اشوداد

اشوداد \ašodād\، یا اَهلوداد، خیرات پرهیزکاران زردشتی بـه قدر توانایی در روزهای گاهنبار (ه‍ م)، همچنین خیرات به روحانیان (اوشیدری، 113؛ نیبرگ، II / 11). در روزهای نیکوکاری گاهنبارها، درهای خانۀ توانگران زردشتی به روی بینوایان باز است (اوشیدری، همانجا).
اشوداد در بامداد چهارم روزِ درگذشت نیز انجام می‌گیرد، و می‌تواند شامل اهدای جامه‌ای کامل به یکی از روحانیان زردشتی باشد. امروز یک‌دست از لباسهای درگذشته را همراه با عکس او در سفره می‌گذارند و دیگر لباسهای او را به نیازمندان یا دوستان می‌بخشند و پارچه‌ای سفید به اندازۀ 17 گزونیم برای مردان، و 16 گزونیم برای زنان در بامداد روز چهارم، دهم، سی‌ام و سالگرد درگذشت و نیز در جشنهای سالیانه بر سر سفره می‌نهند و سپس از آن برای مراسم دینی استفاده می‌کنند، یا از آن سدره (ه‍ م) می‌دوزند (مزداپور، 167؛ نیز نک‍ : صد ... ، 61).

مآخذ

 اوشیدری، جهانگیر، دانشنامۀ مزدیسنا، تهران، 1371ش؛ صد در نثر و صد در بندهش، به‌کوشش دابار، بمبئی، 1909م؛ مزداپور، کتایون، حاشیه بر شایست ناشایست، تهران، 1369ش؛ نیز:

Nyberg, H. S., A Manual of Pahlavi, Wiesbaden, 1974.

پرویز رجبی