اخبار

«آسیب‌شناسی جنگ نامتقارن در ایران: بررسی تطبیقی نبرد آریوبرزن و رئیس علی دلواری (دلیران تنگستان)» عنوان کتاب دکتر محمد منصورنژاد، دانش‌آموخته رشته علوم سیاسی است. وی در حوزه پژوهش‌های تاریخی نیز دستی بر آتش دارد و در این زمینه هم پژوهش می‌کند. با وی در سالروز شهادت رئیسعلی دلواری درباره کتابش و قیام این مبارز آزادیخواه به گفت‌وگو نشستیم.

«شهریارنامه» یکی از منظومه‌های پهلوانی است که به تقلید از شاهنامه فردوسی سروده شده است. سراینده آن شاعری گمنام به نام مختاری است که به احتمال بسیار در دوره صفویه می‌زیسته است. موضوع این منظومه گزارش دلاوری‌های شهریار پسر برزو در سرزمین‌های هند، ایران و مازندران است که در کنار قهرمان اصلی داستان، به هنر نمایی دیگر پهلوانان خاندان رستم نیز اشاره می‌شود. بر پایه برخی قراین، ظاهرا از «شهریارنامه» دو روایت در دست است: یکی روایت مختاری و دیگر روایت بلندتری از شاعری به نام فرخی است که آگاهی چندانی از آن در دسترس نیست.

کتاب «کتیبه‌های هیروگلیف اورارتویی از ایران» تالیف مریم دارا از سوی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری منتشر شد. در کتاب «کتیبه‌های هیروگلیف اورارتویی از ایران» این کتیبه‌های تاریخی معرفی شده است. سپس تاریخچه پژوهش بر هیروگلیف اورارتویی و منشا هیروگلیف اورارتویی آورده شده است. در ادامه هیروگلیف (نشانه‌های) غیروزنی و پس از آن هیروگلیف (نشانه‌های) وزنی اورارتویی معرفی شده‌اند.

آنچه بیش از همه حکمت ایرانشهری وامدار احسان یارشاطر است تلاش بی وقفه‌ای است که او در زمینه گسترش ایران‌شناسی در ایران و جهان کرده است. او توانست طی نو و هشت سال عمر پربرکت خود فرهنگ و تمدن ایران باستان و چگونگی گذار آن را به دوران ایران اسلامی به همگان معرفی کند.

دکتر احسان یارشاطر در نشریۀ ایران نامه، سال 30، شمارۀ 2، تابستان 1394/ 2015 شرح حالی از زندگی خود نگاشته است. من در 12 فروردین ماه 1299 ش / 1920 در همدان متولد شدم. خاندانم از مردم کاشان بودند و به بازرگانی اشتغال داشتند. با این همه پدرم، هاشم یارشاطر اهل علم نیز بود و به تحصیل معارف وقت و زبان عربی پرداخت و سپس زبان اسپرنتو را فراگرفت و ضمن مشاغل خود به تشویق و تدریس این زبان در تهران همت گماشت.

کتاب «انسان تاریخی و تاریخ متعالی» اثر حکمت‌الله ملاصالحی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران و استاد مدعو دانشگاه آتن، چندی است که وارد بازار کتاب شده است؛ ایشان متخصص حوزة نوظهور «فلسفۀ باستان‌شناسی» بوده که در این کتاب با چنین دیدگاهی به سراغ تاریخ و باستان‌شناسی رفته‌ است که رویکردی بدیع در این زمینه به شمار می‌رود.

تاریخ معاصر ایران، عالمان عامل و محققان فاضل بیشماری را به خود دیده است که خیل کثیری از دانشجویان و محققان، درسایه عنایت بی دریغ و رشحات قلم بی رقیب آنان، کمال استفاده را برده‌اند. اساتیدی که به حق کارگزاران نامدار و فرهنگیان کارگزارِ حقیقی این مُلک بوده‌اند. هرچند به رشته تحریر درآوردن ابعاد وسیع، زیست فکری این نادره کاران، بحر در کوزه کردن است، و «اوصاف حسن ترکیبشان »، «مجال نطق نماند زبان گویا را». بدون شک یکی از این نادره‌کاران احسان یارشاطر بود که در سن ۹۸ سالگی روی در نقاب خاک کشید

من فرصت دیدار و معاشرت با استاد یارشاطر را در سال‌های قبل از انقلاب نداشتم و آن سال‌ها جوان بودم و کمتر این امکان فراهم بود تا با چهره‌های طراز اول فرهنگ معاشرت داشته باشم و پس از انقلاب هم عملاً با اقامت ایشان در امریکا فرصت دیداری میسر نشد.

اول: من هرگز احسان یارشاطر را ندیده بودم. شناخت من از ایشان، شناخت علمی است و پیداست که شناخت شخصیتی هم هست، زیرا آن کس که به دانش مهرورزد صاحب شخصیتی والا هم هست. نام نیک زنده یاد استاد یارشاطر برای من تداعی کننده عشق به دانش، کوشش برای آموختن و آموزاندن و فداکاری برای اعتلای فرهنگ و ادب ایران است.

ابوریحان بیرونی یکی از ‌دانشمندان بزرگ تمدن اسلامی (۱۲ ذی‌الحجه ۳۶۲قر ۹۷۳‌م، خوارزم ـ ۴رجب ۴۴۰‌ق، غزنه) در کتاب بسیار ارزشمند «تحقیق ماللهند من مقوله مقبوله فی العقل أو مرذوله» که به کتاب «تاریخ ‌الهند» نیز شهرت دارد، اولین تحقیق جامع درباره اعتقادات و جهان‌بینی هندیان را انجام داده است.