سیدحسن خمینی: خودمان شروع به بخشش کنیم تا گذشت نهادینه شود

1393/3/17 ۲۳:۵۹

فرزند یادگار حضرت امام (ره) گفت: کینه، آن موریانه‌ای است که بستر یک جامعه را از بین می‌برد و عفو، بزرگ‌ترین برطرف‌کننده‌ی کینه‌هاست.

فرزند یادگار حضرت امام (ره) گفت: کینه، آن موریانه‌ای است که بستر یک جامعه را از بین می‌برد و عفو، بزرگ‌ترین برطرف‌کننده‌ی کینه‌هاست.

به گزارش دبا حجت‌الاسلام والمسلمین سیدحسن خمینی در جشن ملی بخشش که با هدف تجلیل از فعالان و تلاشگران عرصه‌ی بخشش و عفو جوانان در آستانه‌ی اعدام برگزار شد، با توجه به شأن نزول آیه‌ی قصاص، اظهار کرد: قصاص، روزگاری در جامعه‌ی اسلامی وجود داشت که به ازای هر یک نفری که کشته می‌شد، قتل‌ها و غارت‌های سنگینی بین قبایل شکل می‌گرفت.

وی با بیان این‌که اصل حکم قصاص در مرحله‌ی اول، حکم بازدارنده است، ادامه داد: در رابطه با این حکم، آیه‌ای می‌فرماید که اگر کسی بخشیده شد، اولا دیه‌ای را که می‌خواهد پرداخت شود، سنگین نگیرد و دیگر این‌که این دیه به احسان و به سرعت پرداخته شود.

سیدحسن خمینی در ادامه، اصل حکم قصاص را مانع از گسترش قتل در جامعه دانست و گفت: این حکم حتی نسبت به کسانی که ممکن بود در آینده قتل انجام دهند، حالت بازدارندگی دارد.

فرزند یادگار حضرت امام (ره) در بخش دیگری از سخنان خود، خصوصیات عفو کردن را مورد توجه قرار داد و اظهار کرد: اولین مسأله در این رابطه، این است که عفو کردن خصلت اهل بیت (ع) است. بنابراین کسانی که بنای پیمودن این مسیر را دارند، بدانند که این مسیر باارزشی است.

وی عزت‌آفرینی را از دیگر ویژگی‌ها و خصائل عفو کردن ارزیابی و بیان کرد: کسی که از یک ظلم می‌گذرد، خداوند عزت دنیا و آخرت را به او می‌دهد. بنابراین باید برگزاری چنین جشنی را قدر بدانیم به‌خاطر این‌که این جشن نیز از مظاهر عزت قلمداد می‌شود. همچنین باید بدانیم که ثواب بسیار داشتن عفو کردن از دیگر خصلت‌های این موضوع است؛ از امیرالمومنین علی (ع) این روایت است که ثواب هیچ چیزی با ثواب عفو برابری نمی‌کند.

او با بیان این‌که چهارمین خصلت عفو، رافع بودن کینه‌ است، افزود: واقعیت این است که ما به‌جز با رفع کینه، به یک جامعه‌ی آرمانی نمی‌رسیم. به هر ترتیب، شکل‌گیری جامعه به این معناست که گروهی دور هم جمع شده‌اند و زندگی می‌کنند تا مشکلات را در جمع حل کنند و کینه در این مسیر، همان موریانه‌ای است که بستر یک جامعه را از بین می‌برد و با این حال عفو، بزرگ‌ترین برطرف‌کننده‌ی کینه‌هاست.

وی گفت: کسانی که می‌بخشند، ضمن این‌که یک حق بر گردن مسوول دارند، یک حق نیز به گردن ما دارند، چراکه این افراد، جامعه را از کینه پاک می‌کنند. در واقع کسی که می‌بخشد فقط قاتل را نبخشیده است، بلکه من و شما و جامعه را نیز از کینه پاک کرده است.

او بخشش در آخرت را از دیگر خاصیت‌های عفو دانست، گفت: بالاخره در روزی ما می‌رویم و چشم‌مان به نگاه مرحمت خداوند است. بنابراین امروز باید توشه بیاندوزیم.

وی همچنین طولانی‌ شدن عمر را از دیگر ویژگی‌های عفو خواند و افزود: نفس این جلسه، یک بذر است؛ بذری که ما در خاک می‌کاریم، به امید این‌که جوانه دهد، جوانه‌اش نهال و نهالش درخت باروری شود تا این‌که آینده‌ی این جامعه بی‌کینه و بی‌مشکل باشد.

سیدحسن خمینی در ادامه اظهار کرد: همیشه هر کار بزرگی، از جاهای کوچک شروع می‌شود. من و شما از خانوده‌ای که جگرگوشه‌اش را داده است، می‌خواهیم بگذرد؛ اما خود ما چقدر از چیزهای کوچک می‌گذریم؟ محبت را باید از کانونی در جامعه تزریق کرد. اگرچه بخشیدن یک زندانی کار خوبی است، اما شرط اول این است که من و شما از خودمان شروع کنیم. مسوولان از خودشان شروع کنند.

او اضافه کرد: ما بمباران خبری می‌کنیم تا این‌که خانواده‌ای ببخشد و بعد به او فشار می‌آوریم؛ اما در واقع، راه درست این است که خودمان شروع به بخشش کنیم تا این‌که بخشش نهادینه شود.

وی شعری را از حمید مصدق با این مضمون خواند «چه کسی می خواهد / من و تو ما نشویم / خانه اش ویران باد» و ادامه داد: برای این‌که عفو در جامعه‌ی ما فراگیر شود، باید به فرهنگ تبدیل شود و برای این‌که به فرهنگ تبدیل شود، ما باید از خودمان شروع کنیم. به هر ترتیب ما هر کدام از یک فرد دلخوریم و می‌توانیم ببخشیم.