند» با عنوان «قوت خیال! خیال هویت؟» روز یکشنبه ۱۸ بهمن در گالری دنا برگزار شد. در این نشست هنرمندان این نمایشگاه بابک اطمینانی، محمدعلی بنی‌اسدی و محمد فدایی حضور داشتند. همچنین ایمان افسریان نقاش و منتقد هنری و امیر مازیار دکترای فلسفه‎ی هنر هم از کارشناسان این نشست تخصصی بودند. بابک اطمینانی نقاش شناخته‌شده‎ی ایرانی است که آثار انتزاعی‌اش مشهور است و سال‌هاست به تدریس و نقاشی مشغول است و به‌تازگی به‌عنوان یکی از اعضای هیئت‌مدیره‌ی انجمن نقاشان انتخاب شده است. محمدعلی بنی‌اسدی هم از چهره‌های شناخته‌شده و باسابقه‎ی نقاشی ایران است که سال‌ها از اعضای هیئت‌مدیره‌ی انجمن تصویرگران ایران بود و اینک در دانشگاه تهران به تدریس مشغول است.

در صد و هفتادمین سالگرد ترجمه هزار و یک شب به زبان فارسی، خانه کتاب در نظر دارد، اسفندماه امسال در همایشی یک روزه به این کتاب و تأثیر آن در گسترش کتاب‌خوانی بپردازد. هزار و یک شب (الف لیله و لیله) مجموعه‎ای از داستان‌ها در قالب یک داستان واحد است که در طی سال‌های طولانی در سرزمین‌های هند، ایران و جهان عرب شکل گرفته است. کتاب هزار ویک شب در ایران برای سال‌‌ها ناشناخته بود تا برای نخستین بار، میرزا عبداللطیف طسوجی التبریزی این کتاب را از نسخه عربی ترجمه کرد و میرزا سروش اصفهانی به ‌فراخور متن، اشعاری سرود یا از اشعار شعرای بزرگ به کتاب افزود. این ترجمه در سال 1261ق./ 1845م. منتشر شد.

در بررسی‌هایی كه در رابطه با نقش نیروهای اجتماعی موثر در انقلاب مشروطیت انجام شده اظهارنظرهای متفاوتی وجود دارد. برخی صاحب‌نظران غربی چون سایكس نقش روشنفكران را در انقلاب مشروطه برجسته می‌دانند. ماركسیست‌های اصولی ایرانی و روسی در تفسیرهای‌شان انقلاب مشروطیت را انقلاب بورژوایی معرفی كرده‌اند كه توسط طبقه بازرگانان كه طبقات زمیندار و قدرت‌های خارجی را سد راه دموكراسی مورد نظر خویش می‌دیدند رهبری شدند. برعكس این جماعت مورخان ایرانی مثل كسروی و ناظم الاسلام كرمانی در آثارشان بر نقش اندیشه‌ها به ویژه مفاهیم غربی در مشروطه خواهی و قانون اساسی و ناسیونالیسم تاكید می‌كنند و تاریخ‌نگارانی مثل كدی و لمبتون كه در مقوله تحلیل ماركسیستی قرار نمی‌گیرند معتقد به اتحاد طبقاتی در انقلاب مشروطه‌اند.

مجلس شورای ملی نخستین بار پس از پیروزی مشروطیت در ایران مستقر شد و پیش از آن چنین نهادی در تاریخ ایران وجود نداشت. تاسیس مجلس در مشروطیت و تركیب نمایندگان تشكیل‌دهنده آن قابل توجه است. كسانی كه در اولین مجلس عضو بودند از نمایندگان جامعه مدنی و از عقلا و امنای ملت بودند و به همین دلیل این مجلس نمایندگی از ملت داشت و نمایاننده و بازتاب‌دهنده نور ملت بود. به همین دلیل بود كه مشروطه‌خواهان از مجلس به «روح روان این ملت» و «كنگره عدالت» مملكت یاد می‌كردند. مجلس مجمع عقلا و امنا یك ملت است و جایی است كه وقتی نمایندگان در آن جمع می‌شوند تو گویی كه همه مملكت آنجا اجتماع كرده‌اند. چنین بود كه در مشروطیت مجلس «مركز توجه عموم ملت» بود و پس از كسب چنین جایگاه و مشروعیتی بود كه به مركز امور مملكت بدل شد و در «راس امور» قرار گرفت.

از گرایش‌های مسلط در فلسفه اخلاق، «فضیلت‌گرایی اخلاقی» است که ردپای آن را می‌توان در یونان باستان و در اندیشه‌ متفکرانی همچون افلاطون، ارسطو و توماس آکویناس جست‌و‌جو کرد. آنچه در فضیلت‌گرایی اخلاقی مورد تأکید قرار می‌گیرد، عمل کردن بر مبنای فضیلت است و معتقدند که اخلاق محض مبتنی بر «فضیلت‌مندی» است، نه باید و نبایدها.

«بی‌اخلاقی» بزرگترین نقد بر ماهیت مدرنیته است. از این رو است که «فلسفه اخلاق» در کانون توجه اندیشمندان دوره مدرن قرار گرفت. در میان مباحث فلسفه اخلاق و دیدگاه‌های مختلفی که وجود دارد مناقشه بین دو نظرگاه اخلاقی «فایده‌گرایی» که از اقسام نتیجه‌گرایی است و «فضیلت‌گرایی» بیش از همه محل بحث بوده است.