کامینسکی شرق شناس برجسته روس درگذشت

1397/2/16 ۰۹:۰۱

همکارانش در دانشکده خاورشناسی فرهنگستان علوم روسیه خبر داده‌اند که پروفسور ایوان میخایلویچ اِستِبلین- کامینسکی، خاورشناس معروف روس که آثار پرشماری درباره تاریخ و فرهنگ و زبان‌های ایرانی و ایرانیان نوشته، دیروز در سن ۷۲ سالگی در زادگاهش «سن پترزبورگ» روسیه درگذشته است. کامینسکی که از معروف‌ترین مترجمان کتاب «اوستا» به زبان روسی به شمار می‌رود، متولد سال ۱۹۴۵ در لنینگراد (سن پترزبورگ) و از آخرین شخصیت‌های سرشناس مکتب ایران شناسی کهن اتحاد شوروی بود.

نامی گره خورده با ایران زمین

همکارانش در دانشکده خاورشناسی فرهنگستان علوم روسیه خبر داده‌اند که پروفسور ایوان میخایلویچ اِستِبلین- کامینسکی، خاورشناس معروف روس که آثار پرشماری درباره تاریخ و فرهنگ و زبان‌های ایرانی و ایرانیان نوشته، دیروز در سن ۷۲ سالگی در زادگاهش «سن پترزبورگ» روسیه درگذشته است. کامینسکی که از معروف‌ترین مترجمان کتاب «اوستا» به زبان روسی به شمار می‌رود، متولد سال ۱۹۴۵ در لنینگراد (سن پترزبورگ) و از آخرین شخصیت‌های سرشناس مکتب ایران شناسی کهن اتحاد شوروی بود. او پژوهش‌های متعددی درباره زبان‌های ایرانی، از جمله زبان‌های پامیری و تاریخ و فرهنگ «بدخشان» انجام داده بود. او فرزند میخایلویچ استبلین- کامینسکی، زبان شناس معروف و پژوهشگر سرشناش زبان‌ها و تاریخ و فرهنگ مردمان اسکاندیناوی است که آثار زیادی در زمینه زبان شناسی از خود به جا گذاشته است.

علاقه ایوان میخایلویچ به ایران شناسی از زمانی شروع شد که سال ۱۹۶۴ برای مدتی در کاوش‌های باستان شناسی در تاجیکستان، ترکمنستان، قرقیزستان، در جنوب اورال، ایران و ناحیه شینچان چین شرکت داشت. او در سال ۱۹۶۷ در یک روستا در ولایت خودمختار بدخشان در شرق تاجیکستان معلم بود. پروفسور استبلین کامینسکی سال ۱۹۶۸ از دانشکده خاورشناسی دانشگاه سن پترزبورگ در رشته زبان و ادبیات ایران فارغ شد و در بخش خاورشناسی فرهنگستان علوم روسیه به ادامه دوره دکترا و فعالیتهای علمی در زمینه ایران‌شناسی پرداخت. او سه سال بعد از پایان نامه خود درباره «آواشناسی تاریخی زبان وخانی» دفاع کرد.

کامینسکی به زبان‌هایی مانند فارسی، خوارزمی، اوستایی، پارسی میانه و باستان، سغدی، اوستیایی، پامیری و همچنین زبان‌های عربی، لاتین و یونانی کهن مسلط بود و بیش از ۱۵۰ کتاب و مقاله علمی، غالباً درباره زبان‌های ایرانی شرقی، فرهنگ و قوم‌های ایرانی، از خود برجا گذاشته است. از کارهای عمده او می‌توان از ترجمه منتخبی از سرودهای اوستا به زبان روسی در قالب شعر نام برد که برای نخستین بار سال ۱۹۹۰ در دوشنبه منتشر شد. سه سال بعد مجموعه‌ای از سرودهای اوستا با ترجمه او در مسکو هم منتشر شد و در سال ۲۰۰۹ مجموعه‌ای تحت عنوان «گات‌های زرتشت»درسن پترزبورگ منتشر کرد. او چند مدخل دانشنامه «ایرانیکا» نوشته و در کشور ما نیز از او به‌عنوان «چهره ماندگار» تقدیر شده است.

منبع: روزنامه ایران