فردگرایی و توسعه نیافتگی / محمدامین قانعی راد
|۱۰:۱۶,۱۳۹۵/۸/۵| بازدید : 689 بار

 

 

آیا فرد گرایی با توسعه یافتگی نسبتی الزامی دارد؟ و اگر پاسخ این پرسش مثبت باشد در این نسبت، فرد گرایی را چگونه باید تعریف کرد؟ پاره ای از اندیشمندان، ناکامی فردی توسعه در ایران را ناشی از نبود فردگرایی بعنوان یک ارزشاساسی فرهنگی می دانند و این خلاء فرهنگی را با محتوای صوفیانه فرهنگ ایرانی مرتبط تلقی می کنند. چنین دیدگاهی را می توان در قضایای زیر خلاصه کرد:

  1. فرد گرایی یکی از عناصر فرهنگی یا ارزشهای اساسی توسعه یافتگی ست؛
  2. اندیشه ایرانی که تصوف از جهت تاریخی نقش زیادی در شکل گیری و تکوین آن دارد، جایگاهی برای مفهوم و ارزش فرد قائل نیست؛
  3. اندیشه و فرهنگ این سرزمین به علت نبود مفهوم فرد تاکنون توانایی ایجاد فرهنگ نوگرا و متناسب با آن نظام اجتماعی –سیاسی پوینده و توسعه یافته را نداشته است.

این مقاله، گرچه نقش تاریخی تصوف در شکل دهی به فرهنگ ، اخلاقیات و مناسبت اجتماعی- سیاسی این کشور و ناسازگاریهای آن با مقولات توسعه را می پذیرد ولیمقدمات استدلال تلقی و استدلال متفاوتی ارائه میکند...

اطلاعات سیاسی و اقتصادی

دریافت مقاله

 

منبع: پرتال جامع علوم انسانی

اخبار مرتبط :

ارسال نظر
نام :
ایمیل :
ارسال نظر
نظرات کاربران
میزان اهمیت
ایمیل
توضیحات
ثبت گزارش

ورود

نام کاربری (ایمیل) :
کلمه عبور :
رمز عبور را فراموش کرده اید؟
کاربر جدید هستید ؟ ثبت نام در تارنما