امیرکبیر، دانشگاه صنعتی

امیرکبیر، دانشگاه صنعتی \dānešgāh-e sanºatī-ye amīr kabīr\، نخستین دانشگاه صنعتی کشور (تأسیس: آبان 1335).

هستۀ اولیۀ این دانشگاه، به‌عنوان «پلی‌تکنیک تهران»، و به‌منظور توسعۀ فعالیتهای دو مؤسسۀ فنی وقت: «انستیتو تکنولوژی» و «هنرسرای عالی» ایجاد شد. در 1336 ش، نخستین دورۀ دانشجویان مهندسی ازطریق آزمون داخلی پذیرفته شدند و از 1337 ش، آموزش در 5 رشتۀ مهندسی برق و الکترونیک، مکانیک، نساجی، شیمی، و راه‌وساختمان به‌طور رسمی آغاز («تاریخچه ... »، بش‍ )، و به‌مرورزمان، رشته‌های تازه و نیز مراکز آموزشی دیگری به آن افزوده شد.
در سال 1358 ش، نام این مجموعۀ آموزشی به «دانشگاه صنعتی امیرکبیر» تغییر داده شد و از آن ‌پس هم این دانشگاه همچنان گسترش یافت. این دانشگاه اکنون به‌عنوان یکی از مراکز آموزش عالی بزرگ ایران، از 15 دانشکده، شماری آزمایشگاه و کارگاه، چند مرکز آموزش عالی وابسته، شماری مرکز تحقیقاتی و مرتبط با آموزش و تحقیقات تشکیل می‌شود و در 3 مقطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا دانشجو می‌پذیرد (همانجا؛ دائرةالمعارف ... ، 1/ 476).
زیـربنـای دانشگـاه امیـرکبیـر 000‘96 مـ2، شــامـل 000‘15 مـ2 فضای آموزشی، 000‘40 م‍ـ2 فضای پژوهشی، 000‘ 7 مـ2 فضـای سبـز و 000‘ 7 مـ2 فضای ورزشی است (راهنما ... ، 111).
دانشگاه صنعتی امیرکبیر از این دانشکده‌ها تشکیل می‌شود: 1. مهندسی برق، 2. مهندسی پزشکی، 3. مهندسی پلیمر، 4. ریاضی و علوم کامپیوتر، 5. مهندسی شیمی و صنایع غذایی، 6. مهندسی صنایع، 7. مهندسی عمران و محیط ‌زیست، 8. فیزیک و علوم هسته‌‌ای، 9. مهندسی کامپیوتر و فناوری اطلاعات، 10. مهندسی مکانیک، 11. مهندسی معدن و متالوژی، 12. مهندسی نساجی، 13. مهندسی نفت، 14. مهندسی هوافضا، 15. مهندسی کشتی‌سازی.
واحدهـای دیگـر ایـن دانشگاه عبـارت‌انـد از: مرکـز آموزش عالی واحد تفرش، مرکز تحقیقات فناوری رشد، مرکز تحقیقات سیمان، پژوهشکدۀ علوم و فنون امیرکبیر، مرکز تحقیقـات الیاف مصنوعی و صنایع نسـاجی، مرکز تحقیقات برق و الکترونیک، مرکز تحقیقات صنایع غذایی و قند، مرکز تحقیقات مهندسی صنایع و بهره‌وری (دائـرةالمعـارف، 1/ 476-477؛ راهنمـا، 113-114)، مرکـز آموزشهای مجازی، دفتر آموزشهای آزاد، مرکز انفورماتیک و ارتباطات، مرکز فناوری و ارتباط با صنعت.

مآخذ

«تاریخچـۀ دانشگـاه»، دانشگـاه صنعتـی امیرکبیـر (مل‍ )؛ دائرةالمعارف آموزش عالی، به کوشش نادرقلی قورچیان و دیگران، تهران، 1383 ش؛ راهنمای آموزش عالی ایران، به کوشش مهشید رسوخی و دیگران، تهران، 1380 ش؛ نیز:

Aut, www.aut.ac.ir.
اردشیر سنایی