بهگفته محمدرضا شفیعی کدکنی «مهمترین نشانه سقوط اخلاقی یک جامعه این است که در آن جامعه حقوقِ انسانها پاس داشته نمیشود و افراد، بدون کمترین عذاب وجدان و بلکه با غرور و افتخار، به حقوق هم تجاوز میکنند. با کمال دریغ باید گفت که جامعه ما در چنین وضعیتی قرار دارد. بهترین نشانه این سقوط اخلاقی را در رفتار ایرانیان با محصولات فرهنگی و آثار علمی میتوان دید.»
کتاب «گاه و بیگاهی دانشگاه در ایران: مباحثی نو و انتقادی در باب دانشگاهپژوهی، مطالعات علم و آموزش عالی» پژوهش دکتر مقصود فراستخواه درباره دانشگاههای ایران است که ازسوی «انتشارات آگاه» منتشر شده است.
خورشید سی و یکم مردادماه893 خورشیدی در دشت چالدران، شاهد نخستین نبرد صفویان و عثمانیها بود. در این پیکار سلطان سلیم، سرقشون لشکر عثمانی و شاه اسماعیل، بنیانگذار دولت صفویان، سپهسالار ارتش ایران بودند که در یک رزم نابرابر رودرروی هم قرار گرفتند. شاه اسماعیل صوفی، دولت صفوی را بنیاد نهاد و در سال 880 هجری خورشیدی در تبریز تاج شاهی بر سر نهاد.
به مناسبت روز بزرگداشت سعدی، تاملی اجمالی خواهیم داشت در اشعار و آثار این شاعر بزرگ و انسان دوست که در ذهن و زبان اهل ادب به استاد سخن و افصح المتکلمین معروف شده است. ولی پیش از پرداختن به سعدی و آثار او- به ضرورت – مقدمه ای بر جایگاه شعر و شاعری در اسلام خواهیم داشت.
شیخ مصلح الدین سعدی شیرازی در حدود سال 606 ق در میان خاندانی از عالمان دین در شیراز ولادت یافت. وی در اوان جوانی برای تحصیل علوم ادبی و دینی راهی نظامیه بغداد شد و سپس به عراق و شام و حجاز سفركرد. سعدی در اواسط قرن هفتم به شیراز بازگشت و منظومه حِكمی بوستان را در سال 655 ق و گلستان را در مواعظ و حِكم به نثر مُسجّع و آمیخته با قطعات اشعار دل انگیز در سال 656 ق، نگاشت.
استاد محمدتقی بهار پسر ملك الشعرا محمد كاظم صبوری در سال 1266 ش در مشهد به دنیا آمد. از هفت سالگی به سرودن شعر روی آورد و از مظفرالدین شاه در 18 سالگی لقب ملك الشعرایی گرفت. وی از محضر ادیب نیشابوری استفاده برد و علیرغم منع پدر از سرودن شعر، به دلیل علاقه و استعداد ذاتی، به این هنر گرایید. محمدتقی بهار پس از مرگ پدرش دنبال تكمیل تحصیلات علمی را به منظور تقویت بنیه های شاعری گرفت و به مرور سرآمد همه شاعران معاصر ایران گردید، تا جایی كه به عنوان آخرین استاد شعر كلاسیك فارسی شناخته شد و آوازه جهانی پیدا كرد.
حضرت اباالفضل العباس(ع) فرزند برومند امام علی(ع) از مادری مشهور به ام البنین متولّد شد. حضرت اباالفضل(ع) از محضر پدری چون امیرالمؤمنین و برادرانی همچون امام حسن(ع) و امام حسین(ع)، فیوضات علمی، معنوی و اخلاقی برگرفت و در كمالات گوناگون به جایگاه رفیعی دست یافت
ابوسعید فضل بن ابی الخیر از اكابر و مشایخ عرفا و صوفی نامی قرن پنجم هجری در اواسط قرن چهارم هجری به دنیا آمد. وی از كودكی ریاضات سخت كشید و به خدمت جمعی از بزرگان صوفیه رسید. ابوسعید ابوالخیر پس از تَحمّل رنج فراوان در این راه، از دست بعضی از بزرگان، خرقهی خلافت گرفت و در خانقاه خود در میهنه و نیشابور به ارشاد سالكان و وعظ و هدایت مردم پرداخت.
اسماعیل، ملقب به ابوالمظفر بهادرخان حسینی، و معروف به شاه اسماعیل یکم مؤسس سلسله صفوی به عنوان اولین سلسه تماماً ایرانی، حاکم بر سراسر ایران پس از اسلام است. وی با رسمیکردن مذهب شیعه و با زنده کردن هویت ایرانی مرزهای ایران را به حدود مرزهای ساسانیان رسانید و در واقع ایران را به عنوان یک واحد سیاسی مستقل پس از اسلام پس از حدود ۸۰۰ سال، تأسیس و تثبیت کرد. از وی اشعاری به ترکی آذربایجانی و به فارسی با تخلص «ختایی» برجای ماندهاست
جنگهای ایران و روم از سلسله جنگهای خونینی است كه در چندین دوره انجام شد. دومین دوره این جنگها در 21 آوریل 359م با حمله سپاه ایران به متصرفات روم آغاز شد. فرماندهی ایران، شاپور دوم معروف به شاپور ذوالاكتاف، پادشاه ساسانیان بود كه دوران سلطنت وی 69 سال به طول انجامید.
کاربر جدید هستید؟ ثبت نام در تارنما
کلمه عبور خود را فراموش کرده اید؟ بازیابی رمز عبور
کد تایید به شماره همراه شما ارسال گردید
ارسال مجدد کد
زمان با قیمانده تا فعال شدن ارسال مجدد کد.:
قبلا در تارنما ثبت نام کرده اید؟ وارد شوید
فشردن دکمه ثبت نام به معنی پذیرفتن کلیه قوانین و مقررات تارنما می باشد
کد تایید را وارد نمایید